Eerste kunstwerk Julia school

Tyfoon Wipha

Marcel is maandagavond richting
Shanghai vertrokken en jawel hoor, wie raast daar voorbij? Tyfoon Wipha. Leuk voor Marcel. Hij heeft een kamer op de 82ste (!) etage van een hotel. Dat lijkt me al geen pretje en al helemaal niet als je Wipha op bezoekt krijgt.

Update: de tyfoon was een storm in een glas water. Toen de tyfoon aan land kwam zwakte deze meteen af tot een zware tropische storm. Marcel kan dus gewoon op de 82ste verdieping blijven zitten.

Weer in het land

Ik ben er weer! Gisteren onderweg naar Schiphol dacht ik "mooi! Het regent en het is grijs, prima weer om weg te gaan, want ik ga lekker richting de zon. Lekker puh!". Ik heb helaas te vroeg gejuicht. Vanochtend werd ik wakker en jawel hoor, het is hier grijs en het regent. Het staartje van de monsoen.
Marcel heb ik niet gezien. Ik landde gisteravond om 11 uur en Marcel vertrok om 10 uur dezelfde avond voor 10 dagen naar China. Hij heeft nog wel heel lief een bos rode rozen op tafel gezet.
De kinderen zijn uiteraard ook blij dat ik er weer ben. Met name Julia moet ik de komende dagen weer in het gareel zien te krijgen. Die heeft de dames hier fijn om de vinger weten te winden. Zo wil ze alleen nog maar pasta eten en rent met veel gevoel voor drama door de kamer als ze haar zin niet krijgt.

Ik ben even weg

Ik ben even het land uit voor mijn studie. Help examen!! Over 10 dagen ben ik er weer. Groetjes.

Dahi Handi

Vandaag vieren de Hindoes Dahi Handi. Tijdens dit festival bouwen jongens en mannen een menselijke piramide. Degene die helemaal bovenop staat (soms hele kleine kinderen van twee jaar oud!) moet een pot breken met daarin eten. Als dat lukt kun je geld winnen. Iedere buurt organiseert zijn eigen 'dahi handi'. Vervolgens lopen de diverse groepen van ceremonie naar ceremonie om maar zo veel mogelijk prijzengeld in de wacht te kunnen slepen. Deze foto's heb ik vanmiddag genomen op straat in de buurt waar ik werk. Voordat ze een poging wagen gaan de mannen eerst dansen en nuttigen ze de nodige alcohol.

Naar de Franse school

Vanaf vandaag gaat Julia naar school! Ze zal vijf ochtenden in de week gaan van half 9 tot half 12.

Op de Franse school gaat het er ook meteen, hoe kan het ook anders, heel Frans aan toe. Het praatje s'ochtends door het hoofd van de school ging uiteraard in het ... Frans. Ook zorgen ze op school voor al het eten en drinken. Dus als het goed is zit Julia nu (het is 11 uur) met alle andere peutertjes aan tafel lekker aan het stokbrood, met brie en natuurlijk boursin en een lekker glaasje rode wijn erbij.

In de klas

Een Indiaas huis tuin en keuken ongelukje

Gisteren liep Sebastiaan plotseling brullend door het huis. Hij gilde 'japathi, japathi!' (=Indiaase pannenkoek) en wist uit te brengen dat hij pijn had in zijn mond. Ik wist niet wat ik er mee aan moest. Hoe krijg je van een pannenkoek pijn in je mond? Daarom nam ik het ook niet zo serieus. Totdat Elsie aan kwam lopen met een afgekloven groene peper. Het was geen pretje voor hem en hij was er ook nogal van geschrokken. Nu hoorde ik dat het ook nog pijn kan doen als de peper er weer uit moet komen. We zijn er nu op voorbereid.

