Vrolijk pasen!

Ook in Mumbai vieren we Pasen. Hier zie je het resultaat van een middagje paaseieren versieren. Morgen gaan we ze verstoppen in de tuin van de club en dan kunnen de kinderen ze zoeken. Na het vinden van de eieren kunnen we ze beter meteen weggooien. Het is weer erg heet in de stad (vandaag 39 graden en geen zuchtje wind) en dat komt de eetbaarheid van de eieren niet ten goede. Sebastiaan vroeg vorige week wanneer de paashazen met het vliegtuig aankomen. Hij denkt dat de paashaas net zoiets is als Sinterklaas.

Tortelduifjes

De boom voor ons huis is rigoreus gesnoeid. Gelukkig laten de vogels zich niet afschrikken en ze blijven gewoon komen. Vooral in de ochtend is het er erg druk. Deze twee duifjes, een witte en een grijze zitten iedere ochtend op dezelfde plek in de boom van elkaars gezelschap te genieten. En wij genieten weer van de duifjes vanaf ons balkon.

Lees ook:
Vogels rondom het huis
Vogels
Kleine arend beland op ons balkon

Nano: droom van schoenmaker komt uit!

De marketingcampagne voor de verkoop van de Nano is in alle hevigheid losgebarsten. Banken bieden leningen aan met slogans als 'own a Nano @ Rs 57,07 per day (rij een Nano voor ongeveer 70 eurocent per dag).

Er stond vandaag ook een stukje in de krant over een schoenmaker die Rs7000 per maand verdiend (ongeveer 110 euro). Hij had jarenlang gespaard voor een bromfiets maar koopt nu in plaats daarvan een Nano. Bij het artikel staat een foto van een hele trotse schoenmaker die zijn droom in vervulling ziet gaan. Ik gun het de beste man van harte maar ik maak mij wel zorgen over zijn rijvaardigheden. Ik hoop niet dat zijn droom onze nachtmerrie wordt als hij zonder rijbewijs de weg op gaat.

Lees ook dit stukje over de verkeersellende in de stad. Dit stukje gaat over rijles in Mumbai.

De Nano: Marcel heeft erin gezeten!

Vanmiddag heeft Marcel in een mooi geel demonstratiemodel van de Nano gezeten. Helaas had hij zijn telefoon niet bij zich dus hij kon er geen foto van nemen. Deze foto heb ik van het Internet geplukt. Marcel vindt het een prima auto. Hij zat achterin en hij raakte het dak niet met zijn hoofd. De beenruimte was ook goed. De Nano ziet er niet uit als een goedkoop plastic speelgoedautootje. Als je bedenkt dat je voor Euro 2000 ook een laptop koopt of een duurder horloge, dan is het een klein wonder dat je voor datzelfde geld ook een hele auto kunt kopen. Misschien passen er nog wel een paar Nano's in onze container als we weer terugverhuizen.

Klik hier voor een testrit-filmpje van de Nano.

Lees ook:
Heartburn in CPM at Nano's Mumbai launch
Nano website
Tata unveils world's cheapest car Nano in Mumbai

ik ben niet bang voor de tandarts

Ik ben nu op weg naar de tandarts. Na meer dan 1,5 jaar gaat nu misschien mijn beugel eruit!!!! Ik weet het niet zeker. Misschien dat de orthodontist zegt dat mijn bovenste hoektand nog eens 0,000001 mm naar rechts moet. Als hij dat zegt ga ik protesteren. Wordt vervolgd.

Inschrijven op een Indiaase peuterschool

Vandaag vertelde een vriendin over de inschrijving van haar zoontje bij peuterspeelzaal Sunflower. Sunflower is een elite schooltje in Malabar Hill voor peuters tussen de 15 maanden en vijf jaar. Je komt hier niet zomaar op, tot grote frustratie van veel Indiase ouders. Dat is ook niet zo gek. Als je kind op Sunflower heeft gezeten, is het veel makkelijk om door te stromen naar de beste lagere scholen, de beste middelbare scholen en vervolgens de beste universiteiten. Ouders zijn daarom in maart, als de inschrijvingen plaats vinden, op van de zenuwen. Je kunt speciale trainingen volgen om je slagingskans te verhogen. Die zijn er ook voor de peuters zelf.

