Eerste kunstwerk Julia school

Tyfoon Wipha

Marcel is maandagavond richting
Shanghai vertrokken en jawel hoor, wie raast daar voorbij? Tyfoon Wipha. Leuk voor Marcel. Hij heeft een kamer op de 82ste (!) etage van een hotel. Dat lijkt me al geen pretje en al helemaal niet als je Wipha op bezoekt krijgt.

Update: de tyfoon was een storm in een glas water. Toen de tyfoon aan land kwam zwakte deze meteen af tot een zware tropische storm. Marcel kan dus gewoon op de 82ste verdieping blijven zitten.

Weer in het land

Ik ben er weer! Gisteren onderweg naar Schiphol dacht ik "mooi! Het regent en het is grijs, prima weer om weg te gaan, want ik ga lekker richting de zon. Lekker puh!". Ik heb helaas te vroeg gejuicht. Vanochtend werd ik wakker en jawel hoor, het is hier grijs en het regent. Het staartje van de monsoen.
Marcel heb ik niet gezien. Ik landde gisteravond om 11 uur en Marcel vertrok om 10 uur dezelfde avond voor 10 dagen naar China. Hij heeft nog wel heel lief een bos rode rozen op tafel gezet.
De kinderen zijn uiteraard ook blij dat ik er weer ben. Met name Julia moet ik de komende dagen weer in het gareel zien te krijgen. Die heeft de dames hier fijn om de vinger weten te winden. Zo wil ze alleen nog maar pasta eten en rent met veel gevoel voor drama door de kamer als ze haar zin niet krijgt.

Ik ben even weg

Ik ben even het land uit voor mijn studie. Help examen!! Over 10 dagen ben ik er weer. Groetjes.

Dahi Handi

Vandaag vieren de Hindoes Dahi Handi. Tijdens dit festival bouwen jongens en mannen een menselijke piramide. Degene die helemaal bovenop staat (soms hele kleine kinderen van twee jaar oud!) moet een pot breken met daarin eten. Als dat lukt kun je geld winnen. Iedere buurt organiseert zijn eigen 'dahi handi'. Vervolgens lopen de diverse groepen van ceremonie naar ceremonie om maar zo veel mogelijk prijzengeld in de wacht te kunnen slepen. Deze foto's heb ik vanmiddag genomen op straat in de buurt waar ik werk. Voordat ze een poging wagen gaan de mannen eerst dansen en nuttigen ze de nodige alcohol.

Naar de Franse school

Vanaf vandaag gaat Julia naar school! Ze zal vijf ochtenden in de week gaan van half 9 tot half 12.

Op de Franse school gaat het er ook meteen, hoe kan het ook anders, heel Frans aan toe. Het praatje s'ochtends door het hoofd van de school ging uiteraard in het ... Frans. Ook zorgen ze op school voor al het eten en drinken. Dus als het goed is zit Julia nu (het is 11 uur) met alle andere peutertjes aan tafel lekker aan het stokbrood, met brie en natuurlijk boursin en een lekker glaasje rode wijn erbij.

In de klas

Een Indiaas huis tuin en keuken ongelukje

Gisteren liep Sebastiaan plotseling brullend door het huis. Hij gilde 'japathi, japathi!' (=Indiaase pannenkoek) en wist uit te brengen dat hij pijn had in zijn mond. Ik wist niet wat ik er mee aan moest. Hoe krijg je van een pannenkoek pijn in je mond? Daarom nam ik het ook niet zo serieus. Totdat Elsie aan kwam lopen met een afgekloven groene peper. Het was geen pretje voor hem en hij was er ook nogal van geschrokken. Nu hoorde ik dat het ook nog pijn kan doen als de peper er weer uit moet komen. We zijn er nu op voorbereid.

