Sanjay Gandhi National Park

In het noorden van Bombay, op ongeveer 1 uur rijden van ons huis, vind je het Sanjay Gandhi National Park, met als voornaamste attractie een leeuwen- en tijgersafari. Het park ligt vlak tegen de stad aan en de projectontwikkelaars aazen erop om er wat 'mooie' woontorens neer te zetten. Ook wonen er veel mensen in krotten. Hierdoor krijg je de vreemde situatie dat je met een toeristentreintje langs de krotten rijdt terwijl je lekker een boterhammetje weg zit te kanen. Hoezo bizar? Desondanks is het park de moeite waard. Vooral met kleine kinderen omdat die het niet gek vinden dat de enige tijger die je op safari ziet in een kooi zit. Zie foto. Er liepen ook nog twee leeuwen in het wild rond. Verder hebben we van de 'big five' een hert gespot in het struikgewas.

Behalve de leeuwen- en tijgersafari belevenis zijn we naar de Kanheri Caves geweest. Die werden tussen de 2e en 9e eeuw als kloosters gebruikt door Boedistische monikken. Ik vond het zelf de moeite waard om te zien maar het is wel veel trappen lopen.

Een aanrader: De erfenis van het verlies van Kirian Desai

We hebben weer een aanrader voor jullie. Ditmaal een boek van Kirian Desai, De erfenis van het verlies. In het Engels heet het boek 'The inheritance of loss'. Ook geen gemakkelijke titel, maar de 'erfenis van het verlies' vind ik wel heel dramatisch klinken. Op de boekenpagina van Het Parool staat een recentie van het boek maar ik krijg de link even niet goed in de tekst geplaatst.

Vanavond ben ik bij een boekenpresentatie van Kirian Desai geweest bij de plaatselijk boekhandel. Dankzij dit bezoekje ben ik nu de trotse eigenaar van een gesigneerd exemplaar van het boek. Waarom het boek zo mooi is mogen jullie zelf uitvinden. Eventuele reacties kun je hier op de blog plaatsen.

Het regent vrije dagen

De vrije dagen vliegen je hier om de oren. Dinsdag waren we vrij vanwege een Islamitisch feest en vandaag mag iedereen thuisblijven vanwege de gemeenteraadsverkiezingen. In totaal hebben we dit jaar 17 losse dagen vrij. Hier krijgt het gewone personeel vrij op alle christelijke-, islamitische en hindoefeestagen. We delen dus drie keer mee in de pret. Uiteraard geldt dit alleen voor kantoorpersoneel. Alle winkels blijven open en huispersoneel krijgt uiteraard geen vrij. Want wat is een vrije dag waard als je zelf de afwas moet doen? Zo denken althans de meeste Indiers erover. Wij hebben met ons personeel afgesproken dat ze vrij krijgen op hun eigen religieuze dagen. Dus helaas is er geen suikerfeest voor onze nanny.

Republic Day. Of toch niet?

Wekenlang had Marcel zich erop verheugd, de grote Republic Day parade in Delhi op 26 januari. Via het werk had hij VIP kaarten weten te bemachtigen. Heel bijzonder want nu kon hij het allemaal van heel dichtbij zien.

Op Republic Day wordt gevierd dat India in 1950 een Republiek werd nadat de Engelsen in 1947 waren vertrokken. De parade gaat gepaard met veel militair vertoon. In de parade lopen ook honderden olifanten en kamelen mee. Kortom de moeite waard.

Het evenement wordt extreem goed beveiligd en daarom mag je onder meer geen fototoestel meenemen en ook mag je tijdens de parade niet gebeld worden.

S'ochtends in Bombay dacht ik enigzins jaloers aan Marcel die op dat moment van de parade aan het genieten was. Om 12 uur werd ik door Marcel gebeld. Opgetogen vertelde hij over al het moois dat te zien was geweest.. Op tv. Hij was samen met de mensen van de bank iets te laat vertrokken uit het hotel en het bleek dat ze een heel eind moesten lopen om het terrein op te kunnen. Uiteindelijk waren ze te laat en mochten ze niet meer naar binnen. Helaas, de parade van 2007 moesten ze aan hun voorbij laten gaan en de VIP plaatsen bleven pijnlijk leeg.

Volgend jaar weer een kans.

