Status kinderpartijtje

Ik heb nu geboekt:
- 1x tatoo-artist die o.a. Winnie de Pooh figuurtjes kan tekenen
- 1x poppenkastvoorstelling van 40 minuten

Zelf ga ik daar als creatieve Nederlandse moeder nog een grabbelton aan toevoegen.

discussieforum: hulp meteen wegsturen of niet

Jullie zijn allemaal uitgenodigd om mee te doen met een discussie inzake het ontslag vandaag van onze live-in maid. Wat is het geval? Begin november is 'W' bij ons begonnen als inwonende hulp. Ze is al wat ouder, rond de 40 en ze is nogal aanwezig. Zelf werd ik daar nogal onrustig van en vaak ook geirriteerd. Zeker als ze telkens de discussie aan wilde gaan over hoe bepaalde zaken in huis gedaan moesten worden. Gisteren besloot ik dat de maat vol was en dat ze een andere baan moest gaan zoeken. Vandaag, het is het einde van de maand, heb ik de daad bij het woord gevoegd en gezegd dat ze moest vertrekken en wel direct. Ik heb haar op 'Indiaase wijze' het huis uit gebonjourd. Dat betekent dat ze meteen haar spullen moest pakken en vertrekken.

Mijn vraag is nu. Sta ik in mijn recht om als Nederlandse in India Indiase standaarden te hanteren en iemand meteen weg te sturen of had ik haar moeten laten blijven tot ze een nieuwe baan had gevonden?

Ik hoor graag van jullie. Als je een reactie wilt achterlaten kun je hieronder klikken op 'reactie'. Als je bij identity op 'anonymous' klikt hoef je niet in te loggen.

verjaardagspartijtje

Sebastiaan is op 13 december jarig. Hij wordt dan drie. In Nederland is dat geen probleem. Je nodigt opa's en oma's en broers en zussen uit en je regelt een taart. De kamer versier je met wat ballonnen en slingers en dan ben je er wel. Hier is dat anders. Ook een driejarige viert zijn/haar verjaardag in India groots. Dilemma, dilemma. Ga ik hier aan meedoen?
De eerste stap heb ik al gezet door alle kinderen uit zijn klas uit te nodigen. Dat zijn er maar liefst 18. Met 18 kinderen ga je niet koekhappen of zakdoekje leggen. Mijn plan was om de kinderen plakjes cake te laten versieren en misschien een of twee spelletjes te doen. Als extraatje heb ik een tatookunstenaar geboekt die met verf leuke figuurtjes op armen en gezicht kan schilderen.
Vandaag was ik op een verjaardag van een 'deskundige'. Zij had de gebruikelijke riedel uit de kast getrokken om de kinderen te vermaken. Er was bijvoorbeeld een entertainer die met de kinderen gaat dansen en spelletjes doen. Deze man komt op alle feestjes en de kinderen kennen de liedjes uit hun hoofd. Daarnaast was er ook poppenkast.
In te auto terug naar huis werd ik toch wat zenuwachtig. Dan heb je 18 driejarigen door je huis rennen en die hebben niets te doen. Dus jawel, ik ben zwak en ik heb daarom een heuse 'event organisator' gebeld met de vraag of hij het feestje kan komen opleuken.

Zwemmen met Brad Pitt

VIP spotting: Brad Pitt in zwembroek in het zwembad van het Taj Wellington.
En waar ben ik? Helaas, wij zijn er net weg. Onze buurvrouw wist te
vertellen dat haar vriendin, Emilie, een forse Engelse, alleen in het
zwembad lag toen Brad kwam. Ze heeft meteen een badjas aangedaan en een
grote zonnebril opgezet om van het uitzicht te kunnen genieten.

Brad en zijn Angelina zijn in Mumbai voor een film over Daniel Pearl, de
journalist die vermoord is na 9/11. De film speelt in Karachi, Pakistan
maar daar kunnen ze niet filmen. Daarom zijn ze hier met de hele crew
neergestreken.

