woensdag, november 19, 2008

Toerist in eigen stad

Vandaag heb ik voor het eerst een toeristische rondleiding gedaan door Malabar Hill. Dat is een van de oudste delen van de stad en ligt vlakbij Breach Candy waar wij wonen. Wat met name opvalt is dat het een smeltkroes is van verschillende religies. Maar dat geldt eigelijk voor heel India. Ook valt weer op hoe traditioneel Mumbai is. Overal zie je moderne flatgebouwen staan maar in de kleine straatjes zie je nog veel van het oude Mumbai. Vanochtend hebben we verschillende hindoetempels, een Jain tempel, en een oud klein kerkje bezocht. Zie de foto's.


Een familie voert in een tempel een Puja uit bij een priester. Je kunt om allerlei redenen een Puja doen: als je gaat trouwen, als je examens hebt, voor je gezondheid, etc. Maar bijvoorbeeld ook als een waarzegger je heeft verteld dat je een ongelukkige periode tegemoet gaat. Door het offeren van eten probeer je de goden dan weer gunstig te stemmen. 


Mooi opgemaakte schalen voor de Puja.

Een van de vele kleine tempels in Malabar Hill. 

Conservatieve Jains bedekken hun mond met een doek om niet per ongeluk een beestje in te slikken. Deze man maakt op traditionele wijze rozenolie. Daarmee zetten de Jains een stip op het voorhoofd. Er leven nog ongeveer 4 miljoen Jains in India. Het komt oorspronkelijk voort uit het Hindoeisme. 



De Svastika is een heilig symbool voor onder meer Hindoes en Jains. De Jains maken de Svastika van rijstkorrels. De witte kleur van rijst symboliseert reinheid. Rijst staat ook voor het doorbreken van de hergeboorte. Als je een rijstkorreltje in de grond stopt, komt er geen plantje uit.

Mooie glas en lood ramen. 


De voorkant van de All Saint's church in Mumbai gebouwd in 1891 voor de Britten in Malabar Hill. 

dinsdag, november 18, 2008

Wij waren het niet!

Een Nederlands stel heeft wereldwijd de kranten weten te halen door op een kamelenmarkt in Bihar 10.000 roeps (ongeveer euro 250) voor vier Samosa's te betalen. Wij waren vorige week ook op een kamelenmarkt maar verwar ons niet met deze onnozele zielen. Wij waren namelijk op de kamelenmarkt in Pushkar. Het nieuws over de onvertuinlijke Nederlanders stond ook op de website van de BBC nieuwsdienst (zie link). Helaas hebben wij de kamelenurine gemist.

Kamelen, kamelen, kamelen.

zondag, november 16, 2008

Kinderen wachten op de kerstman in Almere

Vandaag haalde Nederland het Indiase nieuws met de intocht van Sinterklaas. Op pagina 15 van de Sunday Times of India staan twee foto's, een van drie jongetjes verkleed als piet en een van Sinterklaas met zijn pieten op de stoomboot in Almere. Boven het artikel staat: return to innocence (terugkeer naar de onschuld). Dat de Indiers het moeilijk vinden om dit kinderfeest te plaatsen blijkt uit de tekst naast de foto's. Er staat dat "children wait for Father Christmas at Almere" (kinderen wachten op de kerstman (?) in Almere). Dan gaat het vervolgens weer over St Nicholas en zijn helpers. Er staat verder dat volgens de Nederlandse traditie "Black Pete St Nicholas vergezeld" en dat het officiele kinderfeest op 5 december is.

zaterdag, november 15, 2008

Een Sinterklaas gedicht

Sinterklaas komt vandaag aan in Nederland en ik heb het eerste gedicht al binnen van de dichtpiet:

Franse taal, Italiaanse taal; het maakt Sandra niet uit!
Maar het mooie Nederlands interesseert haar geen fluit.

Hoe goed heb jij vroeger opgelet tijdens de taal of Nederlandse les?
Of komt dit door het vage Hindi- gekles?

Het Nederlands, zo schoon, zo tof,
gebruikt uit het oude Hollands nog wel eens de apostrof.

Maar hoe werkt dit toch, een kleine les:
des morgens werd 's morgens;
des ochtend werd 's ochtends;
des avonds werd 's avonds;
des nachts werd 's nachts.

Zet um ervoor, daar is hij voor.

Sinterklaas is een oplettend man, hij heeft het al vaker gezien.
Vraagt zich dan iedere keer af, hoe dit kan bij zo'n meid, zo kien!

Lieve San, je blog is geweldig, je foto's zijn prachtig
nu alleen dat streepje nog, dan ben je ook dat stomme regeltje machtig.

vrijdag, november 14, 2008

Incredible India (vervolgd)

India doet hard haar best om zich van haar beste kant te laten zien. Het India-festival in Amsterdam is daar een goed voorbeeld van. Het land heeft echter ook een andere kant. Die kant is ook 'incredible' maar een stuk minder mooi. In de Times of India staat vandaag een artikel 'How poor is poor in city' (hoe arm is arm in de stad?). Hierin staat dat je volgens de authoriteiten met een maandinkomen van Rs540 (ongeveer 8 euro) boven de armoedegrens zit. Dit betekent dat als je in Mumbai per dag meer dan Rs18 (0,75 euro cent) verdiend, je jezelf gelukkig mag prijzen want dan ben je niet arm. Ongelooflijk maar waar. Dit laat zien hoe serieus het armoedeprobleem in India wordt aangepakt.

Om een iets realistischer beeld te geven van India stel ik dan ook voor dat de festivalorganisatoren een paar arme sloebers op het museumplein rond laten lopen. S'nachts kunnen ze op de stoep voor het concertgebouw slapen. Ook onbreken nog de 'incredible' geuren van India. Daarvoor zou je een paar ladingen huisafval op het museumplein kunnen storten. Een paar dagen geleden waren we in Jaipur, een van de toeristische hotspots van het land. Je loopt daar letterlijk over het afval heen. Heel triest.

Kortom, het land is in meerdere opzichten 'incredible' maar lang niet altijd in positieve zin.

donderdag, november 13, 2008

Incredible India in Amsterdam

Voorzien van fotocamera is mijn zus in Amsterdam gaan kijken bij de India activiteiten (zie ook de blog van 6 november). Dit zijn een paar mooie foto's van wat er in de stad allemaal te zien is.






woensdag, november 12, 2008

Kamelen, kamelen en kamelen

Meer bij Jaipur bij zonsopgang.



Doorkijkje met uitzicht op Pushkar.

Kamelen met op de achtergrond een luchtballon.


