Varanasi

Varanasi moet je gezien hebben als je in India bent. Ik dacht altijd, 'dat zal wel, ik ga lekker niet'. Met de einddatum in zicht besloot ik er toch heen te gaan. Spijt? Nee! Je moet het inderdaad gezien hebben.

Varanasi is heel intens. Je ziet, ruikt (niet in positieve zin) en hoort er van alles. Je ziet er koeien op straat, mannen (Sadhu's) met lange baarden, vrouwen, mannen en kinderen die in de Ganges baden, theeverkopers, kaarsjesverkopers, boten, crematies, smalle steegjes, tempel na tempel en heel veel beelden van Shiva, zeg maar de huisgod van Varanasi. In Varanasi draait alles om religie en oude rituelen. Super dus!

Het zit er bijna weer op..

Nog drie dagen en dan vliegen we via Hong Kong terug naar huis. Dan zitten onze zes weken in Australie er al weer op. Zes weken! Dat is ook wel een hele lange tijd. Het is verbazend te zien hoe snel je je hier thuis voelt. Vorige week dacht ik dat ik er aan toe was om weer terug naar India te gaan. Dat gevoel begint nu langzaam om te slaan in 'help, ik wil hier nog zoveel dingen doen!' stress.

Zometeen ga ik met de kinderen naar het Australian museum, een geweldige plek. Ze hebben een aparte afdeling voor kinderen en ze mogen zo ongeveer overal aankomen. Super is dat want dat is uiteraard wat ze het liefste doen. We hebben de afgelopen periode zoveel musea gezien dat Sebastiaan nu thuis 'museumpje' gaat spelen.

Daarna moet ik gaan bedenken wat ik hier allemaal nog wil kopen. Help!

Geen beach babes maar groene heuvels

Aan de oostkust van Australie draait het niet alleen om stranden en zongebruinde surf boys en beach babes. Als je even het binnenland ingaat, heb je groene heuvels en wijdse uitzichten op de Gold Coast met de hoge flatgebouwen.

Het plaatsje waar we nu zitten heet North Tamborine en dat ligt in het 'North Coast Hinterland'. s'Avonds is het best koud en daarom hebben we de open haard maar aangedaan. Heel knus. In het groen van Tamborine lijkt Mumbai wel heel erg ver weg.

Autorit van Agra naar Delhi

De autorit van Agra naar Delhi duurt ongeveer 4 uur. Saai is het niet te noemen en je kunt leuke foto's maken.

Is het veilig? Dat zou ik niet willen zeggen. We hadden een goeie auto gehuurd en de chauffeur leek op het oog te kunnen autorijden. Zijn Indiase aard kwam helaas toch weer snel boven. Bij het wegrijden van een restaurant besloot de goede man te gaan spookrijden. 'No worries', 'no worries' riep hij telkens lachend. Marcel was daar niet van overtuigd en gilde uit: "I don't believe in reincarnation!" Dat hadden zijn laatste woorden kunnen zijn maar gelukkig konden we snel terug naar onze eigen rijbaan.

Dit is wat je onder meer ziet onderweg:

Hoe vervoer je bakstenen in India?

Een filmpje gemaakt in Amritsar:

Foto's van Amritsar

Dit zijn foto's van ons bliksembezoek aan Amritsar. De stad, in het Noorden van India, is bekend vanwege de Gouden Tempel van de Sikh. Vanuit Amritsar kun je ook naar de Pakistaanse grens waar een dagelijkse show wordt opgevoerd bij de officieele sluiting van de Pakistaans-Indiase grens. 

- Als je op het groene tekstballonnetje klikt zie je ook de bijschriften bij de foto's - 

Goa revisited

Na onze vakantie naar Goa 2,5 jaar geleden hebben we het afgelopen weekend wederom het vliegtuig gepakt naar dit Indiase 'strandparadijs'. Na onze ervaringen van de vorige keer kozen we ditmaal voor een meer Europees hotel in de buurt van Calangute, Presa di Goa. Een prima hotel met een lekker zwembad voor Julia en Sebastiaan.

