Wij zijn er even tussen uit

Hallo allemaal. Jullie moeten het even zonder ons stellen. We zitten tot 7 december in Borneo, Maleisie, aapjes kijken.

Je woont in Bombay en je gaat naar.... 50 Cent

Wat doe je in Bombay op een zondagavond? Gelukkig was dit weekend de keuze gemakkelijk: een bezoek aan een concert van 50 Cent, de best verkopende rapartiest ter wereld. De titels van zijn albums 'Get rich or try dying' en 'The Massacre', zeggen genoeg over de interesses van deze charmante persoonlijkheid. Hij begon drugs te dealen op zijn twaalfde en in 2000 kreeg hij negen kogels in zijn lijf. Uiteraard stonden wij druk mee te zwingen op teksten als 'smoke wiet!, 'PIMP!",'I'm a horney killer', en nog wat andere vrolijke meezing-refreintjes. Ook zijn wij nu de besten in het maken van de juiste rapbewegingen met de armen (hou je arm schuin omhoog en laat hem dan gestrekt zakken tot aan je middel, richting kruis). Om de boel op te leuken, hingen boven het toneel verschillende schermen met video's met machinegeweren en pistolen en bijna naakte dames.

Kortom het was een onvergetelijke avond! Ik heb gelezen dat 50 Cent op 12 december in Nederland optreedt in de Heineken Music Hal. Ga allen!!

Vismarkt Bombay

En zo pellen we garnalen in Nederland:

Met dank aan ingezonden foto van Emilie.

Perfect make-over voor Marcel

Marcel is nu ook verlost van zijn bril. Gisteren heeft hij zijn oog (ja, hij hoefde er maar een te laten doen) laten laseren. Wij zijn nu dus beide bril- en lenzenloos! Jammer voor Mr. Pearl.

Happy Diwali!

Wij hoeven niet op nieuwjaar te wachten om vuurwerk af te mogen steken!

Vakantie geboekt...

En we gaan naar.. Wie het weet mag het zeggen.

Duizend bommen en granaten

Morgen is het Diwali (zie ook blog 'het grote diwali feest' van 21 oktober 2006) en dat wordt zoals altijd gevierd met veel vuurwerk. Bij onze buren zit de hele familie nu op stoeltjes op de oprit naar het vuurwerk te kijken dat door het personeel wordt aangestoken. Het vuurwerk ligt netjes uitgestald op een tafel en zo te zien moeten ze nog even. Morgen is het pas Diwali en dat betekent nog veel meer herrie! Jammer voor Marcel heeft hij niet meer zo'n last van zijn oorontsteking en doofheid (zie blog 'Klotsende oren' van 5 november).

Taalontwikkeling in India

De taalontwikkeling van Sebastiaan en Julia verloopt in India anders dan als we gewoon in Nederland hadden gewoond. Sebastiaan spreekt nog steeds een mengelmoesje van Engels en Nederlands. Dit resulteert in uitspraken zoals 'may I have some pep? (mag ik wat pap?). Julia begint heel langzaam aan wat meer te babbelen. De meeste nieuwe woorden zijn Engelse woorden. Ze gebruikt ook steeds vaker twee woorden in plaats van een. In plaats van alleen maar 'mine!' te zeggen, kan ze nu ook het object benoemen dat volgens haar van haar is. Dus ze zegt nu 'my book', 'my spoon', 'my bal', 'my phone', etc. Vrienden van ons hebben kinderen die nu Engels spreken met een sterk Indiaas accent. Erg grappig maar ik ben toch blij dat Sebastiaan nog een lekker ouderwets Nederlands accent heeft.

Bruce Lee in training

Je moet er jong mee beginnen, dus zit Sebastiaan op Teakwondo. Erg leuk om heen te gaan, als vader. Je ziet er namelijk alle andere vaders van de school, echt een zaterdag uitje dus. Toegegeven, gedurende de training moet Sebastiaan verscheidene malen moed in worden gesproken om door te gaan. Chantage met de befaamde blauwe ijsjes van op de hoek is hierbij een effectief wapen. Hier buigt de kleine Lee gehoorzaam.

Hoogste hotelkamer in de wereld

 
Afgelopen maand was ik in Shanghai en verbleef in het hoogste hotel in de wereld. In dit hotel had ik ook nog eens de hoogste kamer, op de 82e etage. Sandra schreef hier al eerder over, ik had net een typhoon gemist. Ongetwijfeld was ik met windkracht 12 wel zachtjes in slaap gewiegd in mijn bedje.

Klotsende oren

Zoals ik al eerder schreef heb ik aan mijn trip naar Hong Kong een fijne middenoor ontsteking overgehouden. Van de doktor in Hong Kong kreeg ik 2 verschillende medicijnen. Van onze 'huis'-arts, Rohit Barman (de naam doet heel wat vermoeden) kreeg ik er afgelopen week 5 mee. Ondertussen is het alleen maar erger geworden en klotst het werkelijk tussen mijn oren (wat verwacht je ook van een doktor die Barman heet). Vandaag ben ik dan naar een specialist gegaan. Na wat kijkwerk met een antiek lampje werd tot een orentest besloten. Via de operatiekamer waar iemand ingesnoerd op het bed lag (!!!) werd ik het testhok ingesluisd. Met een testapparaat dat niet zou misstaan in een museum voor de geschiedenis der geneeskunde werden enkele testen uitgevoerd. Op de weg terug naar de spreekkamer lag de andere patient er nog steeds. Dit keer met een slangetje gevuld met bloed op zijn buik. Ik heb maar niet gegeken waar het uitkwam en hoop dat de 8 verschillende medicijnen die ik nu heb wel werken.

