Wij gaan 'pandal hoppen' in Calcutta

Morgen en woensdag zitten we in Calcutta voor de Durga Puja. Dit festival staat in het teken van de verering van de godin Durga. Het is met name een groot feest in West Bengalen waar Calcutta de hoofdstad van is. Overal in de stad staan 'pandals'. Dat zijn tijdelijke tempels met afbeeldingen van de godin. Ze schijnen allemaal heel mooi verlicht te zijn. Hele families lopen s'avonds van de ene naar de andere pandal. Dit noemen ze 'pandal hoppen'. Echt waar! Wij trekken de stoute schoenen aan en gaan ook 'pandal hoppen'. We zullen donderdag laten weten hoe het was.

Fietsen in Mumbai

Fietsen in Mumbai is geen optie. Er zijn wel fietsen maar die worden gebruikt door ielige mannetjes als transportfiets. Een sportieve mountainbike heb ik nog niet gezien. Het zou wel een oplossing zijn voor het dramatische verkeer in de stad. Iedere dag lijkt het erger te worden. Ik hou mijn hart vast als de eerste Nano's op de markt komen. Dan kun je nergens meer heen. Vanochtend gingen we naar de plaatselijke fietsenmaker om de banden van de fietsen van Julia en Sebastiaan op te pompen. Die lopen snel leeg door de warmte. Daarna gingen we naar een park in de buurt waar je bij gratie gods van 9 tot 11 uur s'ochtends mag fietsen. De stad is een grote chaos maar tegelijkertijd zijn Indiers gek op dit soort (onnodige) regeltjes.

Julia helpt de fietsenmaker samen met onze chauffeur Abdul. Sebastiaan kijkt toe.

Paspoortfoto's Sebastiaan

Sebastiaan kreeg zijn eerste paspoort toen hij zes weken oud was. In augustus zei de douaneman op Schiphol dat zijn foto niet echt meer lijkt. Zou het echt? Om de volgende keer niet op het vliegveld te blijven staan, regelen we nu toch maar een nieuwe paspoort voor hem. Het Nederlandse Consulaat heeft een heuse 'hofleverancier' voor pasfoto's in het zuiden van de stad waar je geacht word heen te gaan. Ik was er al eerder geweest dus ik wist wat ik kon verwachten. 

Het is een piepklein winkeltje, formaat schoenendoos, waar ze een ruime collectie tassen verkopen van onder andere het merk ESPITT en DISSEL. Behalve als tassenwinkel is de riante ruimte ook in gebruik als 'professionele' fotostudio. Achterin de zaak staan behalve huizenhoge opgestapelde tassen een fotolamp, een draaikrukje en een pc. Zoals in iedere winkel in Mumbai, loopt er erg veel personeel rond. Zelfs in dit piepkleine winkeltje. Wat ze de hele dag doen is onduidelijk maar iedereen is wel erg aardig. Een beetje hangen en thee drinken. Als extra service, en daar was vooral ik erg blij mee, zijn ze goed in Photoshop. Zo werden mijn rimpels en de paar grijze haren professioneel weggehaald. Dat doen ze dan weer niet in Nederland. 

Hieronder zie je een foto van de winkel. Ik zit op de draaikruk met Julia die er al snel genoeg van had. Zoals Sebastiaan kijkt op deze foto, staat hij ook op zijn nieuwe pasfoto's.

Weer: foutje!

Niks einde van de Monsoen. Een gigantische regenbui en onweer bereikten de stad vandaag vanuit de Golf van Bengalen. Normaal hebben we te maken met het weer dat vanuit het westen komt. Vandaag stond de wind blijkbaar anders. Het slechte weer kwam nogal plotseling opzetten. Iedereen dacht dat het wel over zou waaien. De monsoen is immers voorbij. Zoals op de foto te zien is vlogen de stoelen en parasols in het rond. Hopelijk blijft het hierbij en kunnen we morgen weer van het zonnetje genieten. 

Happy Eid!