Het hotel ligt in noord Goa bij de drukke stranden van Calangute en Baga. Het strand is vol met Engelsen die om 8 uur s'ochtends hun eerste bier bestellen en topless gaan liggen zonnen. Dat vind ik dus echt shokking in een land als India! Wij hebben ons prima vermaakt met onze kleren aan. Zie onder andere dit filmpje van zwemmen met olifant ofwel de 'Indian carwash'. Volgens mij vond de olifant deze behandeling helemaal niet vervelend.

Time out!!

Wij gaan er even tussenuit. Vanacht vertrekken wij voor drie weken richting Nieuw Zeeland. Daarom staat de blog even stil. Helaas. Tot over drie weken!!!!

Flitsvakantie in India

Als expat in India met jonge kinderen zit je altijd met een dilemma. Je woont in een land waar een boel te zien is en waar je de mooiste reizen zou kunnen maken. Met kinderen erbij in de leeftijd van Julia en Sebastiaan is dat echter bijna niet te doen. India is geen makkelijk land om te reizen en al helemaal niet voor kinderen. Het land is chaotisch en speciale voorzieningen voor kinderen zijn minimaal aanwezig. Daardoor ben je al snel veroordeeld tot een luxe hotel met zwembad. Dat is niet iets waar wij erg enthousiast van worden. Wij wonen hier nu ruim twee jaar en hebben nog maar een fractie van het land gezien. Julia en Sebastiaan zijn gewild of ongewild al heel wat gewend. Afgelopen voorjaar hebben we rondgetrokken in Dardjeeling en Sikim en dat was vaak afzien voor ze. In een landrover op een smal slingerweggetje de bergen in. Julia met een spuugzakje op schoot. Vorig jaar zaten ze met ons in een gammel bootje op een rivier met krokodillen in Borneo. Het is heel leuk maar je vraagt je af of je ze er altijd een plezier mee doet. Ze klagen echter nooit. De bikkels!

Om meer van India te zien en om de kinderen - en onzelf - te ontzien, hebben we nu gekozen voor een 'flitsvakantie' zonder de kinderen. Aankomende zondag vliegen we s'avonds naar Jaipur in Radjastan. Daar slapen we en dan rijden we maandagochtend met de auto naar Pushkar voor de jaarlijkse camelenfair. Dat is een rit van ongeveer drie uur. We komen als het goed is aan het begin van de middag aan in Pushkar. Vervolgens hebben we een middag, avond en ochtend om op het festival rond te kijken. Dinsdagmiddag rijden we weer terug naar Jaipur en dan vliegen we daarvandaan s'avonds weer terug naar Mumbai.

Julia en Sebastiaan blijven hier in Mumbai en gaan gewoon naar school. We zullen een heleboel foto's nemen van kamelen zodat ze toch een beetje mee kunnen genieten van India vanuit hun veilige plekje thuis.

Foto's Durga Puja Calcutta

Gisterenavond zijn we teruggekomen uit Calcutta na een bezoek van twee dagen. De Durga Puja was zeer de moeite waard! Er waren geen toeristen in de stad. Dat vind ik echt onbegrijpelijk. Calcutta is supermooi met nog heel veel oude panden. Het klinkt misschien vreemd, Calcutta is immers een megastad met miljoenen inwoners, maar je kunt er zalig rondstruinen in de oude wijken. Het evenement was ook verrassend goed georganiseerd. Ondanks de mensenmassa was het geen chaos. Bij de meeste pandals kon je maar een kant oplopen. Dat was voor ons gemakkelijk want daardoor konden we met de stroom meegaan en de belangrijkste highlights zien. Kijk hier voor de foto's.

Durga Puja in Calcutta, 2008

Naar Nederland!