Met Benny in de keuken. Foto genomen vlak voor het groene peper incident. De groene peper lag naast de koriander

De waarde van geld

De dames hier in huis heb ik gevraagd om uien te kopen om Dal te maken, een Indiaas gerecht. Jawel, dat wil ik ook gaan maken over twee weken als ik in Nederland Indiaas ga koken voor de familie. Nu kan ik nog even oefenen. Net kwamen Elsie en Benny met serieuze gezichten naar mij toe om mee te delen dat de uien nu maar liefst Rs30 per kilo kosten. Dat is een halve Euro!! Blijkbaar kostten de uien voorheen Rs16 per kilo, ofwel 25 eurocent. Inderdaad een stijging van 100% en in hun ogen is dat heel veel. Ik weet niet echt wat ik met zo'n boodschap aan moet en ik weet mij dan niet echt een houding te geven. Ik roep dan wel ernstig uit 'Jee! Wat veel geld!' maar hoe geloofwaardig is dat. Wij liggen niet wakker van een kilo uien voor een halve Euro. Integendeel. Je merkt door dit soort dingen wel weer hoe ver onze werelden uit elkaar liggen.

Kiekje van het werk

Dit is een foto genomen tijdens een event van GiveIndia bij een Indiaase bank. Werknemers konden zich bij onze stand inschrijven voor 'payroll giving'. Dan doneer je maandelijks een deel van je salaris voor het goede doel.

Nieuwe huisgenoten!

Sinds kort maken negen vissen onderdeel uit van het huishouden van de familie Hassink in Bombay. Hier zitten ze in een emmer terwijl hun kom wordt schoongemaakt. De zwarte vis heet Toby en heeft als enige een naam gekregen.

Speciaal voor broers en zussen

In India doen ze behalve aan moederdag ook aan een broers- en zussendag. Dus Marlies, Mariette, Rik, Carolien en Paul voor feestgebruis moeten julie vandaag in Bombay zijn. Het (Hindoe)feest heet Raksha Bandhan en op deze dag wordt de relatie tussen broer en zus herdacht. Tijdens een korte ceremonie wordt een touwtje om de pols van de broer gebonden. Vervolgens krijgt de zus een klein cadeautje. Ik zal volgende week een paar mooie polsbandjes meenemen naar Nederland. Ik verwacht in ruil daarvoor dan wel een paar mooie cadeau's.

Paaltjes, paaltjes, paaltjes

Nog twee weken en dan wonen we al weer een jaar in Bombay. Tijd om de balans op te maken. Wat is er veranderd sinds we hier zijn komen wonen? Marine drive, de doorgaande route naar het zuiden langs het strand, lag vorig jaar open en het was er een rommeltje. 12 maanden later is het nog steeds niet klaar. We weten niet wie deze 'complete make-over' van deze beroemde boulevard heeft bedacht. Het is duidelijk iemand met een grote voorliefde voor betonnen paaltjes. Ik ben benieuwd hoe zijn huis eruit ziet. Momenteel zijn de mannen (en vrouwen met kleine kinderen) bezig met het neerzetten van honderden betonnen paaltjes als 'fraaie' afscheiding tussen de rijbanen. Dit gaat tergend langzaam. Eerst moesten ze de grond in (op gelijke afstand van elkaar en in hoogte oplopend) en nu worden er stuk voor stuk betonnen kapjes opgezet. Oplevering: waarschijnlijk in 2009.

Sandra Van der Ling heeft de krant gehaald

Gisteren op pagina 2 in de Hindustan Times met een oplage van 10 miljoen:

Ook dit is India

Vermist: een Boeing 747 (waarde Euro 30), een fiets (waarde Euro 1.500), een bromfiets (waarde Euro 180.000). Een arme herder heeft bovendien aangifte gedaan van de vermissing van maar liefst 15.000 buffels. De arme man zal het er druk mee gehad hebben.

Niet met je handen eten!

Verwarring alom bij driejarige Sebastiaan. Van ons mag hij niet met zijn handen eten. Tijdens het eten zeggen we tig keer: 'Niet met je handen eten!'
Gisteren hoorde ik hem in de keuken hard tegen Benny en Elsie roepen: 'Don't eat with your hands!' Hoe moet ik daar nu weer op opvoedkundig verantwoorde wijze op reageren? De dames zitten op Indiaase wijze met de hand rijst te eten. Daar is niets mis mee. Maar in de ogen van Sebastiaan wel. Super nanny weet wellicht raad...