Gisteren zijn we teruggekomen van onze flitsvakantie naar Pushkar. Het zand zit bij wijze van spreken nog in onze haren. Hier alvast een paar foto's. Voor de liefhebbers volgen er later meer. 

vrijdag, november 07, 2008

Flitsvakantie in India

Als expat in India met jonge kinderen zit je altijd met een dilemma. Je woont in een land waar een boel te zien is en waar je de mooiste reizen zou kunnen maken. Met kinderen erbij in de leeftijd van Julia en Sebastiaan is dat echter bijna niet te doen. India is geen makkelijk land om te reizen en al helemaal niet voor kinderen. Het land is chaotisch en speciale voorzieningen voor kinderen zijn minimaal aanwezig. Daardoor ben je al snel veroordeeld tot een luxe hotel met zwembad. Dat is niet iets waar wij erg enthousiast van worden. Wij wonen hier nu ruim twee jaar en hebben nog maar een fractie van het land gezien. Julia en Sebastiaan zijn gewild of ongewild al heel wat gewend. Afgelopen voorjaar hebben we rondgetrokken in Dardjeeling en Sikim en dat was vaak afzien voor ze. In een landrover op een smal slingerweggetje de bergen in. Julia met een spuugzakje op schoot. Vorig jaar zaten ze met ons in een gammel bootje op een rivier met krokodillen in Borneo. Het is heel leuk maar je vraagt je af of je ze er altijd een plezier mee doet. Ze klagen echter nooit. De bikkels!

Om meer van India te zien en om de kinderen - en onzelf - te ontzien, hebben we nu gekozen voor een 'flitsvakantie' zonder de kinderen. Aankomende zondag vliegen we s'avonds naar Jaipur in Radjastan. Daar slapen we en dan rijden we maandagochtend met de auto naar Pushkar voor de jaarlijkse camelenfair. Dat is een rit van ongeveer drie uur. We komen als het goed is aan het begin van de middag aan in Pushkar. Vervolgens hebben we een middag, avond en ochtend om op het festival rond te kijken. Dinsdagmiddag rijden we weer terug naar Jaipur en dan vliegen we daarvandaan s'avonds weer terug naar Mumbai.

Julia en Sebastiaan blijven hier in Mumbai en gaan gewoon naar school. We zullen een heleboel foto's nemen van kamelen zodat ze toch een beetje mee kunnen genieten van India vanuit hun veilige plekje thuis.

donderdag, november 06, 2008

India festival in Amsterdam


Wij kunnen er niet heen maar jullie wel. Ga allen naar Amsterdam voor een van de India activiteiten! Het festival vindt plaats van 12 tot 30 november en wordt reorganiseerd door het Concertgebouw. Er zit dus een klassiek tintje aan. Behalve muziek is er onder meer theater, dans en fotografie. Voor kinderen zijn er speciale activiteiten in het Tropenmuseum.

Wat ik mis in de programmering is Bollywood. Of ik moet er overheen gekeken hebben. In het programma zie ik nergens een van de beroemde Bollywood films met Big B en megaster SRK. Nu is het Bollywood aanbod beperkt tot een tentoonstelling van Bollywood filmposters in het filmmuseum. Zonde! Volgens mij is het festival niet compleet zonder "Om Shanti Om" (mijn favoriet) waarin alle grote sterren optreden. Een spectaculaire Bollywood dansshow was ook leuk geweest. Weliswaar is het cultureel niet 100% verantwoord maar het hoort wel echt bij India.


zaterdag, november 01, 2008

Mumbai wijsheden aan Marine Drive


Deze foto heb ik genomen op Marine Drive toen ik daar met Sebastiaan en Julia een ijsje ging eten. Het plan was eigelijk om naar het aquarium te gaan maar ik was even vergeten dat heel Mumbai wederom vrij was. Ditmaal vanwege het wereldberoemde Bhai Duj festival, ofwel broertjes-zusjes dag. Er stond een lange rij broers en zussen voor de kassa en ik besloot daarom al snel rechtsomkeert te maken. De visjes moeten het nog maar even zonder ons doen. Julia snapte er toch al niet veel van. Zij dacht dat wij vissen gingen kopen om op te eten. 


Op de foto zie je een banner met de tekst: "Sensex and aviation both on oxygen" (Sensex (=de Indiase beurs) en de luchtvaart beiden aan de zuurstof). Op deze plek hangen altijd banners met kritische teksten. Als ik er langs rij moet ik altijd even kijken wat er nu weer hangt. 

vrijdag, oktober 31, 2008

Happy Halloween vanuit Mumbai!


Of toch niet.. Wij probeerden vanavond met de kinderen Halloween te vieren. Je woont immers in India. Helaas was het evenement afgezegd. Daarom maar een foto bij de ingang van de club. Julia vond het allemaal maar niets en wilde niet met de andere kinderen op de foto. Zij zit midden in de 'lieve elfjes' fase en als je er niet uitziet als elfje/prinses/ Barbie ben je raar. Misschien was het alleen maar goed dat het feest niet doorging. Veel te eng!

woensdag, oktober 29, 2008

Grappige reclame

Ik las net dat het in Engeland al gesneeuwd heeft. Dit is een filmpje om alvast een beetje in de stemming te komen voor eventuele sneeuw in Nederland.


Chase - Midas Commercial - Free videos are just a click away

This blog is now available in Hindi!

From now on this blog will also be available in English, Spanish, Russian, and hundreds of other languages including Hindi. You simply go to the 'translate' site of Google and you type the URL of the blog below "translate the web page". The last posting reads as follows in Hindi:

कल देवी के दिन लक्ष्मी था. वह वित्तीय समृद्धि की देवी है. Dala स्ट्रीट, लेकिन वॉल स्ट्रीट मुंबई की, गुजराती व्यापारियों का प्रभुत्व है. वे उत्तर दिशा से आ-पश्चिम भारत के. जिस दिन दीवाली के बाद के लिए उन्हें नए साल 2065 शुरू होता है.

गुजराती, सभी भारतीयों की तरह, बल्कि अंधविश्वासी हैं. दिवाली पर, शेयर बाजार, पर बंद शाम वहाँ एक घंटा क्योंकि यह खुशी लाता है लंबे समय से काम किया जा सकता है. क्योंकि उस बारी में दुर्भाग्य लाती है आप केवल और सामूहिक बेचने के शेयर नहीं खरीद सकते हैं. शेयर बाजार कुछ भाग्य इस्तेमाल कर सकते हैं. अक्तूबर में, geduikeld नीचे ज्यादा के रूप में 33% के रूप में शेयर बाजार.


कल भी एक पूजा देवी Lakhsmi के लिये (धार्मिक समारोह) का आयोजन किया स्टॉक एक्सचेंज के अधिकारियों. व्यापारियों ने फिर एक साथ उनके परिवार के साथ आए और एक पादरी द्वारा वित्तीय प्रशासन के साथ अपनी किताबों को आशीर्वाद दीजिए. प्रार्थना में मदद करने के लिए लगता है. आज लक्ष्मी के लिए 5% उच्च धन्यवाद है यह शेयर बाजार. करने के लिए धन्यवाद उसे अब हम आराम से भारतीय इक्विटी में एक स्क्रीनिंग के साथ महसूस कर सकता हूँ! या शायद सिर्फ रुको?

This is the same text in perfect 'Google English':

Yesterday was the day of goddess Lakshmi. She is the goddess of financial prosperity. Dala Street, but say the Wall Street of Mumbai, is dominated by Gujarati traders. They come from the north-west of India. The day after Diwali for them begins the new year 2065.

Gujarati, Like all Indians, are rather superstitious. On Diwali, the stock market closed, but the evening there may be an hour long acted because it brings happiness. You may only buy shares and not sell en masse because that in turn brings misfortune. The stock market could use some luck. In October, the stock market as much as 33% down geduikeld.