Verhuisblues

Morgen beleven we onze allerlaatste dag in ons Indiase paleisje in zuid Bombay. We trekken de echte wereld in en daarmee is het 'back to reality'. Om 10 uur morgenochtend staan de verhuizers op de stoep bij 'Noor Ville' en dan beginnen ze aan de haast onmogelijke taak om onze spullen naar boven te krijgen. Een 60 voet container heb je niet zomaar leeg. Morgen is het afleverdag en donderdag gaan de verhuizers alles uitpakken.
Marcel heeft vanavond nog een laatste inspectie uitgevoerd. Alles ziet er volgens hem spik en span uit. Er staat ons dus niets meer in de weg om naar ons nieuwe huis te gaan. Alhoewel.. Ik zal de portier beneden missen (ik zal weer zelf de autodeur open moeten doen en tassen moeten dragen) en uiteraard onze trouwe cyber butler die meteen komt opdraven als ik begin te piepen. Daarmee kom ik gelijk op een mogelijk probleem de komende dagen, namelijk onze internetaansluiting. Daar wordt aan gewerkt maar ik weet niet wanneer we weer in de lucht zullen zijn. We zullen proberen zo snel mogelijk weer een teken van leven te geven.

Puja in Delhi

Maandag en dinsdag heb ik eindelijk in Delhi kunnen doorbrengen. De volle agenda van de afgelopen weken liet het niet eerder toe om naar de derde belangrijke locatie van ACES te gaan maar de timing bleek nu wel goed. Maandag werd een nieuwe locatie in gebruik genomen en dat gaat hier gepaard met een ceremoniele inzegening, de puja (http://en.wikipedia.org/wiki/Puja).
Opmerkelijk waren twee dingen: iedereen neemt het bijzonder serieus maar desondanks kletst iedereen vrolijk door alle gebeden heen. En het mooiste, een van de leden van het lokale management nam rustig de mobiele telefoon op (zie foto). Alles bij elkaar toch een bijzondere ervaring.

Tja, wat zullen we ervan zeggen

Dit is de situatie in de woonkamer een dag voor de geplande verhuizing. We hebben de verhuizing nu verschoven naar volgende week dinsdag.

Nanny Benny is het helemaal

Toen ze een maand geleden begon was het een drama om Sebastiaan alleen bij Nanny Benny te laten. Huilen, gillen, alles werd uit de kast getrokken om maar niet bij mij vandaan te hoeven. Nu is dat totaal anders. Als ze om 9 uur komt wordt ik vriendelijk door Sebastiaan verzocht om weg te gaan. Hij doet zelfs de deur achter mij dicht.
Ik vermoed trouwens wel dat er een verband bestaat tussen de opgebloeide liefde voor Nanny Benny en het uitdelen van voedsel. Zodra de deur achter mij is dichtgegooid, hoor ik Sebastiaan om van alles en nog wat vragen zoals, 'may I have a cracker', 'I want an apple', en het liefst allemaal tegelijk.

De Verhuizing 2

Gaan Marcel en Sandra woensdag 1 november verhuizen?

Het is tijd dat we een nieuwe wedstrijd uitschrijven na de laatste 'Jakarta' editie die bekend staat als 'De Verhuizing 1''. Ditmaal hebben wij te maken met een inhalig 'landlord' die wil dat wij woensdag kost wat het kost het huis betrekken. Wij hebben er onze vraagtekens bij of dat gaat lukken. Hij heeft namelijk een ploegje mannen aan het werk die geobsedeerd lijken door plamuur. De kamers van Julia en Sebastiaan waren klaar en geschilderd. Vanochtend zagen wij dat ze toch weer met de plamuur in de weer geweest zijn waardoor de kamers nogmaals een verfje moeten krijgen. Hierdoor blijft het voor ons belangrijke werk liggen. Dat betreft dan met name het plaatsen van de AC's, waterapparaat, wastafels, kranen, raamkozijnen en douchewanden plus nog een hele grote schoonmaak.

Dus aan jullie de vraag, gaat ons ploegje van 5 man het redden om ons huis voor woensdag bewoonbaar te maken?

De prijs is net als de vorige keer een verblijf o.b.v. volpension in onze nieuwe woning. Maar ditmaal natuurlijk in de mooiste stad van de wereld, Bombay.

Toch weer een beroemd huis?

Vandaag heb ik weer een nieuwe inspectietocht door ons appartement gemaakt. De airco's moeten nog worden geplaatst en hier heb ik uitvoerig met de eigenaar over gesproken. De man heeft iets in de aannemerij of architectuur gedaan, maar deze ervaring was geen beletsel voor mij om toch nog wat leuke suggesties aan de hand te doen. Zoals het niet slopen van een mooie raampartij om er een airco in te zetten en 500$ te besparen. Tsja, het is niet mijn huis.
Het is schijnbaar niet het huis van Salman Rushdie geweest, die woonde aan de overkant van de straat, althans volgens onze huisbaas. Ik ben er toch niet zeker van omdat volgens het artikel van Sandra het befaamde huis 'Noor Ville' heette, en daar wonen wij straks toch echt zelf. De speurtocht gaat door...