Bezoekje aan Chor Bazaar op zaterdagmiddag

Chor bazaar is de lokale antiekmarkt. Veel snuisterijen en oude meuk. Marcel kwam zowaar thuis met een klok voor zijn nieuwe kantoor.

'Rain check' voor Matharan

Leuk een bezoekje aan Matharan, een 'hill station' (=dorpje in de bergen), midden in de monsoen! In alle gidsen staat dat het er tijdens de monsoen zo mooi is en dat je juist dan moet gaan. Ze vergeten alleen te vermelden dat het er zo hard regent dat er van het hele gebied niets te zien is. Ja, mist en ... regen.

De afstand Bombay Matharan is 105km. Met het idiote verkeer hier en de slechte wegen doe je daar drie uur over. Vervolgens rij je langs een smal kronkelweggetje naar boven. Daar kom je op een parkeerplaats terecht waar het chaos troef is. Alle auto's staan kris kras tussen de bomen en in de modder geparkeerd. Geen idee hoe je daar ooit weer uit moet komen.

Bij aankomst op de parkeerplaats renden de eerste mannetjes al op ons af om ons op 'hun' paard te krijgen of in 'hun' handkar. In Matharan zelf kun je namelijk niet met de auto komen. Je moet er lopend heen of alternatief vervoer regelen. Uiteraard waren wij vanwege onze bleke gezichten weer favoriet. Al snel stond er een groepje mannetje om ons heen ruzie te maken over de prijs en wie ons als eerste had 'binnengehaald'. Uiteindelijk had ik er genoeg van. Ik besloot om dan maar met de kinderen te gaan lopen. Op dat moment weet je niet of dat nou echt de meest wijze beslissing is die je kan nemen, maar goed.

Wij op pad en al snel brak er boven ons een gigantische wolkbreuk los. Met gigantisch bedoel ik ook echt gigantisch. Gelukkig waren wij gehuld in Indiaase regenkleding (=gek hoekje en plastic zeil) dus we werden niet tot op het bot nat. Marcel, onze rasechte optimist, besloot toen dat het genoeg was. Na een wandeling van 300 meter langs een oud spoorbaantje door de modder, liepen we weer terug naar de parkeerplaats.

De rit terug naar Bombay duurde weer bijna drie uur. We hebben nu besloten dat we in oktober nog een keer teruggaan zonder de kinderen en als het NIET regent.

De stad is een lekker rommeltje

Onderweg in de auto hoef je je nooit te vervelen. Er is altijd wel wat te zien. Het feit dat Bombay een mega-stad is met druk autoverkeer ontgaat nog een boel mensen hier. Je ziet ze rustig met een kar met os of met een handkar een druk kruispunt oversteken. Olifanten zijn sinds deze week in de gehele stad verboden. Dat verbod goldt eerder alleen voor zuid Bombay.

De school begint weer

Morgen gaat Sebastiaan weer naar school. Zoals bij veel scholen is het brengen en halen van kinderen met de auto een probleem. Bij de Duitse internationale school is het helemaal hektisch. Dit komt omdat de school aan een drukke weg vlak naast het US consulaat ligt en vanwege de rijstijl van de gemiddelde Indiaase chauffeur. Ze doen ook maar wat. Hieronder staan de nieuwe 'drop off' instructies:

The basic idea is to keep the area in front of the school as clear as possible. This means you may not stop in front of the school for longer than it takes passengers to get out of or into the car.

Do not leave cars unattended in front of the school. If your driver drops your children off and walks them to the school or walks in to pick them up, he either needs to park away from the front of the school or you need to send a nanny or maid in to the school while the driver parks a little way from the school.

Do not do a U turn in front of the school or place your car at right angles to the flow of traffic (parking nose-in to the driveway). Even when this is for only a few moments, it stops the flow of traffic and blocks the driveway.

If you walk your children from the car to the school or pick them up, please ask your driver to move away from the school and call him when you are on the road and ready to leave again so he does not have to wait and cause traffic congestion.