The stock exchange authorities yesterday also organized a Puja (religious ceremony) for the goddess Lakhsmi. The traders then come together with their families and let their books with the financial administration by a priest bless. The prayer seems to help. The stock market today is 5% higher thanks to Lakshmi. Thanks to her we can now feel comfortable with a screening in Indian equities! Or maybe just wait?

Except for the order of the words the translation is not too bad. I think it's quite cool! And no, I can't check if the Hindi translation makes any sense, unfortunately.

Dankzij Lakshmi komt het weer goed met de beurs

Gisteren was de dag van godin Lakshmi. Zij is godin van de financiele voorspoed. Dala Street, zeg maar de Wall Street van Mumbai, wordt gedomineerd door Gujarati handelaren. Zij komen uit het noordwesten van India. De dag na Diwali begint voor hen het nieuwe jaar 2065 en daarmee lopen ze voor op ons.

Gujarati, net als veel andere Indiers, zijn nogal bijgelovig. Op Diwali is de beurs gesloten maar s'avonds mag er een uur lang gehandeld worden omdat dat geluk brengt. Je mag dan alleen aandelen kopen en niet massaal verkopen want dat brengt dan weer ongeluk. De beurs kan wel wat geluk gebruiken. In oktober is de beurs maar liefst 33% naar beneden geduikeld. 


De beursauthoriteiten organiseerde gisteren ook een puja (religieuse ceremonie) voor de godin Lakhsmi. De handelaren laten dan door een priester hun boeken met de financiele administratie zegenen. Het bidden lijkt te helpen. De beurs staat vandaag 5% hoger dankzij Lakshmi. We kunnen nu weer met een gerust hart instappen in Indiase aandelen! Of toch nog maar even wachten? 

dinsdag, oktober 28, 2008

Dit jaar geen kerstkaart maar een Diwali kaart


Het is trouwens langzaam aan het afkoelen in Mumbai. Volgens mij is het nu nog maar 34 graden buiten in plaats van de 37 graden van vorige week. Ik zag dat in Nederland de warme sokken aan mogen in bed. Brrrr. En dan moet de winter nog beginnen. Sterkte iedereen!

maandag, oktober 27, 2008

Happy Diwali wensen vanuit Mumbai


Het is al weer de derde keer dat we Diwali vieren in India. Diwali is het lichtjesfeest en is de belangrijkste feestdag voor Hindoes. De kinderen hebben de hele week Diwali vakantie en veel mensen zijn de stad uit. Hoewel het een Hindoe feest is, lijkt iedereen het te vieren. Gisteren waren we uitgenodigd voor een Diwali kinderfeestje bij een niet-Hindoe stel waarvan het zoontje bij Sebastiaan in de klas zit. Hij is Nederlander en zij is een Indiase moslim. De bedoeling was dat de kinderen met poeder mooie rangoli figuren op de vloer zouden maken. Deze figuren worden met gekleurd krijtpoeder op de grond voor de voordeur gemaakt. Het brengt geluk voor iedereen die erover heen loopt. De kinderen waren op het balkon met het poeder bezig. Ik weet niet wat er is gebeurd maar toen ze klaar waren, zat Sebastiaan van top tot teen onder de poeder. Het leek hem niet veel te deren. Helaas heb ik er geen foto van.

Diwali is officieel afgelopen zondag begonnen en morgen is de echte grote dag. Dan is ook iedereen vrij. Wij doen dit jaar ook het een en ander aan Diwali. Vanavond hebben we vuurwerk afgestoken - tot grote schrik van Julia - en buiten op het balkon staat een versierde kandelaar met kaarsjes te branden. Zie de foto. Verder hebben we van een mooie zonsondergang genoten op de club. Ja, het leven hier is zo gek nog niet.

zondag, oktober 26, 2008

Vogels rondom het huis


Dit is dan een foto van de arend die altijd in dezelfde boom voor het huis zit. Deze foto is op zo'n 10 meter afstand genomen vanaf het balkon. Ik schat dat hij (of zij?) ongeveer 50 cm lang is. S'ochtends zit de arend vaak in de palmboom een muis op te peuzelen. Dat is een fijn gezicht als je op het balkon een kopje koffie zit te drinken. Ik kan er helaas niet achter komen hoe deze arend heet. Ze zijn niet bepaald zeldzaam. Rond half zes s'avonds circelen er honderden boven de kust.

woensdag, oktober 22, 2008

Vogels



Wij verkeren in de gelukkige omstandigheid dat we in een heel rustig, doodlopend straatje wonen. Dat is uniek te noemen in Mumbai. S'ochtends worden we niet wakker van het verkeer maar van het vrolijke - en soms irritante - gekwetter van vogels. In de bomen voor het huis zitten verschillende soorten vogels. Zo hebben we onze eigen huis-arend (zal ik morgen een foto van nemen). Ook zie je regelmatig groene papegaaien, zoals het exemplaar op de foto. Verder zitten er veel duiven (ook witte) en uiteraard kraaien. Die laatsten vormen een echte plaag en zijn hondsbrutaal. Heel soms zien we een colibrie maar het is mij helaas nog niet gelukt die op de foto te krijgen. Als ik nou een keer echt niets te doen heb ga ik de hele ochtend met mijn camera klaar zitten op het balkon om een colibrie te spotten. Wie weet lukt het dan. 


Mijn zus uit msterdam stuurde mij net een foto van de vogels in haar tuin. Ze lijken toch wel erg veel op onze groene papegaaien.. Ze hebben het alleen een stuk kouder.




dinsdag, oktober 21, 2008

40!


Gisteren moest ik er ook aan geloven. Ik vierde mijn veertigste verjaardag! Op mijn dertigste had ik niet kunnen denken dat ik tien jaar later mijn verjaardag in Mumbai zou vieren. Je verjaardag vieren in Mumbai is trouwens helemaal geen crime. Je kunt je hier namelijk zalig in de watten laten leggen. Marcel had een paar activiteiten voor mij georganiseerd om mij de hele dag bezig te houden. Hij had duidelijk alles op alles gezet om te voorkomen dat ik zielig in een hoekje zou gaan zitten jammeren dat ik oud ben. De eerste verrassing was een uitgebreide massage bij Rudra Spa.  Vervolgens stond een verjaardagslunch bij het nieuwe Olive restaurant op de race course op het programma. Na een lekkere lunch inclusief wijn, hupsakee de auto weer in voor... wederom een een uitgebreide massage. Ditmaal was het een Thaise voetmassage en dan wordt er iets meer geknepen. Au! 


Kortom, ik kan er weer helemaal tegen de komende 10 jaar. Deze week ga ik goed van start met 4x tennis. Ik moet nu rennen want over 10 minuten moet ik op de baan staan. Jawel, het is nog steeds 37 graden buiten... Puf, puf. 