Op onze vrije dag besloten we naar de dierentuin in Byculla te gaan. We waren duidelijk niet de enigen die op dat idee waren gekomen want het was erg druk. Vandaag is het Eid en dan vieren moslims in India het einde van de Ramadan. Iedereen had zijn mooiste kleren aangedaan en er heerste een echte feeststemming. Klik hier voor meer foto's. 

Na regen komt zonnenschijn!

In Nederland regent het pijpenstelen en in Mumbai schijnt eindelijk de zon. We hebben vier vrije dagen voor de boeg dus dat komt mooi uit. Morgen vieren de moslims Eid (einde van de Ramadan). Ook vieren we morgen de verjaardag van Ghandi.  Vrijdag heeft Sebastiaan vrij van school want 3 oktober is een Duitse feestdag (Dag van de Duitse eenheid). 

Weersverwachting voor de komende acht maanden: zonnig, weinig wind en een temperatuur tussen de 30 en 35 graden. 

Op onderstaande foto zie je het zwembad van de Breach Candy Swimming Club waar wij de komende maanden vaak zullen vertoeven. Het ligt aan zee. Het fraaie gebouw op de achtergrond is het Breach Candy Hospital. Zie Wikimapia voor een bovenaanzicht van de buurt. 

Bank-ellende

Ellende alom in de bankwereld. Dat kan niemand meer ontgaan. Marcel zit hier redelijk in de luwte. Omdat hij in Azie werkt gaat hij over naar RBS en niet naar Fortis. Het mislukken van de overname van Abn Amro door Fortis heeft dus geen invloed op hem. Maar zeg nooit nooit. Je weet niet welke verrassingen ons nog meer te wachten staan. De bank-ellende is duidelijk nog niet voorbij.  

Wii in de slaapkamer - weg ermee!

Wees niet bang, ik ga deze blog niet gebruiken om onze slaapkamergeheimen met de hele wereld te delen maar ik wil toch even iets kwijt. Marcel heeft zondag op Schiphol een Wii gekocht. Voor degenen die niet weten wat dat is, een Wii (van Nintendo) is een spelcomputer voor de televisie. Het werkt met een soort van afstandsbediening. Met dit apparaat kun je bewegingen maken alsof je echt aan het sporten bent. Marcel is dol-enthousiast. Ik ben iets minder enthousiast. In plaats van rustig in bed een boek te lezen, stond Marcel om 11 uur gisterenavond als een waanzinnige te boxen. Hij stond dus letterlijk (het komt heel realistisch over, de tegenstander krijgt zelfs een naam) iemand compleet knock out te meppen. Niet echt relaxed vlak voor het slapen gaan. Ik denk dat we het apparaat dan ook maar snel naar de woonkamer gaan verhuizen. 

Drie dagen Nederland achter de rug

We hebben een bliksembezoek Nederland achter de rug. Het kan. In drie dagen heen en weer. Vrijdagochtend om 1 uur vloog ik naar Amsterdam en zondagochtend om 7.15 zat ik weer in het vliegtuig richting Mumbai. De gelegenheid was het huwelijk van Paul (broer van Marcel) en Roos. We hadden super mazzel met het weer. In de maanden augustus en juli is het volgens mij niet zulk mooi weer geweest als het afgelopen weekend. Nederland is met dit weer erg mooi. Blauwe lucht en iedereen zit massaal buiten op het terras. Op zaterdagmiddag waren we nog even naar de hei bij de Tafelberg in Blaricum gegaan. Ook daar zat iedereen heerlijk buiten. Ook was er een verjaardagspartijtje aan de gang met allemaal blije kinderen en ouders.  Op zulke momenten vraag je je af waarom je in godsnaam in Mumbai woont. Wat dat betreft was 15 graden en regen beter geweest voor onze gemoedsrust.  
De trouwerij was in Amerongen op het kasteel. Het was super dat we er op deze manier bij konden zijn. De kinderen bleven in India bij Usha. Dat is tegelijkertijd fijn maar ook spannend. Fijn omdat het zalig is dat je een paar dagen weg kan zonder de kinderen mee te hoeven slepen en eng vanwege de afstand van meer dan 7,000 kilometer tussen Amsterdam en Mumbai. Stel dat er wat gebeurd wat doe je dan? Gelukkig is het allemaal goed gegaan en kunnen we terugkijken op een paar leuke dagen.
We kunnen ons nu voorbereiden op onze trip volgende week naar Calcutta. Daar gaan we heen voor het Durga Puja festival.

