File op ieder moment van de dag

Je weet dat je in Mumbai woont als je op ieder moment van de dag vaststaat in het verkeer. Het maakt eigelijk niet meer uit om hoe laat je de deur uitgaat. De ellende begint om negen uur s'ochtends. Tot 9 uur is het verkeer eigelijk wel prima. De mensen hier gaan laat naar kantoor. Als je voor half 10 je gezicht laat zien, ben je vroeg. Ook de winkels gaan pas laat open, gewoonlijk rond half 11. 

Hieronder staan een paar oorzaken voor de grote verkeersellende (deze lijst is niet volledig): 

• De rijvaardigheid van de chauffeurs. Je ziet zelden lesauto's rijden en dat in een stad met meer dan 10 miljoen inwoners. Het is onduidelijk hoe iedereen zijn rijbewijs haalt. Waarschijnlijk krijg je er een gratis bij aankoop van een auto.  
• Het gedrag van medeweggebruikers: iedereen rijdt hier voor zichzelf zonder rekening te houden met anderen. Als jij voor een winkel wilt stoppen, doe je dat gewoon. Dubbel parkeren? Geen probleem. Zomaar naar links of naar rechts schieten en andere auto's afsnijden? Waarom niet? 
• De staat van de meeste auto's: zijspiegels worden hier meer als een last ervaren dan een lust. Met zijspiegels blijft er namelijk minder ruimte over op de weg. Taxi's hebben zowieso geen zijspiegels en veel personenauto's hebben ze ingeklapt. 
• De staat van de wegen: Hobbel de bobbel. Om de zoveel meter moet je weer even inhouden om een kuil of een ander obstakel te ontwijken. 
• U-turns: daar zijn ze dol op in Mumbai. Het zorgt voor veel opstoppingen omdat de auto's aan de andere kant niet willen stoppen om de auto's voorrang te geven.
• Het aantal auto's. Iedere dag komen er zo'n 200 nieuwe auto's bij. Ik zou zeggen, VOL is VOL.

Zoals ik al schreef, de lijst is niet volledig. Het verkeer in Mumbai is een echt drama. Ik probeer de auto dan ook zoveel mogelijk te vermijden. 

Stalkers in de winkel

Elke keer ben ik weer verrast door het grote aantal verkopers in winkels. In een klein winkeltje zie je zo maar vijf man achter de kassa staan. Als er iemand in de winkel komt, staat er altijd meteen een verkoper klaar om de klant te 'stalken'. Daar zijn ze heel goed in. Dan blijven ze constant een kleine meter achter je lopen en zodra ze zien dat je ergens naar kijkt, gaan ze dat voorwerp voor je pakken. 99% van de verkopers weet overigens helemaal niets zinnigs te vertellen over de spullen die ze verkopen. Als je naar een doosje staat te kijken, zeggen ze bijvoorbeeld: "that's a box. We also have green, purple, and yellow boxes". OK, dank voor deze informatie want dat had ik zelf ook al gezien. Ik ben niet kleurenblind.

Het gebrek aan kennis is de verkopers niet aan te rekenen. Dat houdt ik mijzelf altijd maar voor als ik dreig te ontploffen in een winkel. "Sandra, tel tot 10, het is niet hun schuld. Rustig blijven. Ze kunnen er niets aan doen". Meestal is mijn frustratie echter zo groot dat ik alsnog ontplof. Als ik weer buiten sta, voel ik mij dan super schuldig. Het probleem is - onder andere - een gebrek aan opleiding. Mensen worden bij bosjes aangenomen omdat het toch niets kost en vervolgens wordt er niets aan training gedaan. Ik ga zelf maar aan een cursus stressmanagement beginnen om mijn emoties beter in bedwang te kunnen houden bij het winkelen.

Echte liefde

In het straatje waar wij wonen, woont deze labrador die dagelijks wordt uitgelaten door de honden 'walah'. Dat is een jongen of in dit geval een man die speciaal is aangenomen voor het verzorgen van de hond, inclusief het uitlaten. De hond is duidelijk dikke maatjes met een poes die niet van zijn zijde wijkt. Een voorbeeld van echte dierenliefde. Ik heb er nu maar eens een foto van gemaakt.