Op de dag van inschrijving moeten beide ouders langskomen om een formulier in te vullen. Als je komt, staan de ouders eerst in de rij voor de 'missie statement'. Die moet je gelezen hebben voordat je in de volgende rij mag gaan staan voor het inschrijvingsformulier. Toen mijn vriendin en haar man in deze rij stonden, riep een dame van Sunflower dat ouders die haast hadden het formulier mee naar huis mochten nemen om het daar in te vullen. Tot de grote verbazing van mijn vriendin bleven alle ouders in de - lange - rij staan. Niemand vertrok. Iemand vertelde haar toen dat dit een truc was. Ouders die vertrekken, vinden de scholing van hun kinderen kennelijk niet belangrijk genoeg en maken geen kans om hun kind geplaatst te krijgen. Oeps.  Mijn vriendin bleef daarom ook maar braaf in de rij staan om het formulier ter plekke in te vullen.

Pas in juni horen ze of hun zoontje geplaatst kan worden. Dit is een filmpje op CNN over Indiase kleuterscholen.

Extreme sports in extreem India

Een extreme sport gaan doen in India, is natuurlijk de goden verzoeken. Marcel heeft de stoute schoenen aangetrokken en heeft de afgelopen dagen een cursus paragliding gedaan bij Temple Pilots op drie uur rijden van Mumbai. Bij paragliden spring je met een parachute op je rug van een berg af. Vandaag heeft Marcel twee succesvolle sprongen gemaakt onder moeilijke omstandigheden. Het was nogal heet en bij de tweede sprong was het bijna donker. Ook dit kan van het lijstje 'dingen doen in India' afgestreept worden. Zo heel veel staat er niet meer op. Meer foto's staan hier. 

Mumbai gezien door de ogen van een vijfjarige

Sebastiaan is vandaag op stap geweest met een digitale camera. De foto's van deze fotograaf in spe kun je hier zien. Sebastiaan had er erg veel lol in.

Het is heet in Mumbai!

Normaal wordt het in mei pas erg heet in de stad maar nu loopt iedereen begin april al peentjes te zweten. Gisteren en vandaag was het hier veertig graden. Dat beloofd nog wat voor mei! 

Typisch mumbai!

In onze buurt zouden 25 dagen lang werkzaamheden plaatsvinden op Peddar Road. Dat is de weg die achter ons huis langsloopt. Daar ligt een 84 jaar oude pijpleiding die nodig vervangen moet worden omdat hij aan alle kanten lekt en er gevaar is dat het wegdek het gaat begeven. Peddar Road is een van de belangrijkste wegen om naar Zuid Mumbai te komen. De 'specialisten' hadden daarom een ingenieus verkeerscirculatieplan bedacht dat het verkeer in goede banen zou moeten leiden. Niet dus. 

Op zondag zijn de werkzaamheden begonnen en maandagochtend was het meteen chaos op de weg. Omdat Peddar Road deels werd afgesloten moest al het verkeer langs onze straat. De VIP's die in Malabar Hill wonen zijn toen gaan klagen bij de 'Chief Minister' die vervolgens de werkzaamheden meteen stil heeft laten leggen tot 1 mei. Uhhhh. Mis ik iets?  

In Mumbai zijn er te veel auto's (en straks ook nog de Nano), te weinig wegen en is er beperkt openbaar vervoer. Ook de opzet van de stad helpt niet erg. Miljoenen mensen reizen iedere dag heen en weer naar het zuiden van de stad omdat ze daar werken. Het overgrote deel van de mensen reist per trein. Omdat reizen met de trein in de Mumbai spits bepaald geen pretje is  (stop met klagen over de NS, dat is vijf sterren vervoer vergeleken met de treinen hier) nemen veel mensen de auto. Daardoor heb je s'ochtends en s'avonds mega-verkeersopstoppingen. De stad loopt in het zuiden uit in een schiereiland met maar een paar toegangswegen. In het zuiden van de stad zijn ook de overheidsgebouwen. Dat betekent dat de VIP's die aankomen op het vliegveld (en daar zijn er veel van!) ook allemaal door die verkeerschaos moeten. 

Marcel had vooruitlopend op de verkeerschaos zijn fiets al uit de garage gehaald. Dan zou hij op de fiets naar het werk kunnen. Ha, ha. De fiets kan nu weer terug. 