Op de hei in Blaricum.

Rijles in Mumbai

Je ziet bijna nooit een lesauto in de stad rijden. Als je er al een ziet, dan is het er zo een als op de foto. Klein met flinke deuken. Op de foto is niet te zien dat de linker zijspiegel er af is gereden. Je vraagt je af hoe de miljoenen mensen in Mumbai hun rijbewijs halen. Nou ja, eigelijk vraag ik mij dat helemaal niet af. Ik weet het antwoord al.

Indiase lift logica: 4.. 3 .. 2... 1... 5!

Mumbai is een top-stad voor liftverkopers vanwege alle hoge gebouwen stond deze week in de krant. Soms is het heel verrassend wat je in een lift aantreft. Bij een van de liften in Atrium mall, een groot en nieuw warenhuis in de buurt, ontbreekt bijvoorbeeld een knop voor de begane grond. Verwarring alom want hoe kom je nu beneden. Gelukkig kom ik er vaker en nu weet ik het. Om op de begane grond te komen moet je namelijk op de knop drukken met nummer vijf erop. Uhhhh. Dat is de knop linksonder. Nu zou je denken dat iemand dat gaat veranderen, maar tot dusverre is dat nog niet gebeurd. Dus mocht je in de lift staan in Atrium mall, druk dan op nummer vijf om beneden te komen.

Wit, witter, witst

Dit is geen reclame voor waspoeder maar voor een gezichtsbehandeling. In India (en in Azie) staat een lichte huid hoog in de top 10 van schoonheidsidealen. Deze poster hangt bij de schoonheidssalon waar ik wel eens heenga en daar heb ik met mijn mobieltje een foto van gemaakt. Bij de salon kun je kiezen uit een heel menu van 'wit, witter, witst' behandelingen. Het is natuurlijk een hele foute manier van denken. De onderlaag van de bevolking heeft uiteraard een donkere huid en de 'happy few' heeft een lichte huidskleur. Aan de kleur van de huid kun je dus vaak zien waar iemand staat op de maatschappelijke ladder. Ik doe aan deze gekte uiteraard niet mee. Ik probeer in de zon nog even een bruin kleurtje te kweken voor de bruiloft in Nederland a.s. vrijdag.

Foto van de tennisbaan

Dit ben ik met tennis-coach Deepakh. Tennissen blijft leuk al is het wel bloedje heet. Vandaag ook weer. Deze foto is genomen voor aanvang van de les. Na een uur spelen heeft mijn gezicht dezelfde kleur als mijn truitje.

Zwemles in India

Sebastiaan had gisteren zijn eerste zwemles. De zwemjuf  is de 70 al ruim gepasseerd en is een strenge Indiaase dame. Zwemles gaat hier niet speels zoals in Nederland. Eerst langzaam beginnen in het pierenbadje? Nee, hier gaat het op zijn Indiaas dus meteen het diepe in met twee zwembandjes op de rug. Gisteren mocht Sebastiaan de schoolslag oefenen op een bankje. Als hij die slag onder de  knie heeft: 'ready, bent, straight, close' (klaar, buig, recht, sluiten), mag hij het water in. De zwemjuf is een legende in Mumbai. Generatie Indiers zweren bij haar aanpak en zeggen dat ze dankzij haar heel goed hebben leren zwemmen. Ik hoop maar dat Sebastiaan doorzet en snel die schoolslagtechniek onder de knie krijgt. Anders ligt hij over een maand nog op het bankje. Hier een foto van Sebastiaan op de bank met de zwemjuf. 