De Mumbai Wandelthon

Zondag vond het sportiefste evenement van het jaar plaats, de Mumbai Marathon. Hier doen bijna 30.000 mensen aan mee. Ook wij vonden het leuk. Met name omdat we voor de verandering midden op de straat konden lopen. Het leek wel de autoloze zondag in september in Amsterdam. De merendeel van de 30.000 deelnemers deed mee aan de 'Dreamwalk' van 6 kilometer. De meeste mensen dachten ook echt dat het een dream 'walk' was in plaats van een hardloopevenement. Zonder een druppeltje zweet wandelden de 'renners' gezellig keuvelend op hun gemakje over het asfalt, uiteraard voorzien van de mooiste hardlooptenues en hartslagmeters.

Wandelthon Mumbai januari 2007

Het zegt wel weer iets over India als sportieve natie. Met 1 miljard mensen lukt het de Indiers niet om goeie sporters te krijgen die internationaal presteren. Zo verliezen ze telkens met cricket tot groot verdriet van de bevolking want deze sport is heilig hier.

BESTE WENSEN VOOR 2007

Op de laatste dag van het jaar vinden we het leuk om terug te blikken op wat we dit jaar hebben beleefd.

We begonnen dit jaar in Nederland. Allebei met een drukke baan en een leuk huis in Amsterdam. In het voorjaar kwam Marcel met de boodschap dat hij naar India zou kunnen. Nu had hij na een eerder bezoek uitgeroepen dat hij nooit in Bombay zou willen wonen. Echt enthousiast waren we dus niet over het plan. De bank kwam uiteindelijk met een heel mooi aanbod over de brug waardoor Marcel toch overstag ging. Omdat ik nu de tijd krijg om twee jaar lang een MBA te doen, iets wat ik al lange tijd wilde, heb ik eindelijk ook ja gezegd tegen het aanbod.

In mei hebben we de stoute schoenen aangetrokken en hebben we ons huis te koop gezet. Binnen de kortste keren hadden we een heel mooi bod en was de verkoop een feit. Nu konden we eigelijk al niet meer terug. Na 20 jaar weg uit Amsterdam, dat doet toch wel pijn.

In juni gingen Marcel en ik een week naar Bombay voor een kennismakingsbezoek. Daar bleek al snel dat de huizenmarkt in de stad totaal oververhit is. We hebben appartement gezien op de 22e etage met uitzicht op de sloppenwijken. Niet echt iets om vrolijk van te worden. We hebben in juni ook Noor Ville gezien, een bungalow in Breach Candy met vier slaapkamers en een groot balkon. Uiteindelijk zijn we daarvoor gegaan.

Augustus was een drukke maand met de oplevering van ons huis en Marcel die een paar keer voor zijn werk op reis moest.

Vervolgens begin september tijd voor het echte afscheid met een borrel in Amsterdam en Marcel die op het laatste moment zijn boot heeft kunnen verkopen.

Op 12 september vlogen we met zijn vieren naar Bombay. Daar hebben we eerst zes weken in een serviced appartement gezeten wat prima was. Begin november zijn we naar Noor Ville in Breach Candy verhuisd. We wonen hier nu heel dicht bij de school van Sebastiaan en de club met zo ongeveer het grootste zwembad van Azie. We hebben een full time nanny, Benny, voor Sebastiaan en Julia en we zijn echt superblij met haar. Sebastiaan gaat sinds een maand naar de internationale Duitse school en heeft het daar erg naar zijn zin.

Reizen hebben we nog niet echt kunnen doen behalve een korte trip naar Goa in oktober. In 2007 staat dit zeker op onze agenda! Ik begin het nieuwe jaar met een bezoek aan Nederland voor mijn opleiding. Vier januari zit ik in het vliegtuig.

Concluderend was het een enerverend jaar met een onverwachte verhuizing naar India. We hopen in 2007 veel meer van het echte India te kunnen zien, ook samen met vrienden en familie. Daar kijken we echt naar uit. Voor nu wensen we iedereen het beste voor 2007 en we hopen jullie allemaal te kunnen zien het nieuwe jaar, hier of in Nederland.

Morgen geen water

Vanaf morgenochtend 10 uur tot en met de dag erop 10 uur zitten we zonder water. De reden is dat er een nieuwe waterpijpleiding wordt aangelegd en daardoor komt de hele stad 24 uur lang zonder te zitten.