Lees ook het artikel in Times of India en de Mumbai Mirror.  

Happy Gudi Padwa!

Vandaag is een vrije dag. Zoals vaak het geval is, heb ik geen flauw benul wat er wordt gevierd omdat er zoveel Indiase feestdagen zijn van de verschillende religies. Ik ben daarom het internet maar even opgegaan. Vandaag is het blijkbaar Gudi Padwa. Dat is het Hindu nieuwjaar. Het wordt gevierd op de eerste dag van de Chaitra maand en dat is de eerste maand van de Marahti kalender. Het Indiase financiele jaar begint ook op 1 april en niet op 1 januari zoals in het westen. Dit geldt ook voor de belastingaangifte. 

Op Gudi Padwa is het de gewoonte om je huis schoon te maken. Je kunt dit vergelijken met de Nederlandse voorjaarsschoonmaak. In de Mumbai Mirror staat vandaag een lijstje met schoonmaaktips onder het kopje: 'a quick clean-up for Gudi Padwa'. De eerste tip is 'gather help'. Dat vind ik een opmerkelijk advies in een land waar de gemiddelde huizenbezitter niet zelf de vloer gaat staan schrobben. Mijn 'helper' is nu druk bezig met deze klus en mijn huis zal vandaag weer lekker schoon zijn.

Op Gudi Padwa zetten mensen rechts bij de voordeur van hun huis een Gudi, ofwel Brahma's vlag, zoals op het plaatje hiernaast. Hier zit ook weer een heel verhaal aan vast. Volgens de legende symboliseert de vlag de kroning van Rama na terugkeer uit ballingschap. Dit plaatje heb ik van het internet. Ik ga zo de deur uit en ik zal kijken of je dit soort 'vlaggen' in de stad ziet. Anders laat ik Julia en Sebastiaan iets moois maken. 

 

Ouders op bezoek

Ik heb al een paar dagen geen berichtjes meer op de blog gezet. De reden was dat mijn ouders hier op bezoek waren. Erg leuk omdat ze nu met eigen ogen hebben kunnen zien hoe wij hier wonen. De vergelijking tussen Bombay en Laren, NH is een interessante! 

Praatjesmakers

Sebastiaan praat er altijd vrolijk op los in zijn eigen mix van Engels en Nederlands. Hier zijn wat voorbeelden van wat hij zoal zegt op een dag met de juiste vertaling ernaast.

• 'Bananenpeeltje' = bananenschil
  
• 'Dan slippen ze en krijg je geen pijn' = dan glij je uit en krijg je geen pijn
  
• 'Kun je dit opstrooien voor een mooi designtje op een paper?' = kun je dit erop doen voor een mooi ontwerp op papier?
  
• 'Ik ga weer spinnen in het midden van de kamer' = ik ga weer rondjes draaien in het midden van de kamer
  
• 'Dan kun je wat glue opzetten op mijn mond zodat ik niets kan zeggen tegen de zwemleraar' = dan kun je mijn mond met lijm insmeren zodat ik mijn mond hou tijdens zwemles
  
• 'Wie heb je nog meer gemet?' = wie heb je nog meer ontmoet?
  
• 'Can I have a boterhem?' = mag ik een boterham? 
  
• 'Usha, can you get that for me from the kest?' = Usha, kun je dat uit de kast pakken voor mij?  

En deze is van vanochtend: 'Mam, hoe zeg je 'yesterday' in het Engels?'

Een oase van rust

Vandaag hadden we wederom een mooie dag op de Breach Candy Club, een oase van rust met uitzicht op zee in megastad Mumbai.

Goa revisited

Na onze vakantie naar Goa 2,5 jaar geleden hebben we het afgelopen weekend wederom het vliegtuig gepakt naar dit Indiase 'strandparadijs'. Na onze ervaringen van de vorige keer kozen we ditmaal voor een meer Europees hotel in de buurt van Calangute, Presa di Goa. Een prima hotel met een lekker zwembad voor Julia en Sebastiaan.