De mooie bos bloemen op de foto kreeg ik overigens van mijn ouders. 

zondag, oktober 19, 2008

Mumbai dieet

In India loopt het nog niet zo hard met de verkoop van de Sonja Bakker boeken.  Toch zou het niet gek zijn als er een Indiaase Sonja Bakker opstaat die zich met de eetgewoontes van de Indiers gaat bemoeien. Je verwacht het niet in een land met zoveel armoede maar er lopen gigantisch veel dikke Indiers rond. Ik geloof dat je hier ook het hoogste percentage diabetespatienten hebt. Bij ons beneden aan de straat zit een snackbar en de hele stoep staat vol met vretende (sorry, ik kan het niet anders noemen) dikke vrouwen in sari. Met de blote blubberbuiken ziet het er helemaal onsmakelijk uit. In tegenstelling tot wat je zou verwachten is Indiaas eten erg vet en calorierijk. Dit komt omdat ze alles met olie doen. Dat is uiteraard niet goed voor de lijn.  


Gisteren hoorden we van een alternatief voor Sonja Bakker. Het is een thuisbezorgservice voor caloriearm eten. Het heet Calorie Care. Je kunt al je eten laten bezorgen, thuis of op je werk. Je krijgt dan een ontbijt, lunch, middagsnack en avondeten. Als je wilt kun je de maaltijden laten bezorgen door de Mumbai Dabbawal's. Het schijnt er allemaal heel hygienisch aan toe te gaan. De eigenaar verzoekt mensen zelfs om een kijkje in de keuken te nemen, het liefst onaangekondigd.  Maar wil je dat wel? Als het een keertje fout gaat, dan val je nog sneller af en dat is het uiteindelijke doel. Toch? Afin, Marcel gaat Calorie Care gebruiken voor een gezonde lunch op zijn werk. Over een paar weken een foto van Marcel op deze site met six-pack! 

donderdag, oktober 16, 2008

Het is heet!


De maand october, vlak na de monsoen, is altijd een warme maand. Ook nu weer staat het kwik continue op 35 graden. Het is zo warm dat je spontaan gaat zweten zonder iets te doen. Thuis hebben we de airco's bijna de hele dag aan staan. Niet heel milieubewust, ik weet het maar nood breekt wet in dit geval. 


Bovenstaande mededeling hangt op de club. Blijkbaar vinden mensen 24 graden te warm en gaan ze de AC's nog kouder zetten. Waarom woon je dan in een tropisch land ? Ga thuis gewoon lekker in de koelkast zitten. 

zondag, oktober 12, 2008

Placido Domingo in Mumbai - wij waren erbij

Na Shakira (zie post van 26 maart 2007) en 50 Cents (18 november 2007) konden we gisterenavond met een paar duizend "Bombay wallahs" in een cricketstadium genieten van een concert met Placido Domingo en Barbara Fritolli. De laatste ken ik niet maar is schijnbaar ook erg beroemd. Domingo was in de stad op uitnodiging van de Mehli Metha foundation.  De dirigent was Zubin Metha, de zoon van de in India legendarische Mehli Mehta. 


Een klassiek concert in India - zeker van deze omvang - is nog altijd iets bijzonders. Het publiek is het niet echt gewend. Zo werd er tijdens het optreden druk heen en weer gelopen. Helemaal vooraan zat schijnbaar - ik heb het zelf niet gezien - een dame met een kind van 1,5 jaar in een kinderwagen. Voor een cricketstadium was de geluidskwaliteit overigens bijzonder goed.

Voor de expatgemeenschap was het concert een leuk uitje. We kwamen ook nog weg met een goeie deal. De gewone zitplaatsen waren al uitverkocht en er waren alleen nog maar kaartjes te koop voor de tribune voor de schrikbarend lage prijs van 4 euro. Uiteindelijk bleken het prima plekken. Het grote voordeel was dat we droog zaten. De mensen met de 'dure' kaarten (de duurste gingen weg voor 100 euro) zaten op stoeltjes op het veld in de regen. Toen het begon te regenen ging er enthousiast gejuich op vanaf de tribunes waar de arme stakkers - inclusief wijzelf - zaten. Geen groter vermaak dan leedvermaak. 

Het volgende concert op de agenda is dat van Bon Jovi op 7 december. Het gerucht gaat dat Madonna dan ook zal optreden.. 

zaterdag, oktober 11, 2008

Klunsjesmannen (aflevering 10)


Net stonden er maar liefst vijf klunsjesmannen bij ons in de kamer om te kijken naar het resultaat van hun knoeiwerk van de afgelopen 10 maanden. Het gesprek, in Marathi, zal als volgt zijn verlopen: 


Klunsjesman 1: "Uh, we hebben er wel een puinhoop van gemaakt, niet?" 

Klunsjesman 2: " Ja, deze lekkage is eigelijk te erg voor woorden, we moeten ons diep schamen. Het is duidelijk dat we totaal niet weten waar we mee bezig zijn". 

Klunsjesman 3: "Nu moeten we de vloer van de badkamer boven weer helemaal opengooien en het werk opnieuw doen. Oeps!"

Klunsjesman 4: "Dat zal ons minstens weer zes maanden kosten. En wat dacht je van al het werk op zondagen en s'avonds na zes uur!" 

Klunsjesman 5: "Ach, dit is India, dus waar maken we ons druk om?!"

En zo gaan we weer een periode van verbouwingen in inclusief gebonk, geboor, geschreeuw van de bovenbuurman en slapende werklui in de gang beneden. 




donderdag, oktober 09, 2008

Bankperikelen

Na Fortis gaat het ook met RBS de verkeerde kant op. De koers is deze week dramatisch in elkaar gestort. Maandag lijkt DE dag te zijn voor verrassende aankondigingen. We wachten af.  Het kan allemaal snel veranderen in deze markt. Ik ben benieuwd wat er dit weekend uit de hoge hoed van RBS getoverd gaat worden. Vooralsnog is er voor ons niets nieuws onder de 'Mumbai' zon. 

Foto's Durga Puja Calcutta

Gisterenavond zijn we teruggekomen uit Calcutta na een bezoek van twee dagen. De Durga Puja was zeer de moeite waard! Er waren geen toeristen in de stad. Dat vind ik echt onbegrijpelijk. Calcutta is supermooi met nog heel veel oude panden. Het klinkt misschien vreemd, Calcutta is immers een megastad met miljoenen inwoners, maar je kunt er zalig rondstruinen in de oude wijken. Het evenement was ook verrassend goed georganiseerd. Ondanks de mensenmassa was het geen chaos. Bij de meeste pandals kon je maar een kant oplopen. Dat was voor ons gemakkelijk want daardoor konden we met de stroom meegaan en de belangrijkste highlights zien. Kijk hier voor de foto's.