Het is goed dat er wat aan de waterinfrastructuur wordt gedaan. Nu hebben grote delen van de stad nog maar een paar uur water per dag. Wij hebben overal emmers met water klaarstaan om de dag door te komen. De douchebeurt s'avonds slaan we maar een keer over. Hoe het met de wc's moet weet ik eigelijk niet. Doorspoelen met een emmertje water?

Ik vroeg het Benney onze hulp en zij heeft blijkbaar alleen s'avonds water. Waar maken wij ons dan nog druk om?

We hopen alleen dat het bij de 24 uur blijft en dat niet plots op Indiaase wijze blijkt dat ze de verkeerde pijp hebben besteld en de boel niet past. Oeps. Veel zorgen maak ik me niet. De hotemoten, inclusief de burgemeester, zitten nu voor de verandering ook een keer zonder water en die zullen er wel voor zorgen dat alles weer snel werkt.

VANUIT EEN ZONNIG BOMBAY WENSEN WE ALLE VRIENDEN EN FAMILIE EEN VROLIJK KERSTFEEST

Vorig jaar om deze tijd hadden we nooit kunnen denken dat we kerstfeest in Bombay zouden vieren. Toch zitten we nu hier en toegegeven zo slecht is dat nog niet. Het is 30 graden en zonnig. Via de laptop hebben we Skyradio aanstaan met de nodige kersthits. Ondanks het warme weer (let wel, volgens Indiers is het hier nu winter) komen we daardoor toch in de kerststemming. Flappie hebben we alleen nog niet voorbij horen komen.

Op straat is niet echt te zien dat het kerst is. Natuurlijk heb je wel winkels met kerstversiering en enkelen organiseren een 'leuk' evenement voor kinderen. In de winkel staat dan een dame of heer hard in een microfoon te tetteren om de kinderen te vermaken en staat er keiharde kerstmuziek aan.

En wat doe je nu op zo'n dag? Familiebezoek zit er niet in en daarom hebben we de hele dag voor ons zelf. Dus ja, wat moet je dan? De tandarts werkt gewoon dus Marcel gaat daar vanmiddag heen om zijn 6 (!) kronen te laten zetten. Een leuk kerstuitje.

Tweede kerstdag kennen ze hier niet en morgen is het daarom weer een 'gewone' dag.

Pap en mam: veel plezier in Belgie! Jammer dat we er niet bij kunnen zijn.

Paardenraces

paardenraces Bombay 24 december

nieuw - nieuw - nieuw: klik op bovenstaande foto en dan heb je toegang tot ons online webalbum

Voor het eerst van ons leven zijn we bij de paardenraces geweest. Het ging om de Johny Walker Trophy. Onze inzet van Roepies 800 heeft uiteindelijk geresulteerd in een winst van Roepies 400 (ongeveer 8 euro) dus onze dag was helemaal goed.

Trukendoos

Alle mensen die wij hier kennen hebben huispersoneel die het leven een stuk gemakkelijker maken. Helaas brengen ze niet alleen een hoop gemak met zich mee maar ook gedoe. Als je de rijke Indiers mag geloven probeert al het personeel, zonder uitzondering, je constant een loer te draaien. Ikzelf weiger dat te geloven en ik ga er vanuit dat het merendeel van de mensen dat voor je werkt eerlijk is. Toch moet je constant op je hoede blijven. Vanochtend hoorde ik voorbeelden van hoe chauffeurs je geld uit de zak kunnen troggelen:

Truc 1: tank leeghalen met een buis
Op parkeerplaatsen bij kantoorgebouwen lopen mannetjes rond die in ruil voor geld met een buis de benzinetank leegpompen. Daarna wordt de benzine weer doorverkocht. De chauffeur komt terug bij zijn baas met de boodschap dat de 'tank alweer leeg is'. De oplossing hiervoor is om de chauffeur een overzicht bij te laten houden van de gereden kilometers en de hoeveelheid benzine die is getanked.

Truc 2: akkoordje sluiten met tankstationbediende
In plaats van een volle tank, geeft de tankbediende maar 20 liter. Het verschil delen ze en op de bon komt een volle tank te staan. Ook hier is een oplossing voor. Zorg dat je er zelf bij bent als er wordt getanked en reken zelf af.

