Vogels

Wij verkeren in de gelukkige omstandigheid dat we in een heel rustig, doodlopend straatje wonen. Dat is uniek te noemen in Mumbai. S'ochtends worden we niet wakker van het verkeer maar van het vrolijke - en soms irritante - gekwetter van vogels. In de bomen voor het huis zitten verschillende soorten vogels. Zo hebben we onze eigen huis-arend (zal ik morgen een foto van nemen). Ook zie je regelmatig groene papegaaien, zoals het exemplaar op de foto. Verder zitten er veel duiven (ook witte) en uiteraard kraaien. Die laatsten vormen een echte plaag en zijn hondsbrutaal. Heel soms zien we een colibrie maar het is mij helaas nog niet gelukt die op de foto te krijgen. Als ik nou een keer echt niets te doen heb ga ik de hele ochtend met mijn camera klaar zitten op het balkon om een colibrie te spotten. Wie weet lukt het dan. 

Mijn zus uit msterdam stuurde mij net een foto van de vogels in haar tuin. Ze lijken toch wel erg veel op onze groene papegaaien.. Ze hebben het alleen een stuk kouder.

40!

Gisteren moest ik er ook aan geloven. Ik vierde mijn veertigste verjaardag! Op mijn dertigste had ik niet kunnen denken dat ik tien jaar later mijn verjaardag in Mumbai zou vieren. Je verjaardag vieren in Mumbai is trouwens helemaal geen crime. Je kunt je hier namelijk zalig in de watten laten leggen. Marcel had een paar activiteiten voor mij georganiseerd om mij de hele dag bezig te houden. Hij had duidelijk alles op alles gezet om te voorkomen dat ik zielig in een hoekje zou gaan zitten jammeren dat ik oud ben. De eerste verrassing was een uitgebreide massage bij Rudra Spa.  Vervolgens stond een verjaardagslunch bij het nieuwe Olive restaurant op de race course op het programma. Na een lekkere lunch inclusief wijn, hupsakee de auto weer in voor... wederom een een uitgebreide massage. Ditmaal was het een Thaise voetmassage en dan wordt er iets meer geknepen. Au! 

Kortom, ik kan er weer helemaal tegen de komende 10 jaar. Deze week ga ik goed van start met 4x tennis. Ik moet nu rennen want over 10 minuten moet ik op de baan staan. Jawel, het is nog steeds 37 graden buiten... Puf, puf. 

De mooie bos bloemen op de foto kreeg ik overigens van mijn ouders. 

Mumbai dieet

In India loopt het nog niet zo hard met de verkoop van de Sonja Bakker boeken.  Toch zou het niet gek zijn als er een Indiaase Sonja Bakker opstaat die zich met de eetgewoontes van de Indiers gaat bemoeien. Je verwacht het niet in een land met zoveel armoede maar er lopen gigantisch veel dikke Indiers rond. Ik geloof dat je hier ook het hoogste percentage diabetespatienten hebt. Bij ons beneden aan de straat zit een snackbar en de hele stoep staat vol met vretende (sorry, ik kan het niet anders noemen) dikke vrouwen in sari. Met de blote blubberbuiken ziet het er helemaal onsmakelijk uit. In tegenstelling tot wat je zou verwachten is Indiaas eten erg vet en calorierijk. Dit komt omdat ze alles met olie doen. Dat is uiteraard niet goed voor de lijn.  

Gisteren hoorden we van een alternatief voor Sonja Bakker. Het is een thuisbezorgservice voor caloriearm eten. Het heet Calorie Care. Je kunt al je eten laten bezorgen, thuis of op je werk. Je krijgt dan een ontbijt, lunch, middagsnack en avondeten. Als je wilt kun je de maaltijden laten bezorgen door de Mumbai Dabbawal's. Het schijnt er allemaal heel hygienisch aan toe te gaan. De eigenaar verzoekt mensen zelfs om een kijkje in de keuken te nemen, het liefst onaangekondigd.  Maar wil je dat wel? Als het een keertje fout gaat, dan val je nog sneller af en dat is het uiteindelijke doel. Toch? Afin, Marcel gaat Calorie Care gebruiken voor een gezonde lunch op zijn werk. Over een paar weken een foto van Marcel op deze site met six-pack! 