Geduld

We zijn ruim vier maanden bezig geweest met het tekenen van het contract voor ons huis. Geduld moet je hier wel hebben. Dat het veel erger kan, blijkt uit onderstaand krantenartikel (met dank aan Marlies):

NEW DELHI - Surajnath Yadav, een boer uit de Indiase deelstaat Bihar, staat al 33 jaar voor de rechter. Hij wordt verdacht van diefstal van ossen in zijn dorp. Zijn vier medeverdachten zijn al jaren dood en dat geldt ook voor de officier van justitie en de boer die zijn ossen kwijtraakte. De betrokken runderen hebben ook al jaren geleden het loodje gelegd.
De rechters in de slepende zaak hebben nog steeds geen uitspraak gedaan. In 1997 besloot een rechter dat het welletjes was en dat de zaak kon worden geseponeerd, onder meer omdat de gestolen ossen kort na de diefstal werden teruggebracht. Maar een broer van de getroffen osseneigenaar tekende beroep aan. Dat beroep is nog steeds aanhangig, aldus de BBC.

Noor Ville

Nog even en dan vertrekken wij uit ons luxueuse paleisje. Wij verruilen het voor een nederig stulpje in het echte Bombay. In voorbereiding daarop zat ik het op het internet te googelen op de naam van het pand waar wij gaan wonen, Noor Ville. Ik vond een recentie van een boek van Salman Rushdie, Fury, waarin iets staat over Noor Ville op Methwold's estate achter Warden Road. Warden Road is de straat waar wij vlakbij gaan wonen en de naam van het pand is Noor Ville. Zou Salman Rushdie in ons huis hebben gewoond?

Marcel trekt zich trouwens niets aan van moslimfatwa's. Hij is vanavond met de taxi naar Mohamed Ali street gegaan, midden in de moslimwijk, om het einde van de ramadan mee te vieren.

Het grote Diwali feest

Wij hebben kerstmis, de Hindoes hebben Diwali en dat wordt vandaag gevierd. Tijdens de vijf dagen van Diwali wordt de overwinning van het licht op de duisternis gevierd. De hele stad is vrolijk versierd met kaarsjes en lampionnen. Ook liggen overal op de grond mooie versieringen van bloemen en van poeder. Je moet echt uitkijken waar je loopt! Nadeel van het feest zijn het vele vuurwerk en de knallers. Geen Hindoe-festival zonder veel kabaal lijkt wel.

20 oktober: an auspicious day

Jawel, laat de verjaardagsfelicitaties maar binnenstromen. Ik ben vandaag bereikbaar via Skype, deze blog en e-mail. 20 oktober is vanwege Diwali (zie boven) en natuurlijk mijn verjaardag een 'auspicious day', ofwel een geluksdag. Hier in India proberen ze belangrijke zaken op dit soort 'happy' dagen te regelen. Wij doen dat ook en hebben vandaag het definitieve huurcontract getekend. Hoera! Al met al heeft het ruim vier maanden gekost om dit voor elkaar te krijgen. De grote verhuizing is op 1 november.

Kokkerellen met Indiers

Na ruim 1 maand India vonden we dat het tijd was om met wat sociale activiteiten mee te doen. Het hotel organiseerde vanochtend een 'cooking workshop' die gegeven werd door een, volgens de uitnodiging, zeer beroemde hotelkok. Al snel bleek dat wij als Europeaan handiger zijn in de keuken dan de gemiddelde Indier.

Het eerste gerecht was sate met pindasaus. Makkelijk zou je denken. Niets is minder waar. Onze kok heeft er bijna 2 uur over gedaan om de aanwezigen uit te leggen hoe je sate moet maken. Ik kreeg, heel genant, de slappe lach nadat we al 15 minuten zaten te kijken naar het fruiten van een uitje (zie foto).

Op het menu stond vervolgens een mozarella-tomaat salade. Ook hierover raakte onze topkok niet uitgepraat.