Toerist in eigen stad

Vandaag heb ik voor het eerst een toeristische rondleiding gedaan door Malabar Hill. Dat is een van de oudste delen van de stad en ligt vlakbij Breach Candy waar wij wonen. Wat met name opvalt is dat het een smeltkroes is van verschillende religies. Maar dat geldt eigelijk voor heel India. Ook valt weer op hoe traditioneel Mumbai is. Overal zie je moderne flatgebouwen staan maar in de kleine straatjes zie je nog veel van het oude Mumbai. Vanochtend hebben we verschillende hindoetempels, een Jain tempel, en een oud klein kerkje bezocht. Zie de foto's.

Een familie voert in een tempel een Puja uit bij een priester. Je kunt om allerlei redenen een Puja doen: als je gaat trouwen, als je examens hebt, voor je gezondheid, etc. Maar bijvoorbeeld ook als een waarzegger je heeft verteld dat je een ongelukkige periode tegemoet gaat. Door het offeren van eten probeer je de goden dan weer gunstig te stemmen. 


Mooi opgemaakte schalen voor de Puja.

Een van de vele kleine tempels in Malabar Hill. 

Conservatieve Jains bedekken hun mond met een doek om niet per ongeluk een beestje in te slikken. Deze man maakt op traditionele wijze rozenolie. Daarmee zetten de Jains een stip op het voorhoofd. Er leven nog ongeveer 4 miljoen Jains in India. Het komt oorspronkelijk voort uit het Hindoeisme. 

De Svastika is een heilig symbool voor onder meer Hindoes en Jains. De Jains maken de Svastika van rijstkorrels. De witte kleur van rijst symboliseert reinheid. Rijst staat ook voor het doorbreken van de hergeboorte. Als je een rijstkorreltje in de grond stopt, komt er geen plantje uit.

Mooie glas en lood ramen. 

De voorkant van de All Saint's church in Mumbai gebouwd in 1891 voor de Britten in Malabar Hill. 

Wij waren het niet!

Een Nederlands stel heeft wereldwijd de kranten weten te halen door op een kamelenmarkt in Bihar 10.000 roeps (ongeveer euro 250) voor vier Samosa's te betalen. Wij waren vorige week ook op een kamelenmarkt maar verwar ons niet met deze onnozele zielen. Wij waren namelijk op de kamelenmarkt in Pushkar. Het nieuws over de onvertuinlijke Nederlanders stond ook op de website van de BBC nieuwsdienst (zie link). Helaas hebben wij de kamelenurine gemist.

Kamelen, kamelen, kamelen.

Kinderen wachten op de kerstman in Almere

Vandaag haalde Nederland het Indiase nieuws met de intocht van Sinterklaas. Op pagina 15 van de Sunday Times of India staan twee foto's, een van drie jongetjes verkleed als piet en een van Sinterklaas met zijn pieten op de stoomboot in Almere. Boven het artikel staat: return to innocence (terugkeer naar de onschuld). Dat de Indiers het moeilijk vinden om dit kinderfeest te plaatsen blijkt uit de tekst naast de foto's. Er staat dat "children wait for Father Christmas at Almere" (kinderen wachten op de kerstman (?) in Almere). Dan gaat het vervolgens weer over St Nicholas en zijn helpers. Er staat verder dat volgens de Nederlandse traditie "Black Pete St Nicholas vergezeld" en dat het officiele kinderfeest op 5 december is.

Een Sinterklaas gedicht

Sinterklaas komt vandaag aan in Nederland en ik heb het eerste gedicht al binnen van de dichtpiet:

Franse taal, Italiaanse taal; het maakt Sandra niet uit!
Maar het mooie Nederlands interesseert haar geen fluit.

Hoe goed heb jij vroeger opgelet tijdens de taal of Nederlandse les?
Of komt dit door het vage Hindi- gekles?

Het Nederlands, zo schoon, zo tof,
gebruikt uit het oude Hollands nog wel eens de apostrof.

Maar hoe werkt dit toch, een kleine les:
des morgens werd 's morgens;
des ochtend werd 's ochtends;
des avonds werd 's avonds;
des nachts werd 's nachts.

Zet um ervoor, daar is hij voor.

Sinterklaas is een oplettend man, hij heeft het al vaker gezien.
Vraagt zich dan iedere keer af, hoe dit kan bij zo'n meid, zo kien!

Lieve San, je blog is geweldig, je foto's zijn prachtig
nu alleen dat streepje nog, dan ben je ook dat stomme regeltje machtig.