Met Benny in de keuken. Foto genomen vlak voor het groene peper incident. De groene peper lag naast de koriander

De waarde van geld

De dames hier in huis heb ik gevraagd om uien te kopen om Dal te maken, een Indiaas gerecht. Jawel, dat wil ik ook gaan maken over twee weken als ik in Nederland Indiaas ga koken voor de familie. Nu kan ik nog even oefenen. Net kwamen Elsie en Benny met serieuze gezichten naar mij toe om mee te delen dat de uien nu maar liefst Rs30 per kilo kosten. Dat is een halve Euro!! Blijkbaar kostten de uien voorheen Rs16 per kilo, ofwel 25 eurocent. Inderdaad een stijging van 100% en in hun ogen is dat heel veel. Ik weet niet echt wat ik met zo'n boodschap aan moet en ik weet mij dan niet echt een houding te geven. Ik roep dan wel ernstig uit 'Jee! Wat veel geld!' maar hoe geloofwaardig is dat. Wij liggen niet wakker van een kilo uien voor een halve Euro. Integendeel. Je merkt door dit soort dingen wel weer hoe ver onze werelden uit elkaar liggen.

Kiekje van het werk

Dit is een foto genomen tijdens een event van GiveIndia bij een Indiaase bank. Werknemers konden zich bij onze stand inschrijven voor 'payroll giving'. Dan doneer je maandelijks een deel van je salaris voor het goede doel.

Nieuwe huisgenoten!

Sinds kort maken negen vissen onderdeel uit van het huishouden van de familie Hassink in Bombay. Hier zitten ze in een emmer terwijl hun kom wordt schoongemaakt. De zwarte vis heet Toby en heeft als enige een naam gekregen.

Speciaal voor broers en zussen

In India doen ze behalve aan moederdag ook aan een broers- en zussendag. Dus Marlies, Mariette, Rik, Carolien en Paul voor feestgebruis moeten julie vandaag in Bombay zijn. Het (Hindoe)feest heet Raksha Bandhan en op deze dag wordt de relatie tussen broer en zus herdacht. Tijdens een korte ceremonie wordt een touwtje om de pols van de broer gebonden. Vervolgens krijgt de zus een klein cadeautje. Ik zal volgende week een paar mooie polsbandjes meenemen naar Nederland. Ik verwacht in ruil daarvoor dan wel een paar mooie cadeau's.

Paaltjes, paaltjes, paaltjes

Nog twee weken en dan wonen we al weer een jaar in Bombay. Tijd om de balans op te maken. Wat is er veranderd sinds we hier zijn komen wonen? Marine drive, de doorgaande route naar het zuiden langs het strand, lag vorig jaar open en het was er een rommeltje. 12 maanden later is het nog steeds niet klaar. We weten niet wie deze 'complete make-over' van deze beroemde boulevard heeft bedacht. Het is duidelijk iemand met een grote voorliefde voor betonnen paaltjes. Ik ben benieuwd hoe zijn huis eruit ziet. Momenteel zijn de mannen (en vrouwen met kleine kinderen) bezig met het neerzetten van honderden betonnen paaltjes als 'fraaie' afscheiding tussen de rijbanen. Dit gaat tergend langzaam. Eerst moesten ze de grond in (op gelijke afstand van elkaar en in hoogte oplopend) en nu worden er stuk voor stuk betonnen kapjes opgezet. Oplevering: waarschijnlijk in 2009.

Sandra Van der Ling heeft de krant gehaald

Gisteren op pagina 2 in de Hindustan Times met een oplage van 10 miljoen:

Ook dit is India

Vermist: een Boeing 747 (waarde Euro 30), een fiets (waarde Euro 1.500), een bromfiets (waarde Euro 180.000). Een arme herder heeft bovendien aangifte gedaan van de vermissing van maar liefst 15.000 buffels. De arme man zal het er druk mee gehad hebben.

Niet met je handen eten!

Verwarring alom bij driejarige Sebastiaan. Van ons mag hij niet met zijn handen eten. Tijdens het eten zeggen we tig keer: 'Niet met je handen eten!'
Gisteren hoorde ik hem in de keuken hard tegen Benny en Elsie roepen: 'Don't eat with your hands!' Hoe moet ik daar nu weer op opvoedkundig verantwoorde wijze op reageren? De dames zitten op Indiaase wijze met de hand rijst te eten. Daar is niets mis mee. Maar in de ogen van Sebastiaan wel. Super nanny weet wellicht raad...

Bezoekje aan Chor Bazaar op zaterdagmiddag

Chor bazaar is de lokale antiekmarkt. Veel snuisterijen en oude meuk. Marcel kwam zowaar thuis met een klok voor zijn nieuwe kantoor.