Het is heet!

De maand october, vlak na de monsoen, is altijd een warme maand. Ook nu weer staat het kwik continue op 35 graden. Het is zo warm dat je spontaan gaat zweten zonder iets te doen. Thuis hebben we de airco's bijna de hele dag aan staan. Niet heel milieubewust, ik weet het maar nood breekt wet in dit geval. 

Bovenstaande mededeling hangt op de club. Blijkbaar vinden mensen 24 graden te warm en gaan ze de AC's nog kouder zetten. Waarom woon je dan in een tropisch land ? Ga thuis gewoon lekker in de koelkast zitten. 

Placido Domingo in Mumbai - wij waren erbij

Na Shakira (zie post van 26 maart 2007) en 50 Cents (18 november 2007) konden we gisterenavond met een paar duizend "Bombay wallahs" in een cricketstadium genieten van een concert met Placido Domingo en Barbara Fritolli. De laatste ken ik niet maar is schijnbaar ook erg beroemd. Domingo was in de stad op uitnodiging van de Mehli Metha foundation.  De dirigent was Zubin Metha, de zoon van de in India legendarische Mehli Mehta. 

Een klassiek concert in India - zeker van deze omvang - is nog altijd iets bijzonders. Het publiek is het niet echt gewend. Zo werd er tijdens het optreden druk heen en weer gelopen. Helemaal vooraan zat schijnbaar - ik heb het zelf niet gezien - een dame met een kind van 1,5 jaar in een kinderwagen. Voor een cricketstadium was de geluidskwaliteit overigens bijzonder goed.

Voor de expatgemeenschap was het concert een leuk uitje. We kwamen ook nog weg met een goeie deal. De gewone zitplaatsen waren al uitverkocht en er waren alleen nog maar kaartjes te koop voor de tribune voor de schrikbarend lage prijs van 4 euro. Uiteindelijk bleken het prima plekken. Het grote voordeel was dat we droog zaten. De mensen met de 'dure' kaarten (de duurste gingen weg voor 100 euro) zaten op stoeltjes op het veld in de regen. Toen het begon te regenen ging er enthousiast gejuich op vanaf de tribunes waar de arme stakkers - inclusief wijzelf - zaten. Geen groter vermaak dan leedvermaak. 

Het volgende concert op de agenda is dat van Bon Jovi op 7 december. Het gerucht gaat dat Madonna dan ook zal optreden.. 

Klunsjesmannen (aflevering 10)

Net stonden er maar liefst vijf klunsjesmannen bij ons in de kamer om te kijken naar het resultaat van hun knoeiwerk van de afgelopen 10 maanden. Het gesprek, in Marathi, zal als volgt zijn verlopen: 

Klunsjesman 1: "Uh, we hebben er wel een puinhoop van gemaakt, niet?" 

Klunsjesman 2: " Ja, deze lekkage is eigelijk te erg voor woorden, we moeten ons diep schamen. Het is duidelijk dat we totaal niet weten waar we mee bezig zijn". 

Klunsjesman 3: "Nu moeten we de vloer van de badkamer boven weer helemaal opengooien en het werk opnieuw doen. Oeps!"

Klunsjesman 4: "Dat zal ons minstens weer zes maanden kosten. En wat dacht je van al het werk op zondagen en s'avonds na zes uur!" 

Klunsjesman 5: "Ach, dit is India, dus waar maken we ons druk om?!"

En zo gaan we weer een periode van verbouwingen in inclusief gebonk, geboor, geschreeuw van de bovenbuurman en slapende werklui in de gang beneden. 