Incredible India (vervolgd)

India doet hard haar best om zich van haar beste kant te laten zien. Het India-festival in Amsterdam is daar een goed voorbeeld van. Het land heeft echter ook een andere kant. Die kant is ook 'incredible' maar een stuk minder mooi. In de Times of India staat vandaag een artikel 'How poor is poor in city' (hoe arm is arm in de stad?). Hierin staat dat je volgens de authoriteiten met een maandinkomen van Rs540 (ongeveer 8 euro) boven de armoedegrens zit. Dit betekent dat als je in Mumbai per dag meer dan Rs18 (0,75 euro cent) verdiend, je jezelf gelukkig mag prijzen want dan ben je niet arm. Ongelooflijk maar waar. Dit laat zien hoe serieus het armoedeprobleem in India wordt aangepakt.

Om een iets realistischer beeld te geven van India stel ik dan ook voor dat de festivalorganisatoren een paar arme sloebers op het museumplein rond laten lopen. S'nachts kunnen ze op de stoep voor het concertgebouw slapen. Ook onbreken nog de 'incredible' geuren van India. Daarvoor zou je een paar ladingen huisafval op het museumplein kunnen storten. Een paar dagen geleden waren we in Jaipur, een van de toeristische hotspots van het land. Je loopt daar letterlijk over het afval heen. Heel triest.

Kortom, het land is in meerdere opzichten 'incredible' maar lang niet altijd in positieve zin.

Incredible India in Amsterdam

Voorzien van fotocamera is mijn zus in Amsterdam gaan kijken bij de India activiteiten (zie ook de blog van 6 november). Dit zijn een paar mooie foto's van wat er in de stad allemaal te zien is.

Kamelen, kamelen en kamelen

Meer bij Jaipur bij zonsopgang.

Doorkijkje met uitzicht op Pushkar.

Kamelen met op de achtergrond een luchtballon.

Gisteren zijn we teruggekomen van onze flitsvakantie naar Pushkar. Het zand zit bij wijze van spreken nog in onze haren. Hier alvast een paar foto's. Voor de liefhebbers volgen er later meer. 

Flitsvakantie in India

Als expat in India met jonge kinderen zit je altijd met een dilemma. Je woont in een land waar een boel te zien is en waar je de mooiste reizen zou kunnen maken. Met kinderen erbij in de leeftijd van Julia en Sebastiaan is dat echter bijna niet te doen. India is geen makkelijk land om te reizen en al helemaal niet voor kinderen. Het land is chaotisch en speciale voorzieningen voor kinderen zijn minimaal aanwezig. Daardoor ben je al snel veroordeeld tot een luxe hotel met zwembad. Dat is niet iets waar wij erg enthousiast van worden. Wij wonen hier nu ruim twee jaar en hebben nog maar een fractie van het land gezien. Julia en Sebastiaan zijn gewild of ongewild al heel wat gewend. Afgelopen voorjaar hebben we rondgetrokken in Dardjeeling en Sikim en dat was vaak afzien voor ze. In een landrover op een smal slingerweggetje de bergen in. Julia met een spuugzakje op schoot. Vorig jaar zaten ze met ons in een gammel bootje op een rivier met krokodillen in Borneo. Het is heel leuk maar je vraagt je af of je ze er altijd een plezier mee doet. Ze klagen echter nooit. De bikkels!

Om meer van India te zien en om de kinderen - en onzelf - te ontzien, hebben we nu gekozen voor een 'flitsvakantie' zonder de kinderen. Aankomende zondag vliegen we s'avonds naar Jaipur in Radjastan. Daar slapen we en dan rijden we maandagochtend met de auto naar Pushkar voor de jaarlijkse camelenfair. Dat is een rit van ongeveer drie uur. We komen als het goed is aan het begin van de middag aan in Pushkar. Vervolgens hebben we een middag, avond en ochtend om op het festival rond te kijken. Dinsdagmiddag rijden we weer terug naar Jaipur en dan vliegen we daarvandaan s'avonds weer terug naar Mumbai.

Julia en Sebastiaan blijven hier in Mumbai en gaan gewoon naar school. We zullen een heleboel foto's nemen van kamelen zodat ze toch een beetje mee kunnen genieten van India vanuit hun veilige plekje thuis.

India festival in Amsterdam

Wij kunnen er niet heen maar jullie wel. Ga allen naar Amsterdam voor een van de India activiteiten! Het festival vindt plaats van 12 tot 30 november en wordt reorganiseerd door het Concertgebouw. Er zit dus een klassiek tintje aan. Behalve muziek is er onder meer theater, dans en fotografie. Voor kinderen zijn er speciale activiteiten in het Tropenmuseum.