Durga Puja in Calcutta, 2008

maandag, oktober 06, 2008

Wij gaan 'pandal hoppen' in Calcutta


Morgen en woensdag zitten we in Calcutta voor de Durga Puja. Dit festival staat in het teken van de verering van de godin Durga. Het is met name een groot feest in West Bengalen waar Calcutta de hoofdstad van is. Overal in de stad staan 'pandals'. Dat zijn tijdelijke tempels met afbeeldingen van de godin. Ze schijnen allemaal heel mooi verlicht te zijn. Hele families lopen s'avonds van de ene naar de andere pandal. Dit noemen ze 'pandal hoppen'. Echt waar! Wij trekken de stoute schoenen aan en gaan ook 'pandal hoppen'. We zullen donderdag laten weten hoe het was.

zondag, oktober 05, 2008

Fietsen in Mumbai

Fietsen in Mumbai is geen optie. Er zijn wel fietsen maar die worden gebruikt door ielige mannetjes als transportfiets. Een sportieve mountainbike heb ik nog niet gezien. Het zou wel een oplossing zijn voor het dramatische verkeer in de stad. Iedere dag lijkt het erger te worden. Ik hou mijn hart vast als de eerste Nano's op de markt komen. Dan kun je nergens meer heen. Vanochtend gingen we naar de plaatselijke fietsenmaker om de banden van de fietsen van Julia en Sebastiaan op te pompen. Die lopen snel leeg door de warmte. Daarna gingen we naar een park in de buurt waar je bij gratie gods van 9 tot 11 uur s'ochtends mag fietsen. De stad is een grote chaos maar tegelijkertijd zijn Indiers gek op dit soort (onnodige) regeltjes.

Julia helpt de fietsenmaker samen met onze chauffeur Abdul. Sebastiaan kijkt toe.



zaterdag, oktober 04, 2008

Paspoortfoto's Sebastiaan

Sebastiaan kreeg zijn eerste paspoort toen hij zes weken oud was. In augustus zei de douaneman op Schiphol dat zijn foto niet echt meer lijkt. Zou het echt? Om de volgende keer niet op het vliegveld te blijven staan, regelen we nu toch maar een nieuwe paspoort voor hem. Het Nederlandse Consulaat heeft een heuse 'hofleverancier' voor pasfoto's in het zuiden van de stad waar je geacht word heen te gaan. Ik was er al eerder geweest dus ik wist wat ik kon verwachten. 


Het is een piepklein winkeltje, formaat schoenendoos, waar ze een ruime collectie tassen verkopen van onder andere het merk ESPITT en DISSEL. Behalve als tassenwinkel is de riante ruimte ook in gebruik als 'professionele' fotostudio. Achterin de zaak staan behalve huizenhoge opgestapelde tassen een fotolamp, een draaikrukje en een pc. Zoals in iedere winkel in Mumbai, loopt er erg veel personeel rond. Zelfs in dit piepkleine winkeltje. Wat ze de hele dag doen is onduidelijk maar iedereen is wel erg aardig. Een beetje hangen en thee drinken. Als extra service, en daar was vooral ik erg blij mee, zijn ze goed in Photoshop. Zo werden mijn rimpels en de paar grijze haren professioneel weggehaald. Dat doen ze dan weer niet in Nederland. 

Hieronder zie je een foto van de winkel. Ik zit op de draaikruk met Julia die er al snel genoeg van had. Zoals Sebastiaan kijkt op deze foto, staat hij ook op zijn nieuwe pasfoto's.


Weer: foutje!


Niks einde van de Monsoen. Een gigantische regenbui en onweer bereikten de stad vandaag vanuit de Golf van Bengalen. Normaal hebben we te maken met het weer dat vanuit het westen komt. Vandaag stond de wind blijkbaar anders. Het slechte weer kwam nogal plotseling opzetten. Iedereen dacht dat het wel over zou waaien. De monsoen is immers voorbij. Zoals op de foto te zien is vlogen de stoelen en parasols in het rond. Hopelijk blijft het hierbij en kunnen we morgen weer van het zonnetje genieten. 



donderdag, oktober 02, 2008

Happy Eid!


Op onze vrije dag besloten we naar de dierentuin in Byculla te gaan. We waren duidelijk niet de enigen die op dat idee waren gekomen want het was erg druk. Vandaag is het Eid en dan vieren moslims in India het einde van de Ramadan. Iedereen had zijn mooiste kleren aangedaan en er heerste een echte feeststemming. Klik hier voor meer foto's. 



woensdag, oktober 01, 2008

Na regen komt zonnenschijn!

In Nederland regent het pijpenstelen en in Mumbai schijnt eindelijk de zon. We hebben vier vrije dagen voor de boeg dus dat komt mooi uit. Morgen vieren de moslims Eid (einde van de Ramadan). Ook vieren we morgen de verjaardag van Ghandi.  Vrijdag heeft Sebastiaan vrij van school want 3 oktober is een Duitse feestdag (Dag van de Duitse eenheid). 


Weersverwachting voor de komende acht maanden: zonnig, weinig wind en een temperatuur tussen de 30 en 35 graden. 

Op onderstaande foto zie je het zwembad van de Breach Candy Swimming Club waar wij de komende maanden vaak zullen vertoeven. Het ligt aan zee. Het fraaie gebouw op de achtergrond is het Breach Candy Hospital. Zie Wikimapia voor een bovenaanzicht van de buurt. 

dinsdag, september 30, 2008

Bank-ellende

Ellende alom in de bankwereld. Dat kan niemand meer ontgaan. Marcel zit hier redelijk in de luwte. Omdat hij in Azie werkt gaat hij over naar RBS en niet naar Fortis. Het mislukken van de overname van Abn Amro door Fortis heeft dus geen invloed op hem. Maar zeg nooit nooit. Je weet niet welke verrassingen ons nog meer te wachten staan. De bank-ellende is duidelijk nog niet voorbij.  

Wii in de slaapkamer - weg ermee!

Wees niet bang, ik ga deze blog niet gebruiken om onze slaapkamergeheimen met de hele wereld te delen maar ik wil toch even iets kwijt. Marcel heeft zondag op Schiphol een Wii gekocht. Voor degenen die niet weten wat dat is, een Wii (van Nintendo) is een spelcomputer voor de televisie. Het werkt met een soort van afstandsbediening. Met dit apparaat kun je bewegingen maken alsof je echt aan het sporten bent. Marcel is dol-enthousiast. Ik ben iets minder enthousiast. In plaats van rustig in bed een boek te lezen, stond Marcel om 11 uur gisterenavond als een waanzinnige te boxen. Hij stond dus letterlijk (het komt heel realistisch over, de tegenstander krijgt zelfs een naam) iemand compleet knock out te meppen. Niet echt relaxed vlak voor het slapen gaan. Ik denk dat we het apparaat dan ook maar snel naar de woonkamer gaan verhuizen. 

maandag, september 29, 2008

Drie dagen Nederland achter de rug

We hebben een bliksembezoek Nederland achter de rug. Het kan. In drie dagen heen en weer. Vrijdagochtend om 1 uur vloog ik naar Amsterdam en zondagochtend om 7.15 zat ik weer in het vliegtuig richting Mumbai. De gelegenheid was het huwelijk van Paul (broer van Marcel) en Roos. We hadden super mazzel met het weer. In de maanden augustus en juli is het volgens mij niet zulk mooi weer geweest als het afgelopen weekend. Nederland is met dit weer erg mooi. Blauwe lucht en iedereen zit massaal buiten op het terras. Op zaterdagmiddag waren we nog even naar de hei bij de Tafelberg in Blaricum gegaan. Ook daar zat iedereen heerlijk buiten. Ook was er een verjaardagspartijtje aan de gang met allemaal blije kinderen en ouders.  Op zulke momenten vraag je je af waarom je in godsnaam in Mumbai woont. Wat dat betreft was 15 graden en regen beter geweest voor onze gemoedsrust.  
De trouwerij was in Amerongen op het kasteel. Het was super dat we er op deze manier bij konden zijn. De kinderen bleven in India bij Usha. Dat is tegelijkertijd fijn maar ook spannend. Fijn omdat het zalig is dat je een paar dagen weg kan zonder de kinderen mee te hoeven slepen en eng vanwege de afstand van meer dan 7,000 kilometer tussen Amsterdam en Mumbai. Stel dat er wat gebeurd wat doe je dan? Gelukkig is het allemaal goed gegaan en kunnen we terugkijken op een paar leuke dagen.
We kunnen ons nu voorbereiden op onze trip volgende week naar Calcutta. Daar gaan we heen voor het Durga Puja festival.