Do not stop in front of the driveways.

Please queue, rather than double-park. This will help ensure that cars are not moving where children are walking.

Please ensure your driver understands and follows these rules (hier ligt de uitdaging).

Gefeliciteerd!

Rob en Carolien, gefeliciteerd met Fleur! Helemaal super zo'n meisje erbij.

Spicy!

Hoe weet je dat je kind in India opgroeid? Als een van de eerste woordjes die ze zegt 'spicy' (=gekruid) is. Julia zegt nog niet veel maar ze weet wel duidelijk te maken wanneer ze iets te 'spicy' vindt. Dat woord heb je hier ook wel nodig.

Naar de film op een zaterdagavond

Het blijkt ONMOGELIJK te zijn om op zaterdag in megastad Mumbai naar een Engelstalige film te gaan na 6 uur s'avonds. Alles staat hier in het teken van Bollywood. Lang leve Bollywood maar helaas is de Engelse taal daar nog niet doorgedrongen. Uiteindelijk zijn we om kwart voor zes (een onmogelijke tijd) bij de Simpsons beland. Tot onze verrassing was deze nog grappig ook.

Hoogtepunt van de avond was uiteraard weer het volkslied. In het verkeer zijn Indiers zo ongeorganiseerd als het maar zijn kan en voordringen in de rij is ze ook niet vreemd. In de bioscoopzaal springt iedereen echter strak in het gelid om mee te zingen met het nationale volkslied. Oh wee als je niet opstaat! Dan krijg je toch wel het nodige boegeroep te horen en loop je het risico dat je de film niet uit kan kijken.

Midlife crisis in Bombay: Ik ga aan de beugel

Jawel, de eerste tekenen van een midlife crisis tekenen zich aan. Morgen krijg ik mijn beugel. Vandaag is het voorwerk gedaan (ik bespaar jullie de details) en morgen krijg ik een zeer fraaie keramieke beugel aangemeten in de praktijk van dokter Sabadra.

Ik ben niet de enige expat die hier op latere leeftijd aan begint. Als we een club zouden oprichten voor expat dames met een beugel komen we een heel eind met het aantal leden. Waarom hier en niet in Nederland? In de eerste plaats natuurlijk de kosten. Je betaald hier veel minder, namelijk ongeveer de helft van wat je in Nederland betaald. Ten tweede de kwaliteit van de tandartsen. Mijn tandarts neemt uitgebreid de tijd voor me, ik kan altijd terecht voor een afspraak, er is geen wachtkamer, en hij beschikt over de laatste snufjes op tandartsgebied.

Dus jullie weten het. Als ik in september weer in Nederland ben moeten jullie vol bewondering uitroepen: wat heb jij een mooie beugel! en scheldwoorden als beugelbekkie kunnen bij mij niet door de beugel. Hi, hi.

3 redenen om te balen van de monsoen

1. Je staat de hele dag de vloer te dweilen (ok, je laat de vloer dweilen) vanwege lekkage in huis. De lekkage kan pas na de monsoen verholpen worden.
2. Je staat nog vaker in de file dan anders. De auto's staan hier al hutjemutje op de weg zonder regen. Met regen is het helemaal een gekkenhuis.
3. Het aantal acceptabele uitjes is gereduceerd van 1 (namelijk naar de Breach Candy club) naar o.

De vooruitzichten voor de komende dagen: regen...

Hoezo overstromingen?

India kampt met heftige overstromingen. Blijkbaar. Dat heb ik moeten horen vanuit Nederland. De kranten hier vinden het geen nieuws. In de Sunday Times of India van vandaag komt het nauwelijks aan de orde. Uhhh. Slechts 2 miljoen mensen zijn er zo ernstig door getroffen dat ze op daken moeten wachten op hulp vanuit de lucht.