Vanavond vertrekken we voor twee (!) maanden naar Nederland. De school in Mumbai is gesloten en het regent. In Nederland is het mooi weer (zomer!) en we gaan Europees kampioen voetbal worden. Genoeg reden dus om het vliegtuig te pakken. Marcel moet deze periode uiteraard werken. Hij is wel heel veel op stap in de regio dus Mumbai zal het de meeste tijd ook zonder hem moeten doen. Ik zal ook in Nederland proberen om een paar keer een berichtje op de blog te zetten. Dus wanhoop niet. Half augustus zijn we weer terug in India.

En nog meer vakantiekiekjes...

Darjeeling en Sikim

Klik op het foto-album voor nog meer foto's.

Terug uit Darjeeling

We zijn weer terug! Vandaag weer peentjes gezweet in Mumbai. De kranten blijven stug volhouden dat het 35 graden is. Daar geloof ik helemaal niets van. Volgens mij is het veel warmer. In Nederland ga ik een buiten thermometer kopen en dan ga ik mijn eigen weerstation runnen. Ik heb gehoord dat bedrijven hun mensen vrij moeten geven als het kwik rond de 40 graden ligt. Mmmmm. Ik wil niets suggereren maar volgens mij is er een relatie.

Darjeeling was erg mooi. De terugweg hebben we - deels - in stijl gedaan. Marcel en Sebastiaan gingen met een helicopter (duur: 35 minuten, uitzicht: mooi, aankomst: relaxed). Ikzelf en Julia gingen per auto (duur: 4,5 uur, uitzicht: mooi, aankomst: gebroken).

Hier nog een paar foto's:


Uitzicht vanuit de helicopter.


Sebastiaan helpt mee de helicopter uit de hangar te duwen.

Tochtje op een Jak en meer Indiase vakantiepret

Sebastiaan op 'zijn' jak.

Wat doen toeristen in Sikkim? Die maken een tochtje op een Jak. Dat is een groot formaat koe met een hele dikke vacht en grote horens. Sebastiaan had het prima naar zijn zin op 'zijn' Jak. Julia zat samen met mij op een andere Jak en had het telkens over 'Jak jakkie'.

Het jak-avontuur vond plaats op een hoogte van 4300 meter bij een groot meer op een paar kilometer afstand van de Chinese grens. Het hele gebied is vergeven van de militairen en het is niet eenvoudig om er te komen. Als niet Indier moet je al een speciaal visum hebben om Sikkim in te mogen. Voor het meer, moet je bovendien nog een tweede vergunning hebben. Onderweg zijn we een paar militaire controlepunten tegengekomen waar serieus gecontroleerd werd.


Sowieso is de tocht naar het meer een grote onderneming. Angsthazen moeten er niet aan beginnen. Je rijdt namelijk twee uur lang langs hele diepe afgronden en de weg is nodig aan renovatie toe. Waarschuwingsbordjes als 'wegzakkende weg', 'gammele brug' en 'toeter bij iedere bocht' zie je overal langs de weg staan. Hoogepunt tijdens de rit naar beneden was de combinatie van een haarspeldbocht, een hele grote, ons tegemoet rijdende, legertruck en dikke mist.

De Sikkim snelweg.

Bij het meer hebben we ook nog in de sneeuw gestaan. Waarschijnlijk is dit de
enige keer dat we sneeuw zullen zien in India. Julia snapte er niet heel veel van en vond het vooral koud. Sebastiaan hield vol dat we een sneeuwpop moesten maken. Dat valt echter niet mee met het restantje ijzige sneeuw dat er lag.

De familie Hassink in de Indiaase sneeuw.

Helaas komt er morgen een eind aan ons Noord-Indiase avontuur. Morgenavond zijn we weer terug in de hitte van Mumbai.