Op de hei in Blaricum.

woensdag, september 24, 2008

Rijles in Mumbai


Je ziet bijna nooit een lesauto in de stad rijden. Als je er al een ziet, dan is het er zo een als op de foto. Klein met flinke deuken. Op de foto is niet te zien dat de linker zijspiegel er af is gereden. Je vraagt je af hoe de miljoenen mensen in Mumbai hun rijbewijs halen. Nou ja, eigelijk vraag ik mij dat helemaal niet af. Ik weet het antwoord al.

Indiase lift logica: 4.. 3 .. 2... 1... 5!


Mumbai is een top-stad voor liftverkopers vanwege alle hoge gebouwen stond deze week in de krant. Soms is het heel verrassend wat je in een lift aantreft. Bij een van de liften in Atrium mall, een groot en nieuw warenhuis in de buurt, ontbreekt bijvoorbeeld een knop voor de begane grond. Verwarring alom want hoe kom je nu beneden. Gelukkig kom ik er vaker en nu weet ik het. Om op de begane grond te komen moet je namelijk op de knop drukken met nummer vijf erop. Uhhhh. Dat is de knop linksonder. Nu zou je denken dat iemand dat gaat veranderen, maar tot dusverre is dat nog niet gebeurd. Dus mocht je in de lift staan in Atrium mall, druk dan op nummer vijf om beneden te komen.

dinsdag, september 23, 2008

Wit, witter, witst


Dit is geen reclame voor waspoeder maar voor een gezichtsbehandeling. In India (en in Azie) staat een lichte huid hoog in de top 10 van schoonheidsidealen. Deze poster hangt bij de schoonheidssalon waar ik wel eens heenga en daar heb ik met mijn mobieltje een foto van gemaakt. Bij de salon kun je kiezen uit een heel menu van 'wit, witter, witst' behandelingen. Het is natuurlijk een hele foute manier van denken. De onderlaag van de bevolking heeft uiteraard een donkere huid en de 'happy few' heeft een lichte huidskleur. Aan de kleur van de huid kun je dus vaak zien waar iemand staat op de maatschappelijke ladder. Ik doe aan deze gekte uiteraard niet mee. Ik probeer in de zon nog even een bruin kleurtje te kweken voor de bruiloft in Nederland a.s. vrijdag.

donderdag, september 18, 2008

Foto van de tennisbaan


Dit ben ik met tennis-coach Deepakh. Tennissen blijft leuk al is het wel bloedje heet. Vandaag ook weer. Deze foto is genomen voor aanvang van de les. Na een uur spelen heeft mijn gezicht dezelfde kleur als mijn truitje.

woensdag, september 17, 2008

Zwemles in India

Sebastiaan had gisteren zijn eerste zwemles. De zwemjuf  is de 70 al ruim gepasseerd en is een strenge Indiaase dame. Zwemles gaat hier niet speels zoals in Nederland. Eerst langzaam beginnen in het pierenbadje? Nee, hier gaat het op zijn Indiaas dus meteen het diepe in met twee zwembandjes op de rug. Gisteren mocht Sebastiaan de schoolslag oefenen op een bankje. Als hij die slag onder de  knie heeft: 'ready, bent, straight, close' (klaar, buig, recht, sluiten), mag hij het water in. De zwemjuf is een legende in Mumbai. Generatie Indiers zweren bij haar aanpak en zeggen dat ze dankzij haar heel goed hebben leren zwemmen. Ik hoop maar dat Sebastiaan doorzet en snel die schoolslagtechniek onder de knie krijgt. Anders ligt hij over een maand nog op het bankje. Hier een foto van Sebastiaan op de bank met de zwemjuf. 



zondag, september 14, 2008

Gaypati festival

Marcel had vanavond de stoute schoenen aangetrokken en was met vriend John naar Chowpatty beach gegaan om te kijken bij het Ganpati festival. Hij kwam net weer thuis, een interessante ervaring rijker. Het religieuze festival blijkt namelijk ook stiekem een gay festijn te zijn. Iets wat uiteraard prima is maar het is niet iets wat je verwacht in dit land. John en Marcel moesten zich uiteindelijk met de handen op het kruis uit de voeten maken en de mensenmassa ontvluchten omdat ze door diverse mannen betast werden. Wij dopen het Ganpati festival voor het gemak maar om in het Gaypati festival.

Nagekomen bericht: deze link kreeg ik doorgestuurd van John. Het is een stukje uit de Engelse krant, de Guardian. Over het festival schrijven ze:

Ganesh has always been non-Hindus' favourite Hindu deity, as he is most commonly represented in the incarnation of a jolly rotund elephant boy. He is particularly revered by the gay community in Mumbai during his festival in September, because he represents the removal of obstacles – and it's an occasion for them to express themselves as idols are plunged into the sea at Chowpatty beach. Self-expression for gay Mumbai usually comes – as it does at Mardi Gras and Pride parades worldwide - in the form of outrageous outfits and pounding disco. Only here, the pink pop songs are given a Bollywood cover version treatment.


Dit bericht had Marcel beter kunnen lezen voordat hij samen met John naar het strand vertrok. 

Straatkinderen-project



Voor het straatkinderen-project in Byculla maken we een brochure om meer vrijwilligers te interesseren voor het project. Deze foto's heeft Jane, een andere vrijwilliger, gemaakt voor de brochure. Ik vind ze heel mooi. Vooral de foto van Sabine, het meisje op de tweede foto.


Bommen in India

Gisteren was het weer zo ver. In Delhi zijn vijf bommen afgegaan met tientallen doden als gevolg. Een vriendin van ons die vorig jaar van Mumbai naar Delhi is verhuist, komt regelmatig in het warenhuis waar een van de bommen is afgegaan. Dan komt het toch wel een beetje dichtbij. De andere bommen gingen af op lokale markten en daar komen wij nooit. Voor Mumbai is het vandaag 'red alert'. Het is de laatste dag van het Ganesh festival en dan zijn er drommen mensen op de been. Een uitgelezen kans voor terroristen om hun slag te slaan. Wij blijven uit de buurt van de grote mensenmassa's en dan is er in principe niet zo veel aan de hand. 


Terwijl in Nederland het land in rep en roer zou staan bij dergelijke aanslagen, lijkt het voorbij te gaan aan de gemiddelde Indier. De kranten schrijven er wel over maar het is niet overal voorpagina nieuws. 