Gaypati festival

Marcel had vanavond de stoute schoenen aangetrokken en was met vriend John naar Chowpatty beach gegaan om te kijken bij het Ganpati festival. Hij kwam net weer thuis, een interessante ervaring rijker. Het religieuze festival blijkt namelijk ook stiekem een gay festijn te zijn. Iets wat uiteraard prima is maar het is niet iets wat je verwacht in dit land. John en Marcel moesten zich uiteindelijk met de handen op het kruis uit de voeten maken en de mensenmassa ontvluchten omdat ze door diverse mannen betast werden. Wij dopen het Ganpati festival voor het gemak maar om in het Gaypati festival.

Nagekomen bericht: deze link kreeg ik doorgestuurd van John. Het is een stukje uit de Engelse krant, de Guardian. Over het festival schrijven ze:

Ganesh has always been non-Hindus' favourite Hindu deity, as he is most commonly represented in the incarnation of a jolly rotund elephant boy. He is particularly revered by the gay community in Mumbai during his festival in September, because he represents the removal of obstacles – and it's an occasion for them to express themselves as idols are plunged into the sea at Chowpatty beach. Self-expression for gay Mumbai usually comes – as it does at Mardi Gras and Pride parades worldwide - in the form of outrageous outfits and pounding disco. Only here, the pink pop songs are given a Bollywood cover version treatment.

Dit bericht had Marcel beter kunnen lezen voordat hij samen met John naar het strand vertrok. 

Straatkinderen-project

Voor het straatkinderen-project in Byculla maken we een brochure om meer vrijwilligers te interesseren voor het project. Deze foto's heeft Jane, een andere vrijwilliger, gemaakt voor de brochure. Ik vind ze heel mooi. Vooral de foto van Sabine, het meisje op de tweede foto.

Bommen in India

Gisteren was het weer zo ver. In Delhi zijn vijf bommen afgegaan met tientallen doden als gevolg. Een vriendin van ons die vorig jaar van Mumbai naar Delhi is verhuist, komt regelmatig in het warenhuis waar een van de bommen is afgegaan. Dan komt het toch wel een beetje dichtbij. De andere bommen gingen af op lokale markten en daar komen wij nooit. Voor Mumbai is het vandaag 'red alert'. Het is de laatste dag van het Ganesh festival en dan zijn er drommen mensen op de been. Een uitgelezen kans voor terroristen om hun slag te slaan. Wij blijven uit de buurt van de grote mensenmassa's en dan is er in principe niet zo veel aan de hand. 

Terwijl in Nederland het land in rep en roer zou staan bij dergelijke aanslagen, lijkt het voorbij te gaan aan de gemiddelde Indier. De kranten schrijven er wel over maar het is niet overal voorpagina nieuws. 

Het weer is er trouwens ook niet naar om de deur uit te gaan. Het regent pijpenstelen. Ganesh en regen gaan blijkbaar goed samen. Volgens de hindoe kalender regent het altijd op de laatste dag van het festival en ook dit jaar zitten ze er niet naast. 

Twee jaar in India!

We genieten nu alweer twee jaar van ons expat bestaan in India. Julia en Sebastiaan waren een en twee-en-eenhalf toen we hier kwamen en net baby af. Nu is Sebastiaan een kleuter van bijna vijf die je de oren van het lijf kletst in het Nederlands, en in het Engels. Julia is alweer drie en begint ook al een hele babbel te krijgen. In de afgelopen twee jaar heb ik mijn MBA - bijna- af kunnen ronden. Afgelopen week had ik de laatste 'residential week' en nu hoef ik alleen nog maar mijn scriptie te schrijven.

Na twee jaar is het tijd om voorzichtig vooruit te kijken. Wat staat er na Mumbai op het programma? Mumbai is een extreme stad om in te wonen en daar krijg je op een aparte manier een kick van. Zo van: 'kijk mij eens, het lukt mij om hier te wonen!'.  Alles na Mumbai is zonder twijfel een stuk saaier.  