Van Dardjeeling naar Kalimpong

Vandaag zijn we van Dardjeeling naar Kalimpong gereden, een plaats 45 kilometer verderop. Het was een mooie maar wederom zeer bochtige weg. Julia lijkt over de wagenziekte heen te zijn en vermaakt zich opperbest in de auto. We zitten nu in het Silver Oak hotel in Kalimpong, dat is ook van de Elgin groep. Het is wederom een heel mooi oud pand met een koloniale uitstraling.

In bad
Het volgende voorval is overigens typisch voor een redelijk luxueus hotel in India. In het bad zit geen stop dus Marcel belt de receptie met het verzoek er een naar de kamer te brengen. De receptionist antwoord dat het bad inderdaad geen stop heeft. Er is immers te kort aan water en daarom wil dit hotel liever niet dat mensen in bad gaan. Marcel geeft niet op en geeft aan dat hij wil dat de kinderen gewoon in bad kunnen. Volgens de receptionist is dat helemaal niet nodig, de kinderen kunnen ook gewoon onder douche. Of ze kunnen 'badderen' in de plastic emmer die in de badkamer staat. Water is schaars. Ze moeten het met een vrachtwagen laten aanleveren en dat kost geld. Uiteindelijk kwam er toch iemand naar de kamer om de stop te brengen en hebben Julia en Sebastiaan zalig gebadderd in een laagje water van 10 centimeter.

Julia bij Boedistische tempel in Kalimpong.

Dish 1 en dish 2
Een ander voorval in hetzelfde hotel: bij aankomst in het hotel hadden we gevraagd of we vanavond westers konden eten in plaats van Indiaas. De meneer achter de balie zou dat navragen. Vanavond in het restaurant kregen we inderdaad een goed gevuld bord met westers eten: patat, groenten in een sausje en een ei met een gefrituurd laagje eromheen. Toen het bord half leeg was kwam de ober met een brede grijns nieuw bestek neerleggen voor 'dish 2'. En inderdaad, er kwam een volgend hoofdgerecht. Ditmaal met pasta, vis en groenten. Ze hadden het goed begrepen in de keuken, je moet verschillende gangen bereiden als je westers kookt. Alleen hebben ze niet door dat dat niet twee hoofdgerechten te hoeven zijn.

Tiger point om 4 uur s'ochtends

De menigte arriveert per jeep om vier uur s'ochtends bij het uitkijkpunt.

Nog even wachten en dan is het zover.

OHHHHHHHHH

Groetjes uit Dardjeeling

Rondscheuren met de jeeps


Theeplantages bij Mirik, 35 km van Dardjeeling


Na de hitte van Mumbai en Calcutta is het best uit te houden in Dardjeeling. Het is hier zalig weer met een temperatuur van ongeveer 20 graden. Het regent en het is mistig maar dat maakt ons niets uit! Dardjeeling is heel apart. Iedereen rijdt hier rond in grote jeeps en wij dus ook. Gewone prive-auto's zie je hier bijna niet. Vanaf Bagdogra waar we vanuit Kalkuta heen gevlogen waren, reden we drie uur lang omhoog langs een nogal bochtige weg. Van ons vieren werd alleen Julia ziek. Gelukkig kan zij nu zeer gecontroleerd overgeven en belandde het braakje telkens keurig in het zakje. Van de hoogte hebben we gelukkig geen van allen last.

Calcutta was een verhaal op zich. Daar sliepen we in het Fairlawn hotel waar een oude dame van 86 nog altijd de scepter zwaait. Het hele hotel staat vol met oude spullen. De dame van 86 heeft haar hele familie in Engeland wonen. Wij spraken haar in de ochtend en ze vertelde dat ze veel liever in Calcutta woont. En ze heeft groot gelijk. In Engeland zou ze waarschijnlijk in een bejaardetehuis wonen. In Calcutta leeft ze als een koningin in haar eigen hotel.