'Rain check' voor Matharan

Leuk een bezoekje aan Matharan, een 'hill station' (=dorpje in de bergen), midden in de monsoen! In alle gidsen staat dat het er tijdens de monsoen zo mooi is en dat je juist dan moet gaan. Ze vergeten alleen te vermelden dat het er zo hard regent dat er van het hele gebied niets te zien is. Ja, mist en ... regen.

De afstand Bombay Matharan is 105km. Met het idiote verkeer hier en de slechte wegen doe je daar drie uur over. Vervolgens rij je langs een smal kronkelweggetje naar boven. Daar kom je op een parkeerplaats terecht waar het chaos troef is. Alle auto's staan kris kras tussen de bomen en in de modder geparkeerd. Geen idee hoe je daar ooit weer uit moet komen.

Bij aankomst op de parkeerplaats renden de eerste mannetjes al op ons af om ons op 'hun' paard te krijgen of in 'hun' handkar. In Matharan zelf kun je namelijk niet met de auto komen. Je moet er lopend heen of alternatief vervoer regelen. Uiteraard waren wij vanwege onze bleke gezichten weer favoriet. Al snel stond er een groepje mannetje om ons heen ruzie te maken over de prijs en wie ons als eerste had 'binnengehaald'. Uiteindelijk had ik er genoeg van. Ik besloot om dan maar met de kinderen te gaan lopen. Op dat moment weet je niet of dat nou echt de meest wijze beslissing is die je kan nemen, maar goed.

Wij op pad en al snel brak er boven ons een gigantische wolkbreuk los. Met gigantisch bedoel ik ook echt gigantisch. Gelukkig waren wij gehuld in Indiaase regenkleding (=gek hoekje en plastic zeil) dus we werden niet tot op het bot nat. Marcel, onze rasechte optimist, besloot toen dat het genoeg was. Na een wandeling van 300 meter langs een oud spoorbaantje door de modder, liepen we weer terug naar de parkeerplaats.

De rit terug naar Bombay duurde weer bijna drie uur. We hebben nu besloten dat we in oktober nog een keer teruggaan zonder de kinderen en als het NIET regent.

De stad is een lekker rommeltje

Onderweg in de auto hoef je je nooit te vervelen. Er is altijd wel wat te zien. Het feit dat Bombay een mega-stad is met druk autoverkeer ontgaat nog een boel mensen hier. Je ziet ze rustig met een kar met os of met een handkar een druk kruispunt oversteken. Olifanten zijn sinds deze week in de gehele stad verboden. Dat verbod goldt eerder alleen voor zuid Bombay.

De school begint weer

Morgen gaat Sebastiaan weer naar school. Zoals bij veel scholen is het brengen en halen van kinderen met de auto een probleem. Bij de Duitse internationale school is het helemaal hektisch. Dit komt omdat de school aan een drukke weg vlak naast het US consulaat ligt en vanwege de rijstijl van de gemiddelde Indiaase chauffeur. Ze doen ook maar wat. Hieronder staan de nieuwe 'drop off' instructies:

The basic idea is to keep the area in front of the school as clear as possible. This means you may not stop in front of the school for longer than it takes passengers to get out of or into the car.

Do not leave cars unattended in front of the school. If your driver drops your children off and walks them to the school or walks in to pick them up, he either needs to park away from the front of the school or you need to send a nanny or maid in to the school while the driver parks a little way from the school.

Do not do a U turn in front of the school or place your car at right angles to the flow of traffic (parking nose-in to the driveway). Even when this is for only a few moments, it stops the flow of traffic and blocks the driveway.

If you walk your children from the car to the school or pick them up, please ask your driver to move away from the school and call him when you are on the road and ready to leave again so he does not have to wait and cause traffic congestion.

Do not stop in front of the driveways.

Please queue, rather than double-park. This will help ensure that cars are not moving where children are walking.

Please ensure your driver understands and follows these rules (hier ligt de uitdaging).

Gefeliciteerd!

Rob en Carolien, gefeliciteerd met Fleur! Helemaal super zo'n meisje erbij.