In feite ligt de hele wereld voor ons open. In Nederland hebben we geen huis meer.  Marcel is inmiddels een RBS medewerker geworden en heeft dus weinig meer te zoeken bij ABN Amro. Dus waar gaan we hierna heen? Wordt het een ander land in Azie? Hong Kong of Singapore? Of wordt het huisje boompje beestje in Nederland? Misschien gaan we wel naar de U.K. want daar zit RBS. Voor mij staat wel vast dat waar we ook heen gaan ik hierna wil werken. Mij is de afgelopen twee jaar duidelijk geworden dat ik niet voor het expat vrouw bestaan in de wieg ben gelegd. Dit zeg ik nu. Waarschijnlijk loop ik straks weer te mieren dat ik de kinderen te weinig zie en te weinig tijd heb om mijn eigen dingen te doen. 

Behalve de onzekerheid over de volgende stap wordt je in zo'n derde jaar ook bevangen door het gevoel dat je alles eruit moet halen. Daar word je ook wel weer onrustig van. Ik heb mij in ieder geval voorgenomen om in het voorjaar mee te doen met het grote tennistournooi en dan wil ik minstens een wedstrijd winnen. Dat is toch wel mijn ultieme droom op het moment. Ik ben niet voor niets expat vrouw. 

Het festivalseizoen is losgebarsten

Ik ben terug in Mumbai. Helaas heb ik het Franse zonnetje achter moeten laten in Europa. Vandaag leek het alsof de hemel naar beneden kwam, zoveel regen. De monsoen is duidelijk nog niet voorbij.

Het Indiaase festivalseizoen is inmiddels in alle heftigheid losgebarsten. Alle religies vallen over elkaar heen om hun eigen feest te vieren. Onze benedenbuurman is moslim en viert nu Ramadan. Usha en Santana, beiden katholiek, vierden gisteren het Maria feest (geboorte van Maria). Usha ging helemaal opgedoft en met een nieuwe sari aan naar de kerk. Santana was de hele dag zenuwachtig omdat ze s'avonds voor het eerst in haar leven een deel van een preek zou oplezen vanaf het altaar. Voor haar was dit duidelijk een heel belangrijk moment. Raju onze Hindoe chauffeur viert deze dagen Ganesh Chaturthi, de geboortedag van Ganesh. Dat gaat gepaard met het nodige kabaal door feestvierende hindoes met drums en vuurwerk. Ook nu nog - het is 10 uur s'avonds - is het heel lawaaierig op straat.

Zelf doen we -uiteraard- niet mee aan bovenstaande vieringen. Ik denk niet dat we er heel veel aan missen. Sebastiaan en Julia krijgen er wel het nodige van mee. Ze hebben het in een adem over Ganesh, bindi (stip op je voorhoofd), de kerk en god. Dat vind ik dan wel weer leuk.

Dit is een foto (van het internet) van een Ganesh viering. Op verschillende plaatsen in de stad dragen Hindoes in 10 dagen tijd tussen de 70 en 80 duizen Ganesh idolen de zee in. Komende zondag is de laatste dag van het festival.

La douce France

Inmiddels zit ik alweer in Frankrijk. Om precies te zijn in Zuid Frankrijk in het plaatsje Puyricard vlakbij Aix en Provence. Ik ben hier vanwege mijn studie. Twee jaar geleden ben ik begonnen en dit is de laatste week! Nu alleen nog een scriptie schrijven en dan krijg ik mijn papiertje. Eitje!

Uiteraard is het hier zwaar afzien. Je doet niet voor niets een zware studie. Gisteren zijn we voor het teambuilding evenement op een mooie plek in de heuvels geweest. Daar heb ik ook deze foto gemaakt. Zoals ik al aangaf: het is hier afzien. Nog een weekje en dan zit ik zondag weer in het vliegtuig naar Mumbai.