In Calcutta werden we ook nog even geconfronteerd met het fenomeen 'corrupte politie-agenten'. Toen we met de taxi over de net nieuw gebouwde brug reden, werden we staande gehouden door een agent. Hij stond druk te gebaren en riep dat het verboden was om daar foto's te maken. Met behulp van zijn even corrupte collga wist hij Marcel het fototoestel afhandig te maken. Na betaling van 350 roeps (7 euro) kregen we het fototoestel terug en konden we verder rijden. Dit was een niet zo goed voorbeeld voor Sebastiaan. Waarschijnlijk roept hij nu tegen de eerste de beste agent die we tegen komen in India (of in Nederland): 'you stole our photo camera!'

In Dardjeeling slapen we in het Elgin, een oud hotel uit de Engelse tijd. Morgenochtend gaat Marcel hier om 4 uur zijn bed uit om naar Tiger point te gaan waar je met zonsopgang de top van de Mount Everest zou moeten kunnen zien. De kans dat het gaat lukken is 1 op 100 vanwege het weer. Misschien tegen beter weten in gaat hij het er toch op gokken. We zullen zien of hij met mooie kiekjes terugkomt. Ik kan 'helaas' niet mee vanwege Julia en Sebastiaan. Om de kinderen om 4 uur op te laten staan om te gaan kijken naar, hoogstwaarschijnlijk, in dichte mist gehulde bergen leek ons niet zo'n goed idee. Wij mogen dus uitslapen morgen.

De familie Hassink in ..... Darjeeling

Morgen pakken wij onze koffers en vertrekken wij voor een week naar Noord India voor een welverdiende vakantie. Wij vliegen morgen eerst naar Calcutta. Daar slapen we en dan vliegen we donderdagochtend door naar Bardogra (waar dat ook moge liggen) en dan rijden we door naar Darjeeling. Daar heb je o.a. een mooi uitzicht op de Mount Everest. Behalve naar Darjeeling gaan we ook nog naar Gangtok en Kalimpong.

Volgende week donderdag zijn we weer terug!

Pauze

Nederland, 'here I come!' Weliswaar voor maar een dag maar dat maakt niet uit. Heerlijk morgen op de fiets, winkelen en een terrasje pakken in Laren, waar mijn ouders wonen. Mij is mooi weer beloofd dus de winterkleren laat ik deze keer thuis. De koffers staan al klaar. Ik heb net nog twee flessen Indiaase wijn gekocht voor de wijnproefavond in Barcelona. Daar ga ik zaterdag voor mijn MBA naar toe. Gelukkig zijn er ook Fransen bij die, naar ik hoop, betere wijnen meenemen. Ja, inderdaad, je leest het goed, het zal afzien worden de komende week. Gelukkig mag ik volgende week zondag alweer terug naar Mumbai na een week hard studeren en tentamens maken. Dan staat twee dagen later de volgende trip gepland, namelijk een week vakantie in Dhardjeeling, Noord-India.

Het is zwaar.

"Uitje" aflevering twee: nu wel naar Alibaug

Met de "supersnelle" catamaran boot zijn we dan gisteren toch in Alibaug aanbeland. Met de boot doe je er 45 minuten over. Met de auto ben je tussen de drie en vijf uur onderweg, afhankelijk van de verkeersdrukte. Zie voor de eerste, niet succesvolle poging, de post van 6 april. We zijn er met een ander gezin met kinderen heengegaan en hebben een auto met chauffeur vooruit gestuurd. De bedoeling was om ergens een relaxed strandtentje te vinden waar de kinderen op het strand zouden kunnen spelen en wij lekker lang konden lunchen. Zoals te verwachten was - we zijn immers in India - is een dergelijke plek bijna onmogelijk te vinden. Desondanks hebben we een hele leuke en avontuurlijke dag gehad. Hoogtepunt was wel het tochtje door het water met paard en wagen naar het fort bij Alibaug en het bezoek aan het vissersdorp. Zie de foto's in Picassa.

Alibaug