Het weer is er trouwens ook niet naar om de deur uit te gaan. Het regent pijpenstelen. Ganesh en regen gaan blijkbaar goed samen. Volgens de hindoe kalender regent het altijd op de laatste dag van het festival en ook dit jaar zitten ze er niet naast. 

vrijdag, september 12, 2008

Twee jaar in India!

We genieten nu alweer twee jaar van ons expat bestaan in India. Julia en Sebastiaan waren een en twee-en-eenhalf toen we hier kwamen en net baby af. Nu is Sebastiaan een kleuter van bijna vijf die je de oren van het lijf kletst in het Nederlands, en in het Engels. Julia is alweer drie en begint ook al een hele babbel te krijgen. In de afgelopen twee jaar heb ik mijn MBA - bijna- af kunnen ronden. Afgelopen week had ik de laatste 'residential week' en nu hoef ik alleen nog maar mijn scriptie te schrijven.

Na twee jaar is het tijd om voorzichtig vooruit te kijken. Wat staat er na Mumbai op het programma? Mumbai is een extreme stad om in te wonen en daar krijg je op een aparte manier een kick van. Zo van: 'kijk mij eens, het lukt mij om hier te wonen!'.  Alles na Mumbai is zonder twijfel een stuk saaier.  


In feite ligt de hele wereld voor ons open. In Nederland hebben we geen huis meer.  Marcel is inmiddels een RBS medewerker geworden en heeft dus weinig meer te zoeken bij ABN Amro. Dus waar gaan we hierna heen? Wordt het een ander land in Azie? Hong Kong of Singapore? Of wordt het huisje boompje beestje in Nederland? Misschien gaan we wel naar de U.K. want daar zit RBS. Voor mij staat wel vast dat waar we ook heen gaan ik hierna wil werken. Mij is de afgelopen twee jaar duidelijk geworden dat ik niet voor het expat vrouw bestaan in de wieg ben gelegd. Dit zeg ik nu. Waarschijnlijk loop ik straks weer te mieren dat ik de kinderen te weinig zie en te weinig tijd heb om mijn eigen dingen te doen. 

Behalve de onzekerheid over de volgende stap wordt je in zo'n derde jaar ook bevangen door het gevoel dat je alles eruit moet halen. Daar word je ook wel weer onrustig van. Ik heb mij in ieder geval voorgenomen om in het voorjaar mee te doen met het grote tennistournooi en dan wil ik minstens een wedstrijd winnen. Dat is toch wel mijn ultieme droom op het moment. Ik ben niet voor niets expat vrouw. 

dinsdag, september 09, 2008

Het festivalseizoen is losgebarsten

Ik ben terug in Mumbai. Helaas heb ik het Franse zonnetje achter moeten laten in Europa. Vandaag leek het alsof de hemel naar beneden kwam, zoveel regen. De monsoen is duidelijk nog niet voorbij.

Het Indiaase festivalseizoen is inmiddels in alle heftigheid losgebarsten. Alle religies vallen over elkaar heen om hun eigen feest te vieren. Onze benedenbuurman is moslim en viert nu Ramadan. Usha en Santana, beiden katholiek, vierden gisteren het Maria feest (geboorte van Maria). Usha ging helemaal opgedoft en met een nieuwe sari aan naar de kerk. Santana was de hele dag zenuwachtig omdat ze s'avonds voor het eerst in haar leven een deel van een preek zou oplezen vanaf het altaar. Voor haar was dit duidelijk een heel belangrijk moment. Raju onze Hindoe chauffeur viert deze dagen Ganesh Chaturthi, de geboortedag van Ganesh. Dat gaat gepaard met het nodige kabaal door feestvierende hindoes met drums en vuurwerk. Ook nu nog - het is 10 uur s'avonds - is het heel lawaaierig op straat.

Zelf doen we -uiteraard- niet mee aan bovenstaande vieringen. Ik denk niet dat we er heel veel aan missen. Sebastiaan en Julia krijgen er wel het nodige van mee. Ze hebben het in een adem over Ganesh, bindi (stip op je voorhoofd), de kerk en god. Dat vind ik dan wel weer leuk.

Dit is een foto (van het internet) van een Ganesh viering. Op verschillende plaatsen in de stad dragen Hindoes in 10 dagen tijd tussen de 70 en 80 duizen Ganesh idolen de zee in. Komende zondag is de laatste dag van het festival.

maandag, september 01, 2008

La douce France

Inmiddels zit ik alweer in Frankrijk. Om precies te zijn in Zuid Frankrijk in het plaatsje Puyricard vlakbij Aix en Provence. Ik ben hier vanwege mijn studie. Twee jaar geleden ben ik begonnen en dit is de laatste week! Nu alleen nog een scriptie schrijven en dan krijg ik mijn papiertje. Eitje!

Uiteraard is het hier zwaar afzien. Je doet niet voor niets een zware studie. Gisteren zijn we voor het teambuilding evenement op een mooie plek in de heuvels geweest. Daar heb ik ook deze foto gemaakt. Zoals ik al aangaf: het is hier afzien. Nog een weekje en dan zit ik zondag weer in het vliegtuig naar Mumbai.

zondag, augustus 24, 2008

Potjes-dag

Drukte in de stad vandaag en veel lawaai!
Een van de teams. Iedereen wil graag op de foto.
Deze pyramide is 'slechts' zes lagen hoog.

Vandaag was het Janmashtami ofwel, potjesdag. Dit is de dag van de menselijke pyramides en de kleine kinderen (jonge Krishna's) die halsbrekende toeren uit halen om helemaal bovenin een stenen pot kapot te kunnen slaan waarna ze een plens water over zich heenkrijgen. De hoogste toren dit jaar was negen lagen hoog. Vorig jaar waren was ik er ook al bij. Het is leuk om te zien, met name vanwege het enthousiasme van iedereen. De hele dag rijden er grote trucks door de stad om de teams van wijk naar wijk te vervoeren. Iedere wijk organiseert zijn eigen feest. Als een team de pot kapot slaat, krijgen ze een prijs. Vanochtend waren we op een groot sportterrein in Worli. Het was een grote modderpartij en mannetjes waren druk bezig om de modder te bedekken met een laag stro. Dit deden ze alleen terwijl de massa al in de modder stond en dat was uiteraard niet zo handig. Er waren ook allemaal VIPs, of mensen die daar voor doorgingen. Deze stonden uiteraard niet in de modder maar op een podium. Doordat je geen hindi spreekt en ook geen lokale TV kijkt weet je totaal niet wie het zijn maar ze deden alsof ze heel belangrijk waren. Vreemd genoeg waren wij de enige westerlingen terwijl het echt een leuk evenement is om te zien. Doordat je de enige 'Ferenghi' (=buitenlander) bent krijg je in ieder geval genoeg aandacht van iedereen. Uiteraard probeerde veel mensen Julia en Sebastiaan in de wangen te knijpen. We nemen ze dan maar op de nek waardoor ze buiten het bereik van de grijpgrage handen blijven. Ik blijf het een vreemde en irritante gewoonte vinden en waarschijnlijk heb ik morgen nekpijn.