Bankperikelen

Na Fortis gaat het ook met RBS de verkeerde kant op. De koers is deze week dramatisch in elkaar gestort. Maandag lijkt DE dag te zijn voor verrassende aankondigingen. We wachten af.  Het kan allemaal snel veranderen in deze markt. Ik ben benieuwd wat er dit weekend uit de hoge hoed van RBS getoverd gaat worden. Vooralsnog is er voor ons niets nieuws onder de 'Mumbai' zon. 

Foto's Durga Puja Calcutta

Gisterenavond zijn we teruggekomen uit Calcutta na een bezoek van twee dagen. De Durga Puja was zeer de moeite waard! Er waren geen toeristen in de stad. Dat vind ik echt onbegrijpelijk. Calcutta is supermooi met nog heel veel oude panden. Het klinkt misschien vreemd, Calcutta is immers een megastad met miljoenen inwoners, maar je kunt er zalig rondstruinen in de oude wijken. Het evenement was ook verrassend goed georganiseerd. Ondanks de mensenmassa was het geen chaos. Bij de meeste pandals kon je maar een kant oplopen. Dat was voor ons gemakkelijk want daardoor konden we met de stroom meegaan en de belangrijkste highlights zien. Kijk hier voor de foto's.

Durga Puja in Calcutta, 2008

Wij gaan 'pandal hoppen' in Calcutta

Morgen en woensdag zitten we in Calcutta voor de Durga Puja. Dit festival staat in het teken van de verering van de godin Durga. Het is met name een groot feest in West Bengalen waar Calcutta de hoofdstad van is. Overal in de stad staan 'pandals'. Dat zijn tijdelijke tempels met afbeeldingen van de godin. Ze schijnen allemaal heel mooi verlicht te zijn. Hele families lopen s'avonds van de ene naar de andere pandal. Dit noemen ze 'pandal hoppen'. Echt waar! Wij trekken de stoute schoenen aan en gaan ook 'pandal hoppen'. We zullen donderdag laten weten hoe het was.

Fietsen in Mumbai

Fietsen in Mumbai is geen optie. Er zijn wel fietsen maar die worden gebruikt door ielige mannetjes als transportfiets. Een sportieve mountainbike heb ik nog niet gezien. Het zou wel een oplossing zijn voor het dramatische verkeer in de stad. Iedere dag lijkt het erger te worden. Ik hou mijn hart vast als de eerste Nano's op de markt komen. Dan kun je nergens meer heen. Vanochtend gingen we naar de plaatselijke fietsenmaker om de banden van de fietsen van Julia en Sebastiaan op te pompen. Die lopen snel leeg door de warmte. Daarna gingen we naar een park in de buurt waar je bij gratie gods van 9 tot 11 uur s'ochtends mag fietsen. De stad is een grote chaos maar tegelijkertijd zijn Indiers gek op dit soort (onnodige) regeltjes.

Julia helpt de fietsenmaker samen met onze chauffeur Abdul. Sebastiaan kijkt toe.

Paspoortfoto's Sebastiaan

Sebastiaan kreeg zijn eerste paspoort toen hij zes weken oud was. In augustus zei de douaneman op Schiphol dat zijn foto niet echt meer lijkt. Zou het echt? Om de volgende keer niet op het vliegveld te blijven staan, regelen we nu toch maar een nieuwe paspoort voor hem. Het Nederlandse Consulaat heeft een heuse 'hofleverancier' voor pasfoto's in het zuiden van de stad waar je geacht word heen te gaan. Ik was er al eerder geweest dus ik wist wat ik kon verwachten. 

Het is een piepklein winkeltje, formaat schoenendoos, waar ze een ruime collectie tassen verkopen van onder andere het merk ESPITT en DISSEL. Behalve als tassenwinkel is de riante ruimte ook in gebruik als 'professionele' fotostudio. Achterin de zaak staan behalve huizenhoge opgestapelde tassen een fotolamp, een draaikrukje en een pc. Zoals in iedere winkel in Mumbai, loopt er erg veel personeel rond. Zelfs in dit piepkleine winkeltje. Wat ze de hele dag doen is onduidelijk maar iedereen is wel erg aardig. Een beetje hangen en thee drinken. Als extra service, en daar was vooral ik erg blij mee, zijn ze goed in Photoshop. Zo werden mijn rimpels en de paar grijze haren professioneel weggehaald. Dat doen ze dan weer niet in Nederland. 