Wat ik mis in de programmering is Bollywood. Of ik moet er overheen gekeken hebben. In het programma zie ik nergens een van de beroemde Bollywood films met Big B en megaster SRK. Nu is het Bollywood aanbod beperkt tot een tentoonstelling van Bollywood filmposters in het filmmuseum. Zonde! Volgens mij is het festival niet compleet zonder "Om Shanti Om" (mijn favoriet) waarin alle grote sterren optreden. Een spectaculaire Bollywood dansshow was ook leuk geweest. Weliswaar is het cultureel niet 100% verantwoord maar het hoort wel echt bij India.

Mumbai wijsheden aan Marine Drive

Deze foto heb ik genomen op Marine Drive toen ik daar met Sebastiaan en Julia een ijsje ging eten. Het plan was eigelijk om naar het aquarium te gaan maar ik was even vergeten dat heel Mumbai wederom vrij was. Ditmaal vanwege het wereldberoemde Bhai Duj festival, ofwel broertjes-zusjes dag. Er stond een lange rij broers en zussen voor de kassa en ik besloot daarom al snel rechtsomkeert te maken. De visjes moeten het nog maar even zonder ons doen. Julia snapte er toch al niet veel van. Zij dacht dat wij vissen gingen kopen om op te eten. 

Op de foto zie je een banner met de tekst: "Sensex and aviation both on oxygen" (Sensex (=de Indiase beurs) en de luchtvaart beiden aan de zuurstof). Op deze plek hangen altijd banners met kritische teksten. Als ik er langs rij moet ik altijd even kijken wat er nu weer hangt. 

Happy Halloween vanuit Mumbai!

Of toch niet.. Wij probeerden vanavond met de kinderen Halloween te vieren. Je woont immers in India. Helaas was het evenement afgezegd. Daarom maar een foto bij de ingang van de club. Julia vond het allemaal maar niets en wilde niet met de andere kinderen op de foto. Zij zit midden in de 'lieve elfjes' fase en als je er niet uitziet als elfje/prinses/ Barbie ben je raar. Misschien was het alleen maar goed dat het feest niet doorging. Veel te eng!

Grappige reclame

Ik las net dat het in Engeland al gesneeuwd heeft. Dit is een filmpje om alvast een beetje in de stemming te komen voor eventuele sneeuw in Nederland.


Chase - Midas Commercial - Free videos are just a click away

This blog is now available in Hindi!

From now on this blog will also be available in English, Spanish, Russian, and hundreds of other languages including Hindi. You simply go to the 'translate' site of Google and you type the URL of the blog below "translate the web page". The last posting reads as follows in Hindi:

कल देवी के दिन लक्ष्मी था. वह वित्तीय समृद्धि की देवी है. Dala स्ट्रीट, लेकिन वॉल स्ट्रीट मुंबई की, गुजराती व्यापारियों का प्रभुत्व है. वे उत्तर दिशा से आ-पश्चिम भारत के. जिस दिन दीवाली के बाद के लिए उन्हें नए साल 2065 शुरू होता है.

गुजराती, सभी भारतीयों की तरह, बल्कि अंधविश्वासी हैं. दिवाली पर, शेयर बाजार, पर बंद शाम वहाँ एक घंटा क्योंकि यह खुशी लाता है लंबे समय से काम किया जा सकता है. क्योंकि उस बारी में दुर्भाग्य लाती है आप केवल और सामूहिक बेचने के शेयर नहीं खरीद सकते हैं. शेयर बाजार कुछ भाग्य इस्तेमाल कर सकते हैं. अक्तूबर में, geduikeld नीचे ज्यादा के रूप में 33% के रूप में शेयर बाजार.


कल भी एक पूजा देवी Lakhsmi के लिये (धार्मिक समारोह) का आयोजन किया स्टॉक एक्सचेंज के अधिकारियों. व्यापारियों ने फिर एक साथ उनके परिवार के साथ आए और एक पादरी द्वारा वित्तीय प्रशासन के साथ अपनी किताबों को आशीर्वाद दीजिए. प्रार्थना में मदद करने के लिए लगता है. आज लक्ष्मी के लिए 5% उच्च धन्यवाद है यह शेयर बाजार. करने के लिए धन्यवाद उसे अब हम आराम से भारतीय इक्विटी में एक स्क्रीनिंग के साथ महसूस कर सकता हूँ! या शायद सिर्फ रुको?

This is the same text in perfect 'Google English':

Yesterday was the day of goddess Lakshmi. She is the goddess of financial prosperity. Dala Street, but say the Wall Street of Mumbai, is dominated by Gujarati traders. They come from the north-west of India. The day after Diwali for them begins the new year 2065.