In Bombay heeft het ook hard geregend. Vooral vrijdag was het raak. In de buurt waar wij wonen viel vrijdag 104 milimeter water. Volgens mij betekent dat ruim 1 meter water per vierkante meter. Ik ging s'ochtends op pad met de kinderen en al snel bleek het verkeer muurvast te zitten. Erg fijn. Het is grappig om te zien dat het dagelijkse leven op straat dan gewoon doorgaat. Iedereen loopt vrolijk kletsnat door het water te stappen. S'middags viel het gelukkig mee en was het meeste water al weer weg.

Vandaag zou het ook weer hard gaan regenen maar tot nu toe is het droog gebleven.

De HEMA goes global

Onderweg van Perth naar Bombay is Sebastiaan zijn HEMA knuffelgiraf kwijtgeraakt. Die had ik wijselijk niet in de handbagage gedaan maar in laten checken om er zeker van te zijn dat de giraf heelhuids zou aankomen. Nou niet dus. Waarschijnlijk is een kind van een van de bagage-afhandelaars nu heel blij met een nieuwe knuffelgiraf uit Nederland. Sebastiaan was redelijk ontzet over de plotselinge verdwijning van zijn giraf en vond dat de piloot het beest snel moest terugbrengen. Heel verdrietig. Maar gelukkig. De HEMA doet goede zaken en daardoor is de giraf ook hier in Bombay te krijgen via de Nederlandse gemeenschap. Hiep hoi. Sebastiaan is weer helemaal gelukkig.

Bemande automaten

In Mumbai is er geen gebrek aan automaten. Als je wilt kun je een tijdschrift uit een automaat halen of je kunt via de automaat een telefoonrekening betalen.

Het gaan alleen nooit helemaal automatisch. De automaten zijn namelijk vaak voorzien van personeel. Zelf hoef je dus niets in te toetsen, dat wordt voor je gedaan. Bij de tijdschriften-automaat wijs je aan welk blad je wilt hebben. Vervolgens opent een mannetje de automaat met een sleutel en geeft je het blad. In plaats van geld in te werpen, betaal je rechtstreeks aan je automaten-man.

Het komt ook geregeld voor dat er een mannetje bij de automaat staat om je te vertellen dat het apparaat stuk is. Dit als alternatief voor het ophangen van een briefje ´automaat stuk´.

Personeel kost hier helemaal niets. Waarschijnlijk krijgen deze mannetjes 200 Roeps (minder dan 4 euro per dag) om dit werk te doen. Je houdt hier weer een heel legertje kanslozen mee aan het werk dus ik juich het alleen maar toe. Zolang de geldautomaten maar volautomatisch blijven!

We zijn terug!

De vakantie zit erop. We zitten niet meer 'down under' maar gewoon 'down hier' in India. Even heel kort over Australie: het is SUPER! Vriendelijke mensen, een schitterende natuur, ZALIGE koffie, goeie wegen, etc, etc. Een aanrader voor iedereen. De afgelopen maand hebben wij 5.300 kilometer gereden. Daarmee hebben we nog lang nog niet de hele westkust gezien dus we mogen nog een keertje terug. Hiep hoi.

Zoals altijd. Beelden zeggen meer dan woorden.. Snik.

Julia jarig!

Vanuit een zonnig Perth krijgen jullie de verjaardagsgroeten van Julia.

Wij zitten 'down under'

Mumbai zal het even zonder ons moeten doen! Begin augustus melden we ons weer.

Lang leve de Nuon!

Voor het betalen van de electriciteitsrekening sta je zo maar even een half uur in de rij. Niet in een kantoor maar gewoon buiten op de stoep. Je gaat dan een viezig hokje binnen waar een mannetje achter een getralied raampje zit om het geld te innen. Op dit soort momenten realiseer je je hoe blij wij in Nederland mogen zijn met een partij als de Nuon. We lopen wel vaak te zeuren over slechte dienstverlening maar knijp maar in je handjes dat je daar niet buiten op de stoep hoeft te wachten.