Hieronder zie je een foto van de winkel. Ik zit op de draaikruk met Julia die er al snel genoeg van had. Zoals Sebastiaan kijkt op deze foto, staat hij ook op zijn nieuwe pasfoto's.

Weer: foutje!

Niks einde van de Monsoen. Een gigantische regenbui en onweer bereikten de stad vandaag vanuit de Golf van Bengalen. Normaal hebben we te maken met het weer dat vanuit het westen komt. Vandaag stond de wind blijkbaar anders. Het slechte weer kwam nogal plotseling opzetten. Iedereen dacht dat het wel over zou waaien. De monsoen is immers voorbij. Zoals op de foto te zien is vlogen de stoelen en parasols in het rond. Hopelijk blijft het hierbij en kunnen we morgen weer van het zonnetje genieten. 

Happy Eid!

Op onze vrije dag besloten we naar de dierentuin in Byculla te gaan. We waren duidelijk niet de enigen die op dat idee waren gekomen want het was erg druk. Vandaag is het Eid en dan vieren moslims in India het einde van de Ramadan. Iedereen had zijn mooiste kleren aangedaan en er heerste een echte feeststemming. Klik hier voor meer foto's. 

Na regen komt zonnenschijn!

In Nederland regent het pijpenstelen en in Mumbai schijnt eindelijk de zon. We hebben vier vrije dagen voor de boeg dus dat komt mooi uit. Morgen vieren de moslims Eid (einde van de Ramadan). Ook vieren we morgen de verjaardag van Ghandi.  Vrijdag heeft Sebastiaan vrij van school want 3 oktober is een Duitse feestdag (Dag van de Duitse eenheid). 

Weersverwachting voor de komende acht maanden: zonnig, weinig wind en een temperatuur tussen de 30 en 35 graden. 

Op onderstaande foto zie je het zwembad van de Breach Candy Swimming Club waar wij de komende maanden vaak zullen vertoeven. Het ligt aan zee. Het fraaie gebouw op de achtergrond is het Breach Candy Hospital. Zie Wikimapia voor een bovenaanzicht van de buurt. 

Bank-ellende

Ellende alom in de bankwereld. Dat kan niemand meer ontgaan. Marcel zit hier redelijk in de luwte. Omdat hij in Azie werkt gaat hij over naar RBS en niet naar Fortis. Het mislukken van de overname van Abn Amro door Fortis heeft dus geen invloed op hem. Maar zeg nooit nooit. Je weet niet welke verrassingen ons nog meer te wachten staan. De bank-ellende is duidelijk nog niet voorbij.  

Wii in de slaapkamer - weg ermee!

Wees niet bang, ik ga deze blog niet gebruiken om onze slaapkamergeheimen met de hele wereld te delen maar ik wil toch even iets kwijt. Marcel heeft zondag op Schiphol een Wii gekocht. Voor degenen die niet weten wat dat is, een Wii (van Nintendo) is een spelcomputer voor de televisie. Het werkt met een soort van afstandsbediening. Met dit apparaat kun je bewegingen maken alsof je echt aan het sporten bent. Marcel is dol-enthousiast. Ik ben iets minder enthousiast. In plaats van rustig in bed een boek te lezen, stond Marcel om 11 uur gisterenavond als een waanzinnige te boxen. Hij stond dus letterlijk (het komt heel realistisch over, de tegenstander krijgt zelfs een naam) iemand compleet knock out te meppen. Niet echt relaxed vlak voor het slapen gaan. Ik denk dat we het apparaat dan ook maar snel naar de woonkamer gaan verhuizen. 

