Vandaag is Marcel jarig. Als je hem wilt bereiken om hem te feliciteren is de beste optie om een postduif richting Jakarta te sturen. Als dat teveel moeite is kan je ook een berichtje op de blog achterlaten. Zelf zit ik in een druilerig Warschau. Ik maar denken dat het overal in de wereld constant +30 graden is..
Je hoeft je in Mumbai nooit moe te maken als je daar geen zin in hebt. Ook hoef je geen nee te zeggen tegen je kinderen als ze een reusachtig opblaasbeest mee willen nemen naar het zwembad. Het opblazen ervan doe je hier namelijk niet zelf. Je besteed het gewoon uit.
Even voor alle duidelijkheid, het is niet ons opblaasbeest op de foto. Wij hebben wel een rubberen opblaasboot, maar daar zit een electrische pomp bij.
Ik ga bijna naar Nederland en dan hoeft er bij mij niet veel te gebeuren om een irritatiegevoel op te wekken. Daarom is dit een goed moment om de Mumbai IRRITATIE TOP 5 samen te stellen:
1. Voordringen. Echt! Als je in de rij staat en je bent aan de beurt komt een Indier gewoon vlak voor je neus staan!
2. Auto's. Auto's zijn hier heilig. Ze rijden je zonder pardon omver.
3. Winkelpersoneel. Zodra je een winkel binnenkomt krijg je een bodyguard toegewezen die je geen seconde meer alleen laat. Als je vervolgens iets aan ze vraagt, weten ze 9 van de 10 keer geen antwoord te geven. Ik probeer ze vaak van mij af te schudden door hard rondjes om de schappen te gaan lopen..
4. Winkelen. Ze geloven hier dat iedereen een potentiele dief is en daarom moet je telkens je tassen inleveren als je een winkel binnenkomt of wordt er in je tassen gekeken. Wat ik dus weiger!
5. Botheid. De beleefdheidsvormen die wij kennen in Nederland zijn de mensen hier vreemd. Als je afgerekend hebt, vinden wij het normaal om gedag en dank u wel te zeggen. Nou, hier gebeurd dat niet.
Als ik naar deze lijst kijk zie ik dat mijn irritatie top 5 met name het winkelen betreft. Verklaart dat waarom ik altijd extreem kriegelig thuiskom van het shoppen?
NEDERLAND, HERE I COME!
Als Nederlander zijn wij een extreem aanhanger van egalisme. Iedereen en alles moet aan elkaar gelijk zijn. Oh wee als je in Nederland de huisschilder geen kopje koffie aanbiedt met koekje. Dan heb je toch echt geen manieren.
Indiers hebben daar een broertje dood aan. Zij vinden het verschil tussen arm en rijk de normaalste zaak van de wereld. Daardoor is het leven hier voor hen een stuk gemakkelijker. Ik wring mij als typische Nederlandse nog altijd in allerlei bochten om maar te laten zien dat ik net zo gewoon ben als ieder ander hier. Na het winkelen probeer ik bijvoorbeeld altijd zo snel mogelijk de prijskaartjes van de kleding af te halen. S'ochtens als ik wegga zeg ik heel overdreven 'goodmorning' tegen de bewaking beneden. Heel vermoeiend en onzinnig!
Gisteren heb ik nieuwe koffers gekocht. Op de koffers zat een sticker met de prijs die gelijk is aan een maandsalaris. Benny en Elsie sloegen bijna achterover toen ze de prijssticker zagen. Ik ging natuurlijk gelijk in de verdediging en probeerde uit te leggen waarom de koffer zo duur was. Onzin natuurlijk. Zij vinden het de normaalste zaak van de wereld dat wij peperdure spullen kopen en ze keken heel wazig toen ik vertelde dat de koffers van een speciaal soort lichtgewicht aluminium waren gemaakt.