vrijdag, augustus 22, 2008

Het 'zware' leven van een chauffeur

Terug in Mumbai heb ik weer de beschikking over een full time chauffeur. Dat klinkt spannender dan het in werkelijkheid is. Onze chauffeur heet Raju en hij werkt nu al weer bijna twee jaar voor ons. Het is een typische Mumbai chauffeur met bijbehorende rijstijl. Hij lapt namelijk zonder aarzelen alle verkeersregels aan zijn laars. Als hij in Nederland had gewoond, had hij waarschijnlijk in iedere aflevering van Blik op de Weg gezeten. Bij stoplichten staat hij gewoonlijk vooraan. Hij krijgt dit voor elkaar door links- of rechtsom de rij met auto's te passeren die netjes voor het stoplicht staan. Of hij gaat doodleuk op de baan voor linksafslaand verkeer staan terwijl we naar rechts moeten. Verder is hij een kei in het afsnijden van andere auto's. Wonder boven wonder komt hij hier - bijna - altijd mee weg en is het geen brokkenpiloot.

De mooiste stunt van Raju was toen hij door een politie-agent werd aangehouden omdat hij een overtreding had begaan. In plaats van uit de auto te stappen trapte hij op het gaspedaal en ging hij er vandoor. Ik zat achterin de auto met Sebastiaan en zag het tafereel met grote verbazing aan. Na een korte achtervolging door de agent die achterop een motorfiets was gesprongen, is Raju alsnog gestopt. Hij kon toen zijn rijbewijs inleveren. Later kreeg hij deze tegen betaling van Rs200 (4 euro) weer terug.

Maak je vooral geen zorgen over de veiligheid! De realiteit in Mumbai is dat je hier nooit harder kunt rijden dan 30 kilometer per uur. Daarom loop je alleen het risico van blikschade.

Hoe ziet zo'n dag van Raju eruit? Marcel is er vandaag niet dus hij reed alleen voor mij. Vanochtend om half 9 bracht hij Sebastiaan naar school, een afstand van ongeveer 400 meter van ons huis. Vervolgens bracht hij mij naar de Breach Candy Club (afstand 200 meter). Daarna ging ik weer naar huis met de auto (500 meter). Toen ging ik Julia naar een vriendinnetje brengen (500 meter). Daarna weer naar Breach Candy Club (100 meter). Terug om Julia op te halen bij vriendinnetje (afstand 100 meter, ik liep, Raju kwam er met de auto achter aan), naar huis (400 meter), Sebastiaan halen om 2 uur (400 meter) en weer terug naar huis (400 meter). In Nederland hadden we dit uiteraard allemaal gewoon gelopen.

donderdag, augustus 21, 2008

Indiase leerkrachten op internationale school

Twee leerkrachten van de DSB (Duitse internationale school) wachten nog altijd op een werkvisum. Het Indiaase consulaat in de respectievelijke landen (ik weet niet welke) weigert deze te af te geven omdat zij vinden dat een internationale school met Indiaase leerkrachten moet werken. Dan denk ik: "het is toch een Internationale en niet een Indiaase school?" Er moet nu eerst een brief komen van het Indiaase Ministerie van Onderwijs om de aanstelling van de niet-Indiaase leerkrachten goed te keuren. Het Ministerie wil deze brief echter niet geven omdat ze de visumdienst niet voor het hoofd wil stoten. Erg vermoeiend. Kinderen op de school blinken straks uit in 'Hinglish' (Hindi Engels) in plaats van het saaie 'English'.

dinsdag, augustus 19, 2008

Thuisgevoel

Drie dagen na terugkomst uit Nederland heb ik het gevoel alsof ik hier al weer tijden zit. Toch vreemd hoe snel je weer kunt wennen aan de dagelijkse gemakken en ongemakken en hoe snel je kunt omschakelen. Het is net alsof je helemaal niet weg bent geweest. Eigelijk geldt hetzelfde voor de kinderen. Ook die lopen hier rond alsof het de normaalste zaak van de wereld is, al moeten ze wel weer wennen aan het Engels. Julia babbelt er vrolijk in het Nederlands op los tegen Usha en Santana die dan heel moeilijk kijken.

Vandaag heeft Marcel weer eens een vrije dag. De zoveelste in India. Ik geloof dat de Parsi's vandaag Nieuwjaar vieren. Wij gaan zo dadelijk naar een net geopende 'voetmassage spa'. De voetjes hebben het hard te verduren gehad in het koude en natte Nederland. We gaan ze daarom lekker in de watten leggen. Vanochtend heb ik weer op de tennisbaan gestaan. Ik heb zowaar een paar ballen goed geslagen. Ook was het verschil in temperatuur goed te merken. In juni was het nog +35 graden en nu stond ik heerlijk met 30 graden op de baan.

Verder moet ik orde op zaken stellen op ons balkon. Dankzij het tropische klimaat begint ons balkon op een kleine jungle te lijken. Ik moet met een snoeischaar aan de slag om de plantjes weer in het gareel te krijgen. Deze plant heeft bijvoorbeeld spontaan gezelschap gekregen van een slingerplant:

zondag, augustus 17, 2008

We zijn er weer

Gisteravond om 11 uur zijn we geland na ruim twee maanden Nederland. Hoe weet je dat je weer terug bent in India? Dat is niet zo moeilijk. Je word meteen op het vliegveld geconfronteerd met een onbegrijpelijke nieuwe paspoortcontrole, vlak na de officiele paspoortcontrole. Vervolgens rij je over de nieuwe flyover (ik schat 1 maand oud) waar de gaten nu al weer in het wegdek zitten. Ook ontbreken hekken aan de zijkant. De rit naar huis verliep verder soepel. Tenminste als je de taxi's die kruislings over de weg rijden en auto's zonder verlichting niet meetelt. Ook moet je niet opkijken van plotseling remmen omdat een andere auto je probeert af te snijden of vanwege een diep gat in de weg. Dat India een land van traditie is, is ook meteen zichtbaar als we een begravenisstoet passeren met een lijk op een brancard. Kortom, het ritje van Mumbai International Airport naar huis is minder saai dan de rit s'ochtends vroeg van Laren naar Schiphol over de A1.

Thuis hebben de dames hard gewerkt. Alle kasten hebben ze opgeruimd en het hele huis blinkt en glimt. De kinderen waren erg blij Usha weer te zien. Sebastiaan moet nog een beetje wennen. Zijn Engels heeft te lijden gehad van twee maanden Nederland en hij wist niet echt wat hij tegen Usha moet zeggen. Ook kon hij de WC in huis niet meer vinden. Mmm.

Vandaag was het een groot weerzien met alle expats op de Breach Candy Club. Na een afwezigheid van bijna twee maanden zijn nu bijna alle families weer terug voor weer een nieuw jaar in Mumbai. Het enthousiasme hierover verschilt per persoon.

Morgen gaat Sebastiaan voor het eerst weer naar school. Na 1,5 jaar Kindergarten gaat hij nu naar de volgende klas, Reception. Julia mag nog tot 1 september vakantie vieren en dan moet ook zij eraan geloven.