Drie dagen Nederland achter de rug

We hebben een bliksembezoek Nederland achter de rug. Het kan. In drie dagen heen en weer. Vrijdagochtend om 1 uur vloog ik naar Amsterdam en zondagochtend om 7.15 zat ik weer in het vliegtuig richting Mumbai. De gelegenheid was het huwelijk van Paul (broer van Marcel) en Roos. We hadden super mazzel met het weer. In de maanden augustus en juli is het volgens mij niet zulk mooi weer geweest als het afgelopen weekend. Nederland is met dit weer erg mooi. Blauwe lucht en iedereen zit massaal buiten op het terras. Op zaterdagmiddag waren we nog even naar de hei bij de Tafelberg in Blaricum gegaan. Ook daar zat iedereen heerlijk buiten. Ook was er een verjaardagspartijtje aan de gang met allemaal blije kinderen en ouders.  Op zulke momenten vraag je je af waarom je in godsnaam in Mumbai woont. Wat dat betreft was 15 graden en regen beter geweest voor onze gemoedsrust.  
De trouwerij was in Amerongen op het kasteel. Het was super dat we er op deze manier bij konden zijn. De kinderen bleven in India bij Usha. Dat is tegelijkertijd fijn maar ook spannend. Fijn omdat het zalig is dat je een paar dagen weg kan zonder de kinderen mee te hoeven slepen en eng vanwege de afstand van meer dan 7,000 kilometer tussen Amsterdam en Mumbai. Stel dat er wat gebeurd wat doe je dan? Gelukkig is het allemaal goed gegaan en kunnen we terugkijken op een paar leuke dagen.
We kunnen ons nu voorbereiden op onze trip volgende week naar Calcutta. Daar gaan we heen voor het Durga Puja festival.

Op de hei in Blaricum.

Rijles in Mumbai

Je ziet bijna nooit een lesauto in de stad rijden. Als je er al een ziet, dan is het er zo een als op de foto. Klein met flinke deuken. Op de foto is niet te zien dat de linker zijspiegel er af is gereden. Je vraagt je af hoe de miljoenen mensen in Mumbai hun rijbewijs halen. Nou ja, eigelijk vraag ik mij dat helemaal niet af. Ik weet het antwoord al.

Indiase lift logica: 4.. 3 .. 2... 1... 5!

Mumbai is een top-stad voor liftverkopers vanwege alle hoge gebouwen stond deze week in de krant. Soms is het heel verrassend wat je in een lift aantreft. Bij een van de liften in Atrium mall, een groot en nieuw warenhuis in de buurt, ontbreekt bijvoorbeeld een knop voor de begane grond. Verwarring alom want hoe kom je nu beneden. Gelukkig kom ik er vaker en nu weet ik het. Om op de begane grond te komen moet je namelijk op de knop drukken met nummer vijf erop. Uhhhh. Dat is de knop linksonder. Nu zou je denken dat iemand dat gaat veranderen, maar tot dusverre is dat nog niet gebeurd. Dus mocht je in de lift staan in Atrium mall, druk dan op nummer vijf om beneden te komen.

Wit, witter, witst

Dit is geen reclame voor waspoeder maar voor een gezichtsbehandeling. In India (en in Azie) staat een lichte huid hoog in de top 10 van schoonheidsidealen. Deze poster hangt bij de schoonheidssalon waar ik wel eens heenga en daar heb ik met mijn mobieltje een foto van gemaakt. Bij de salon kun je kiezen uit een heel menu van 'wit, witter, witst' behandelingen. Het is natuurlijk een hele foute manier van denken. De onderlaag van de bevolking heeft uiteraard een donkere huid en de 'happy few' heeft een lichte huidskleur. Aan de kleur van de huid kun je dus vaak zien waar iemand staat op de maatschappelijke ladder. Ik doe aan deze gekte uiteraard niet mee. Ik probeer in de zon nog even een bruin kleurtje te kweken voor de bruiloft in Nederland a.s. vrijdag.