Good boy

Julia babybrabbelt er nog vrolijk op los maar Sebastiaan is al echt met taal bezig. De schok was voor hem groot toen we hier aankwamen en hij ontdekte dat hij niemand meer verstond. En andersom. De frustatie was van zijn gezicht af te lezen. Dan was er ook nog een Indiaase groepsleidster van de creche beneden met een nogal harde stem die bijna onverstaanbaar Hindi Engels in zijn oor stond te toeteren.
Nu na bijna een maand begint het te veranderen. Hij spreekt zelfs al wat woorden engels. Zo zegt hij bijvoorbeeld 'what is jouw name?', een leuke mix van Engels en Nederlands. Ook zong hij laatst vrolijk 'Bob the Builder!'
'Good boy' is bij Sebastiaan favoriet. Dat roept Benney de hele tijd. Ook als Benney s'avonds weg is kan Sebastiaan nog zichtbaar nagenietend, 'good boy', 'good boy' roepen. Soms zegt hij ook heel ernstig 'dat is Engels'. Daaraan kunnen we merken dat hij nu doorheeft dat er verschillende talen zijn en dat hij snapt dat wij thuis Nederlands spreken.
Ook met Hindi komt Sebastiaan in aanraking. Er is een Hindi tv zender met hele leuke tekenfilmpjes voor kleintjes. Dat het in Hindi is lijkt hem niet echt te deren.

May I cut the fish?

We zijn vanmiddag teruggekomen uit Goa. Het was er zalig! Even weg uit de Bombay drukte. Julia en Sebastiaan hebben zich er prima vermaakt en wij hebben er zowaar in alle rust kunnen lezen. Het hotel waar we zaten was erg Indiaas. Zelf vonden we het wel vermakelijk. Zeker na alle luxe die we inmiddels in het Taj Wellington gewend zijn. Zo haalde de ober een leuke stunt uit toen hij vroeg: "May I cut the fish". En vervolgens snijdt hij de vis pontifikaal horizontaal doormidden, inclusief de graten. Daarna verwachtte hij ook nog een compliment van ons te krijgen. Het overige personeel kon je het beste vergelijken met de zombies uit de Thriller video van Michael Jackson. Het pluspunt van dit 'paradijsje' was wel dat het direct aan het strand ligt en dat je vanuit de kamer een prachtig uitzicht over zee hebt. Dat is bij andere hotels in Goa vaak niet het geval.



Meer foto's zijn hier te vinden voor genodigden. Laat ons even weten als je de foto's wilt zien.

Eerste vakantie

Een van onze voornemens is om in India veel te gaan reizen. Morgen is de aftrap. De komende vijf dagen zitten we in Goa. Daarmee kiezen we voor een redelijk veilige en weinig avontuurlijke bestemming maar omdat we nog in onze gewenningsperiode zitten, is dat nog helemaal niet zo gek. Een onderdompeling in de Ganges, wandelen in de Himalayas en kameelrijden in Radjastan bewaren we voor later.

Straatbeeld

Ook dit is Mumbai. Personenauto's, taxi's, mannen met duwkarren, fietsers. Alles en iedereen krioelt door elkaar heen en vecht om een
plek in het drukke verkeer.

De laatste zucht van de Monsoon

In de vroege ochtend hebben we ons appartement moeten verlaten doordat regenwater via de balkondeuren ons appartement binnenstroomde. Eerst was Sebastiaan wakker geworden van het onweer en vervolgens Julia. In het schemerdonker zagen we dat er water op de vloer lag en dit werd snel meer. Help! Inderdaad Jakarta revisited maar nu zitten we op de eerste etage. Hier dachten we veilig te zijn voor het wassende water. Niet dus.
Waarschijnlijk is het probleem veroorzaakt doordat de afvoer op het balkon verstopt is. Daar stond het water ongeveer 20 cm hoog. Tegen de tijd dat we met kinderen het pand verlieten, lag er in het hele appartement water.
Gelukkig was het buur-appartement vrij en daar bivakeren we nu tijdelijk. De 'water-hulptroepen' zijn nu bezig ons appartement droog te maken. In een van de slaapkamers ligt tapijt dus dat zal er waarschijnlijk uitmoeten.

Laatste update: ons appartement is tijdelijk onbewoonbaar verklaard. We zijn nu verhuisd naar een appartement met drie slaapkamers. Julia hoeft dus niet meer in de badkamer te slapen.