De 8 medicijnen komen overigens uit deze drive-in apotheek.

Business trip naar Thailand

Het is niet altijd hard werken. Afgelopen maand was ik voor een bijeenkomst van Group Audit in Thailand. Een onderdeel van het programma was een 'social event' op z'n Nederlands: een fietstocht door Bangkok. Co van Kessel (www.covankessel.com) organiseert dit en, toegegeven, dit was het leukste dat ik ooit in Thailand heb gedaan. Met de fiets door smalle steegjes, op de boot en dwars over markten terwijl iedereen even vriendelijk lacht.

Marcel de meesterbakker

Als zoon van de bakker blijft Marcel verwoede pogingen doen om met de broodmachine het perfecte brood te bakken. Ik heb de broden al in verschillende soorten en maten voorbij zien komen. Dit is het resultaat van poging nummer 138 met bruin onderkantje en bleek bovenkantje. Probleem is dat je hier niet het juiste meel kunt vinden. Daardoor zakt het brood bijna altijd in elkaar. Maar Marcel is een doorzetter. De broodmachine staat de meeste tijd veilig opgeborgen in de kast maar ploseling staat hij weer op het aanrecht klaar voor de volgende poging. Gelukkig verkopen ze hier in de stad ook gewoon brood dus zijn we niet helemaal afhankelijk van Marcel's baksels.

Spannend leven!!!!

Jawel, iedere dag valt hier weer iets nieuws te beleven. Wederom een verjaardagsfeestje. Ditmaal met het thema 'voetbal' met uiteraard een taart met voetbal, een voetbalpodium en heel veel gillende kinderen.

Zondags bezoekje aan de dierentuin

Het is geen Artis..

Dieren

Klik op de foto om meer foto's te zien.

Schildering in dierentuin Bombay

Even een artistiek Photoshop tussendoortje.

'Over de top' verjaardagsfeestje

Prinsessen-kasteel
Dansende Julia
Veel meisjes in prinsessen-jurken, behalve Julia
Een barbietaart!

Vandaag weer een 'over de top' verjaardagsfeestje bezocht. Het is hier normaal dat je je verjaardag viert met alle kinderen in de klas. In Sebastiaan zijn klas zitten 24 kinderen wat betekent dat je 24 keer kunt komen opdraven. Julia zit nog niet in het sociale verjaardagscircuit. Als zij ook zover is hebben we dus 2*24 verjaardagen (= 44 kinderverjaardagen per jaar!) om naar toe te gaan.

De ingredienten van deze verjaardag:
* een podium in de vorm van een prinsessen-kasteel,
* herrie-muziek,
* een tatoeman,
* een heuse barbietaart,
* een dame die spelletjes speelt met de kinderen,
* veel meisjes in prinsessen-jurken,
* bekers met foto's van de aanwezigen erop als weg-gevertje, en
* een blij dansende Julia!

Jurk aanwezig bij staatsbezoek koningin!

Gisteren is de koningin met Alex en zijn Maxima In India aangekomen voor een staatsbezoek. Zelf hebben wij 'zoals het ons behaagt' de uitnodiging voor de ontvangst van de Nederlandse gemeenschap af moeten slaan vanwege 'drukke bezigheden'. Ook zouden we daarvoor helemaal naar Bangelore moeten vliegen wat niet naast de deur ligt.

De honeurs worden nu waargenomen door mijn blauwe jurk die voor deze gelegenheid door moet gaan als 'middagjapon'. Daarmee heb ik een vriendin uit de brand kunnen helpen die in Bombay geen geschikte jurk tot onder de knie kon vinden. Nu scheelt dat als je een jurk van mij leent, deze bij 95% van de vrouwen al snel tot ver onder de knie rijkt. Ha,ha. Ik hoop dat op DE persfoto van het staatsbezoek en de ontvangst van de Nederlandse gemeenschap, mijn zeer fotogenieke blauwe jurk staat. Die foto zet ik dan meteen op de blog.

Wow! Een bericht van onze rondreizende marktkoopman!

Met mijn regelmatige reizen is het wel prettig om onderweg een paar uur te kunnen slapen. Zo ook afgelopen nacht van Mumbai via Delhi naar Hong Kong. Normaal val ik makkelijk in slaap maar afgelopen nacht had ik drie indiers acht er mij zitten die een deal moesten voorbespreken. Fijn voor de nachtrust dus de oorpluggen maar weer eens ingedaan. Normaal een heel gepruts, maar ditmaal gingen ze er zonder probleem helemaal in en kon ik lekker slapen.

Toen ik ze er vanochtend uithaalde wist ik meteen dat er iets niet goed was. Mijn oren deden pijn en mijn gehoor was grotendeels verdwenen, niet fijn dus. Vanochtend eerst maar op de hotelkamer gewerkt, maar het werd steeds erger en vanavond uiteindelik toch maar naar het ziekenhuis gegaan. Daar bleek dat ik allerlei troep tot achterin mijn oor had geduwd en door mijn verkoudheid kon ik ook nog eens niet klaren. Er zat dus niets anders op dan alles schoon te laten maken, een klus van meer dan een uur.

Gelukkig was de arts erg gezellig en hebben we over van alles en nog wat gepraat, vakantie in Las Vegas en Australie, hotels en autorijden (wat ze niet kon). Zo werd het pijnlijke gepeuter toch nog onderhoudend. Nu ben ik met een tas vol pillen naar huis gestuurd met de opdracht de rest van de week netjes pilletjes te slikken en veel kauwgon te eten om het 'klaren' van mijjn neus te helpen. Hopelijk kan ik er dan volgende week
weer tegenaan in Pakistan.