Vandaag hoorde ik het verhaal van Nederlanders die geen kamertje met bed had Voor de hulp. Soms bleef de hulp slapen omdat ze s'avonds op de kinderen paste. Dan sliep ze op de keukenvloer. De Nederlandse vrouw vond dit een hele vervelende situatie en ze verontschuldigde zicn ervoor. De hulp antwoorde: "Madame, for us your kitchen floor is a palace". De moraal van dit verhaal: waar maken we ons druk om..
Het lijkt erop dat Barclays de nieuwe eigenaar wordt van de bank. Mocht Marcel het overnamegeweld en alle veranderingen overleven dan kan het voor hem goed uitpakken. Onderdeel van de overname is het offshoren van meer werkplekken naar het buitenland. Dus ook naar India. Vooralsnog zitten we hier dus nog wel even.
PS: De illustratie komt van de NRC website en is van Metin Seven.
Ik snap nu waarom ze het hier hebben over een winter- en zomercollectie. Daar moest ik een paar maanden geleden nog om lachen. Maar nu blijkt dat de kleren die je hier in de 'winter' koopt (december-januari) nu echt te warm zijn. De spijkerbroeken blijven nog even in de kast hangen tot het weer afgekoeld is. Of in ieder geval tot volgende week want dan ga ik naar Nederland!
Sebastiaan brabbelt er vrolijk op los in het Engels. Hij gebruikt nu Engelse woorden met Nederlandse grammatica. In plaats van een zwarte pen zegt hij bijvoorbeeld a 'blacke' pen. Wat ik knap vind is dat hij al heel goed het onderscheid weet te maken tussen mensen die Engels en Nederlands spreken. Tegen ons spreekt hij altijd Nederlands maar hij gaat zonder moeite door in het Engels als bijvoorbeeld nanny Benney erbij komt. Tellen doet hij in het Engels omdat hij dat natuurlijk op school leert. Let wel, hij is nog maar DRIE (!). Deze driejarige weet trouwens ook al heel goed wie hier wat doet. Vanavond in het restaurant van de club ging hij eigenhandig een van de obers van het restaurant aan het handje erbij halen omdat er eten op de grond lag. Sebastiaan vond dat dat opgeruimd moest worden. Let wel, hij is nog maar DRIE (!).
Het bovenste appartement van ons pand wordt gerenoveerd. Iedere dag gaan mannetjes de trap op en af om alle bouwmaterialen op het hoofd (!) naar boven te sjouwen. Dit varieert van zand tot marmeren platen en stenen. Moet je je even voorstellen dat je je halve marmeren aanrechtblad op je hoofd naar de vierde etage moet dragen. 
Met die zware platen op het hoofd lopen ze niet zo hard dus ik had alle tijd om deze foto te nemen.
Julia is al weer bijna twee dus het is hoog tijd om voor haar een goede school te zoeken waar ze naar de zomer naar toe kan. Een paar kreten uit de folder van peuterschool 'the first steps':
- an education that focuses on intellectual, physical and emotional development
- grooming young children into active long-life learners
- fun filled games/activities to help children learn Math (!) and English
- personalized attention to help each student move into leading high schools
Ahhhhhhh. Dit soort teksten zal je in de folder van kinderdagverblijf het 'Vrolijke Tijgertje' in Amsterdam niet tegenkomen..
Mijn droom is om ooit nog een keer Wimbeldon te winnen. Daarom ben ik weer fanatiek begonnen met tennislessen. Na mijn sportieve avonturen in Jakarta met een Indonesische tennisleraar die bijna geen Engels sprak (follow through, follow through!), sta ik ditmaal op de baan met een Indiaase tennisleraar. Hij spreekt gelukkig beter Engels dan mijn Indonesische vriend. Tennis-technisch komt hij echter niet verder dan: 'hit the bal!'. Hij is een aanhanger van het Indiaase onderwijssysteem. Dit betekent dat hij vooral de dingen benadrukt die niet goed gaan: 'you hit the bal wrong.. again' en 'why don't you hit the ball right?'. Kortom, erg motiverend.