Gujarati, Like all Indians, are rather superstitious. On Diwali, the stock market closed, but the evening there may be an hour long acted because it brings happiness. You may only buy shares and not sell en masse because that in turn brings misfortune. The stock market could use some luck. In October, the stock market as much as 33% down geduikeld.

The stock exchange authorities yesterday also organized a Puja (religious ceremony) for the goddess Lakhsmi. The traders then come together with their families and let their books with the financial administration by a priest bless. The prayer seems to help. The stock market today is 5% higher thanks to Lakshmi. Thanks to her we can now feel comfortable with a screening in Indian equities! Or maybe just wait?

Except for the order of the words the translation is not too bad. I think it's quite cool! And no, I can't check if the Hindi translation makes any sense, unfortunately.

Dankzij Lakshmi komt het weer goed met de beurs

Gisteren was de dag van godin Lakshmi. Zij is godin van de financiele voorspoed. Dala Street, zeg maar de Wall Street van Mumbai, wordt gedomineerd door Gujarati handelaren. Zij komen uit het noordwesten van India. De dag na Diwali begint voor hen het nieuwe jaar 2065 en daarmee lopen ze voor op ons.

Gujarati, net als veel andere Indiers, zijn nogal bijgelovig. Op Diwali is de beurs gesloten maar s'avonds mag er een uur lang gehandeld worden omdat dat geluk brengt. Je mag dan alleen aandelen kopen en niet massaal verkopen want dat brengt dan weer ongeluk. De beurs kan wel wat geluk gebruiken. In oktober is de beurs maar liefst 33% naar beneden geduikeld. 

De beursauthoriteiten organiseerde gisteren ook een puja (religieuse ceremonie) voor de godin Lakhsmi. De handelaren laten dan door een priester hun boeken met de financiele administratie zegenen. Het bidden lijkt te helpen. De beurs staat vandaag 5% hoger dankzij Lakshmi. We kunnen nu weer met een gerust hart instappen in Indiase aandelen! Of toch nog maar even wachten? 

Dit jaar geen kerstkaart maar een Diwali kaart

Het is trouwens langzaam aan het afkoelen in Mumbai. Volgens mij is het nu nog maar 34 graden buiten in plaats van de 37 graden van vorige week. Ik zag dat in Nederland de warme sokken aan mogen in bed. Brrrr. En dan moet de winter nog beginnen. Sterkte iedereen!

Happy Diwali wensen vanuit Mumbai

Het is al weer de derde keer dat we Diwali vieren in India. Diwali is het lichtjesfeest en is de belangrijkste feestdag voor Hindoes. De kinderen hebben de hele week Diwali vakantie en veel mensen zijn de stad uit. Hoewel het een Hindoe feest is, lijkt iedereen het te vieren. Gisteren waren we uitgenodigd voor een Diwali kinderfeestje bij een niet-Hindoe stel waarvan het zoontje bij Sebastiaan in de klas zit. Hij is Nederlander en zij is een Indiase moslim. De bedoeling was dat de kinderen met poeder mooie rangoli figuren op de vloer zouden maken. Deze figuren worden met gekleurd krijtpoeder op de grond voor de voordeur gemaakt. Het brengt geluk voor iedereen die erover heen loopt. De kinderen waren op het balkon met het poeder bezig. Ik weet niet wat er is gebeurd maar toen ze klaar waren, zat Sebastiaan van top tot teen onder de poeder. Het leek hem niet veel te deren. Helaas heb ik er geen foto van.

Diwali is officieel afgelopen zondag begonnen en morgen is de echte grote dag. Dan is ook iedereen vrij. Wij doen dit jaar ook het een en ander aan Diwali. Vanavond hebben we vuurwerk afgestoken - tot grote schrik van Julia - en buiten op het balkon staat een versierde kandelaar met kaarsjes te branden. Zie de foto. Verder hebben we van een mooie zonsondergang genoten op de club. Ja, het leven hier is zo gek nog niet.

Vogels rondom het huis

Dit is dan een foto van de arend die altijd in dezelfde boom voor het huis zit. Deze foto is op zo'n 10 meter afstand genomen vanaf het balkon. Ik schat dat hij (of zij?) ongeveer 50 cm lang is. S'ochtends zit de arend vaak in de palmboom een muis op te peuzelen. Dat is een fijn gezicht als je op het balkon een kopje koffie zit te drinken. Ik kan er helaas niet achter komen hoe deze arend heet. Ze zijn niet bepaald zeldzaam. Rond half zes s'avonds circelen er honderden boven de kust.