Kortom, voor alles is een oplossing maar het kost wel veel negatieve energie. Toch is het niet vreemd dat dit gebeurd. Let wel, benzine hier is duur. Laatst tankte ik voor rupies 1.600 (bijna euro 30). Een gemiddeld maandsalaris voor een chauffeur die voor een expat werkt is rupies 6.500. De verleiding wordt dan wel erg groot.

Dagje uit

Wat doe je als je in Mumbai een dagje weg wilt? De kans is groot dat je richting de bergen rijdt naar Lonavla, een 'hill-station' 150 kilometer ten oosten van Mumbai. Hill station is een heel mooi woord voor een warboel aan hotels (heel veel daarvan heten 'resorts' maar dat is iets te veel eer) en eettentjes vlak langs de weg.

Ook al is het een hele onderneming om er te komen het is ook wel weer fijn om een dagje de stad uit te kunnen. Kamelen zorgden voor de nodige vertier voor Sebastiaan en Julia.

Voor Google Earth liefhebbers is dit de Google Earth Placemark. De beelden van het gebied zijn niet heel scherp maar je krijgt wel een idee van waar we zijn geweest.

Sebastiaan zijn verjaardag live via Skype

De invasie van de driejarigen met moeders en nannies is voorbij en ja, we hebben het overleefd. Gisteren hadden we het partijtje hier van drie tot vijf. Voor mij als organisator was het toch een ietswat frustrerende bijeenkomst. Met driejarigen kun je namelijk niets plannen. Ze doen toch gewoon waar ze zin in hebben en dat is met name rondrennen. Kortom, het was hier een gezellige chaos met als rustpunt de poppenkast. En natuurlijk Marcel die voor alle kinderen ballonnen maakte.

Het aardige van Bombay is dat je na afloop in plaats van puin ruimen gewoon naar de tandarts kunt gaan en als je terugkomt is alles opgeruimd. Een andere leuke bijkomstigheid is dat de opa's en oma's in Nederland het partijtje lop 3000 km afstand live hebben kunnen meemaken via de webcam. Skype is wat dat betreft toch wel een supermedium!

Voor familie en overige belangstellenden zijn de foto's op een aparte pagina te zien.

In Bombay komt de kerstman aan per eend

Als je geen arreslee en sneeuw tot je beschikking hebt, moet je creatief zijn. De Indiaase kerstman heeft deze oplossing bedacht voor zijn aankomst. Let ook op de zes zwemmende elfjes.

Feest voor 200 man!

Gisteren hebben we lootjes gekocht voor het goede doel tijdens de kerstviering van de huppelende konijntjes (hupping bunnies). De familie Hassink viel deze keer goed in de prijzen. We hebben een arrangement aangeboden gekregen van Rudra Spa Salon and Ammbiir dining restaurant. We kunnen kiezen uit drie pakketten:
1. een hele avond gebruik maken van de spa met twintig gasten met als afsluiting een diner en drank
2. een uitgebreid diner voor veertig gasten, inclusief drank
3. een feest voor 200 gasten inclusief happen, drank en DJ
We gaan denk ik toch voor optie 3 al moeten we wel bedenken waar we die 200 man vandaan halen. Een thema voor het feest is snel bedacht als je de prijs te danken hebt aan de hupping bunnies.

kerstvoorstelling op school

Een historische dag vandaag. Sebastiaan stond voor het eerst van zijn leven op het toneel. Hij had een rol bemachtigd als vogel in het beroemde sprookje Sjaak en de Bonenstaak. Helaas voor hem kreeg hij vlak van tevoren last van plankenkoorts en moesten de andere vogels van drie het zonder Sebastiaan doen. Een gemiste kans voor toneellievend Bombay.

Intocht Sinterklaas op 13 december

Sinterklaas kon de weg naar Bombay niet vinden en daarom staat de officiele intocht van de Sint op de school van Sebastiaan nu gepland voor 13 december. Omdat de kerstman vorige week al in Bombay rondliep, is de kans groot dat de kleintjes het allemaal niet meer snappen. Voer voor kinderpsychologen zullen we maar zeggen.