Het hotel ligt in noord Goa bij de drukke stranden van Calangute en Baga. Het strand is vol met Engelsen die om 8 uur s'ochtends hun eerste bier bestellen en topless gaan liggen zonnen. Dat vind ik dus echt shokking in een land als India! Wij hebben ons prima vermaakt met onze kleren aan. Zie onder andere dit filmpje van zwemmen met olifant ofwel de 'Indian carwash'. Volgens mij vond de olifant deze behandeling helemaal niet vervelend.

India's next top model

In Mumbai zijn blonde fotomodellen erg gewild. Dit is Julia als model tijdens een fotoshoot voor een internationaal Indiaas kledingmerk. Omdat ze de kleding ook buiten India willen verkopen, zetten ze het liefst westerse kinderen op de foto.

Toen ik de fotograaf "Julia darling, give me a pose" hoorde zeggen, dacht ik echt even dat we in een aflevering van India's next top model voor peuters waren beland. Julia haar "poses" bestonden meestal uit het uitsteken van haar tong of hinkelen en rondjes draaien. Verder weigerde ze pertinent om met accesoires als tasjes en sjaaltjes rond te lopen.

Het eerste deel van de dag verliep soepel met mooie roze jurkjes. Het tweede deel werd al snel minder, zeker toen bleek dat ze zwarte kleren aan moest. Een broek nog wel en dat is voor jongens! Uiteindelijk kon de diva na het poseren in meer dan 10(!) verschillende outfits naar huis. Moe maar voldaan.

De Slumdog Millionaire rage

De ophef over de film blijft niet zonder gevolgen. Het grappigste wat ik heb gelezen is dat een projectontwikkelaar van plan is om van een klein deel van de sloppenwijk Dharavi een soort openlucht-museum te maken. Komt dat zien! Daar zie je straks allemaal blije slum-bewoners die vriendelijk lachen naar alle bezoekers. Zeg maar een Disney park in de slum.

Net las ik ook via de Mumbai Expat Yahoo group het bericht dat de producer van Oprah Winfrey aan iemand heeft gevraagd naar liefdadigheidsorganisaties voor vrouwen in Dharavi. Dat zal een mooie show worden. Oprah die door de sloppen loopt met tranen in haar ogen.

Gelukkig weten ook de slum kinderen zelf te profiteren van de grote Slumdog rage. Bedelende kinderen hebben de liedjes van Slumdog Millionaire uit hun hoofd geleerd en door dat te zingen krijgen ze veel meer geld van mensen. Jai Ho!

Wandelend reclamebord in Mumbai

Vandaag zag ik dit reclamebord onderweg naar een grote Bulberry uitverkoop in het Four Seasons. Het is in deze stad goedkoper om een jongen de hele dag in de hitte met dit bord rond te laten lopen dan om het ergens langs de weg op te hangen. Ik schat dat deze jongen voor deze slavenarbeid iets van Rs200 krijgt. Dat is omgerekend iets minder dan 4 Euro.

In het Four Seasons belandden we in een meute met graaiende 'well to do' dames en heren die voor 'weinig' dure merkkleding kochten. De prijs per kledingstuk bedroeg, na de korting, nog altijd gemiddeld meer dan 1 maandsalaris voor >80% van de Indiers.

En de Oscars gaan naar....

Slumdog Millionaire!!

Terwijl er eerst veel kritiek was op de film in India (zie ook blog van 27 januari), zijn de Indiers nu plots trots op 'hun' film. Ze noemen het een mijlpaal voor het land. Het zou echt een mijlpaal zijn als de problemen die in de film aan bod komen, serieus aangepakt worden.

De slumtour in Dharavi is erg populair geworden dankzij de film. De discussie over aapjes kijken en krottenwijk toerisme zal wel weer oplaaien. Lees ook het artikel Krottenwijktoerisme: de nieuwe trend in India? inclusief mijn reactie daarop.

Lees meer in
- de Times of India.
- de Hindustan Times
- de Mumbai Mirror

En dit is het winnende liedje:

Best adapted expat

Dit zijn twee filmpje over het expat leven in India. Ze zijn gemaakt door een collega blogger uit Pune, Janatoon. Kijk en geniet. De sterkte van de filmpjes zit hem vooral in de herkenbare details. Hoe goed zijn wij geintegreerd? Ik denk dat we er ergens tussen in zitten. Ik zie Marcel nog niet met de Rangoli in de weer.