Ik ga graag de uitdaging aan om straks in Nederland met goeie tennissers te spelen. Ik weet ook dat ik dan ga winnen. Er is 1 voorwaarde aan verbonden. Het kwik moet tot ver boven de 30 graden stijgen. Het stil leggen van de Marathon van Rotterdam was wederom een bevestiging dat Nederlanders watjes zijn die niet tegen de hitte kunnen. Ik ben niet anders gewend dan met 35 graden als een gek over de baan te rennen. De hitte zal dus zeker in mijn voordeel werken!
De hoge bazen van de Abn Amro in Amsterdam houden de spanning er nog even in. Vanochtend werden de kwartaalcijfers vervroegd naar buiten gebracht. Nu is geloof ik de verwachting dat binnen enkele dagen bekend wordt gemaakt wie de bank mag kopen. Wat ik vreemd vind is dat er in Nederland zo weinig ophef is over de verkoop. Ik weet nog dat dat anders was met de verkoop van KLM. Toen stonden er in de krant artikelen met koppen als 'de blauwe zwaan is stervende' en 'het Nederland erfgoed wordt verkwanseld'. Nu wil ik niet zeggen dat de bank verkwanseld gaat worden maar het is toch een Nederlandse bank met een lange traditie. Dus waar blijven de krantenfoto's van Abn Amro klanten die huilend op de stoep van hun bankkantoor gaan liggen?
Hier in India houden we onze oren open. Het is toch wel een beetje spannend. Het enige is dat je na een aankondiging nog niet weet wat het voor ons persoonlijk gaat betekenen. Daar gaat ook wel weer even overheen. Kortom, we wachten het gewoon rustig af.
Door het werk aan het pand hebben we nu opeens last van allemaal ongedierte. De afgelopen dagen kregen we s'nachts bezoek van een hele grote muis. Marcel had hem in de keuken zien lopen. Gisteren is Raju, de chauffeur, erop uitgegaan om een muizenval te kopen. Voor 150 rs (3 euro) koop je dan een zelf in elkaar getimmerde mega muizenval. Daar passen 10 Nederlandse muizen in.
Gisteravond had ik er een blokje Hollandse AH kaas in gedaan. Zonder resultaat. Op aanraden van Raju is vandaag de kaas vervangen door een stukje kokosnoot. En jawel hoor, vanavond hadden we beet. De muis wordt nu buiten losgelaten.
Dit is het resultaat van het bikwerk. Ze gaan als gekken tekeer om het pleisterwerk van de muren te krijgen. Uhhhhhhhhhh.
Rechts onder in de balk kun je vanaf nu een selectie vinden van filmpjes over Mumbai. Veel kijkplezier!
Het gaat goed met India. Nog even en dan streeft India Amerika en Europa voorbij als economische grootmacht. Althans, dat denken ze hier. Wij weten nu wel anders. De toplaag doet het goed en er zitten hele slimme mensen tussen. Het land zelf heeft echter nog een hele weg te gaan voordat het zichzelf een ontwikkeld land kan noemen. Een voorbeeld is het kluswerk aan huizen. Arbeid kost hier niets. Het klussen wordt gedaan door mensen die hooguit een paar jaar lagere school hebben gehad. Vaak zijn het dagloners die je voor ongeveer 200 Roeps (4 euro) per dag kunt inhuren.
De werkopzichters voelen zich te goed voor het simpele werk en kunnen hun mensen daardoor ook niet vertellen hoe ze iets moeten doen. Het gevolg is dat timmermannen, schilders, loodgieters, etc. maar wat aanklungelen met alle gevolgen van dien.
Het zal dus nog wel even duren voordat Indiase klusjesmannen in Nederland de plaats van de Polen in kunnen nemen. 
Op de foto zie je de steiger bij het huis van de buren. Via deze steiger ging een gloeiend hete pan met teer naar boven aan een simpel touw.