De reden dat de Sinterklaas-intocht is uitgesteld is omdat de overheid morgen uit voorzorg alle scholen sluit. De oorzaak is dat het morgen de sterfdag van een belangrijk persoon (de naam houden jullie van mij tegoed) die opkwam voor de Dalit, de vroegere onaanraakbaren. Deze groep is een paar dagen geleden ook al in opstand gekomen en toen werden onder meer treinen en bussen bekogeld.

Status kinderpartijtje

Ik heb nu geboekt:
- 1x tatoo-artist die o.a. Winnie de Pooh figuurtjes kan tekenen
- 1x poppenkastvoorstelling van 40 minuten

Zelf ga ik daar als creatieve Nederlandse moeder nog een grabbelton aan toevoegen.

discussieforum: hulp meteen wegsturen of niet

Jullie zijn allemaal uitgenodigd om mee te doen met een discussie inzake het ontslag vandaag van onze live-in maid. Wat is het geval? Begin november is 'W' bij ons begonnen als inwonende hulp. Ze is al wat ouder, rond de 40 en ze is nogal aanwezig. Zelf werd ik daar nogal onrustig van en vaak ook geirriteerd. Zeker als ze telkens de discussie aan wilde gaan over hoe bepaalde zaken in huis gedaan moesten worden. Gisteren besloot ik dat de maat vol was en dat ze een andere baan moest gaan zoeken. Vandaag, het is het einde van de maand, heb ik de daad bij het woord gevoegd en gezegd dat ze moest vertrekken en wel direct. Ik heb haar op 'Indiaase wijze' het huis uit gebonjourd. Dat betekent dat ze meteen haar spullen moest pakken en vertrekken.

Mijn vraag is nu. Sta ik in mijn recht om als Nederlandse in India Indiase standaarden te hanteren en iemand meteen weg te sturen of had ik haar moeten laten blijven tot ze een nieuwe baan had gevonden?

Ik hoor graag van jullie. Als je een reactie wilt achterlaten kun je hieronder klikken op 'reactie'. Als je bij identity op 'anonymous' klikt hoef je niet in te loggen.

verjaardagspartijtje

Sebastiaan is op 13 december jarig. Hij wordt dan drie. In Nederland is dat geen probleem. Je nodigt opa's en oma's en broers en zussen uit en je regelt een taart. De kamer versier je met wat ballonnen en slingers en dan ben je er wel. Hier is dat anders. Ook een driejarige viert zijn/haar verjaardag in India groots. Dilemma, dilemma. Ga ik hier aan meedoen?
De eerste stap heb ik al gezet door alle kinderen uit zijn klas uit te nodigen. Dat zijn er maar liefst 18. Met 18 kinderen ga je niet koekhappen of zakdoekje leggen. Mijn plan was om de kinderen plakjes cake te laten versieren en misschien een of twee spelletjes te doen. Als extraatje heb ik een tatookunstenaar geboekt die met verf leuke figuurtjes op armen en gezicht kan schilderen.
Vandaag was ik op een verjaardag van een 'deskundige'. Zij had de gebruikelijke riedel uit de kast getrokken om de kinderen te vermaken. Er was bijvoorbeeld een entertainer die met de kinderen gaat dansen en spelletjes doen. Deze man komt op alle feestjes en de kinderen kennen de liedjes uit hun hoofd. Daarnaast was er ook poppenkast.
In te auto terug naar huis werd ik toch wat zenuwachtig. Dan heb je 18 driejarigen door je huis rennen en die hebben niets te doen. Dus jawel, ik ben zwak en ik heb daarom een heuse 'event organisator' gebeld met de vraag of hij het feestje kan komen opleuken.

Zwemmen met Brad Pitt

VIP spotting: Brad Pitt in zwembroek in het zwembad van het Taj Wellington.
En waar ben ik? Helaas, wij zijn er net weg. Onze buurvrouw wist te
vertellen dat haar vriendin, Emilie, een forse Engelse, alleen in het
zwembad lag toen Brad kwam. Ze heeft meteen een badjas aangedaan en een
grote zonnebril opgezet om van het uitzicht te kunnen genieten.

Brad en zijn Angelina zijn in Mumbai voor een film over Daniel Pearl, de
journalist die vermoord is na 9/11. De film speelt in Karachi, Pakistan
maar daar kunnen ze niet filmen. Daarom zijn ze hier met de hele crew
neergestreken.