De beste Bollywood hits van het moment

Voor de fans van Bollywood. Dit zijn DE hits van het moment:

1. Chunari Chunari - Monsoon Wedding
2. Rang Rang Mein - Bollywood Hollywood
3. Tumse Milke - Main Hoon Na
4. Kajra Re - Bunty Aur Babli
5. Dil Mein Baji Guitar - Apna Sapna Money Money
6. Title track of the movie Jhoom Barabar Jhoom
7. Bidi Jalaile - Omkara
8. Bale Bale - the movie Pride and Prejudice

Als je een beetje mee wilt doen hier moet je de liedjes uit je hoofd mee kunnen zingen en de videoclip op je mobieltje hebben staan. Alle hits zijn overigens te beluisteren via Itunes.

De monsoen is nu echt begonnen..

 

 

 

 

We zijn ALLEMAAL toe aan vakantie

Nog anderhalve week en dan vliegen wij naar 'Down under'! Vijf uur vliegen naar Singapore en dan nog vijf uur naar Perth. De koffers zijn nog niet gepakt maar we hebben wel (bijna) alles geboekt. Op on-Indiaase wijze (Indiers hebben niet zo lang vakantie) gaan wij er vier weken tussenuit. Dus nog even en dan staat deze blog even op 'pauze'.
Vanwege mijn werk bij GiveIndia voelt het ook voor mij echt als vakantie. Ik ga er nu iedere ochtend heen en daardoor voelt het als een echte baan. Er moet ook onwijs veel gebeuren. Via GiveIndia kun je geld geven aan meer dan 100 goede doelen. Ik ben druk bezig met het verbeteren van de communicatie. Als ik zou willen zou ik het rustig uit kunnen bouwen tot een 40+ uur baan. Zoveel moet er nog gedaan worden. Daarnaast ben ik natuurlijk druk met de studie en de kinders. Dus ja, niet alleen Marcel is toe aan vakantie maar ik ook.

En ja, de monsoen is nu echt begonnen.

Flatgebouw gaat tegen de vlakte

Achter ons huis staat een onwijs lelijk onafgebouwde flat, de VVPI Dream Tower (zie onderstaande foto). Dit gebouw staat vandaag op de voorpagina van het het Mumbai suffertje, de Mumbai Mirror. Blijkbaar is het probleem dat de bouwers destijds iets te enthousiast waren met het aantal etages. In plaats van de toegestane 28 etage's werd het een torenflat met 36 lagen. Oeps, acht te veel. Vanaf '79 is er veel geharrewar over geweest en de acht illegale etage's waren inmiddels verwijderd. Maar nu gaat het hele gebouw, 20 jaar later, alsnog tegen de vlakte. Wij niet blij want dat betekent dat we een tijd lang in het stof zullen zitten. Uche, uche, uche.

 

Foto van het gebouw in kwestie genomen vanuit de Breach Candy Club. Wij wonen tussen de club en het flatgebouw in, achter het huis met het kleine torrentje.

 

Gemengde gevoelens vanwege terugkeer Benny

Vanochtend is Benny weer begonnen. Manlief zag in dat hij 'een fout' had gemaakt en nu mag ze van hem weer aan het werk gaan. Uhhhhh. Ik mag nu een brief schrijven die hij moet ondertekenen waarin komt te staan dat als hij weer problemen veroorzaakt, wij Benny definitief zullen ontslaan. Eerlijk gezegd geloof ik niet in de werking van zo'n brief maar laten we van het positieve uitgaan.

Wat zijn verder de nieuwtjes?
Huis: het werk aan het huis is nog steeds niet klaar. Ze zijn nu de achtergevel aan het plamuren met onwijs veel water waardoor de muur in de studeerkamer helemaal kletsnat is en ik een schilderij kan weggooien.
Regentijd: de monsoen begint officieel pas dit weekend. Vandaag is dus waarschijnlijk de laatste mooie dag.
Kinderarbeid: hoezo, kinderarbeid een ver van je bed show? Een jongetje van denk ik tien jaar zit nu op zijn hurken in de hitte op het dakje boven de voordeur mozaieksteentjes te leggen.
Marcel: Marcel zit nog steeds in Hong Kong. Daar is nu slecht weer. Ze hadden het zwembad gesloten vanwege een stormwaarschuwing. Arme jongen!
Talencursus: vandaag heb ik een cursus Hindi aangeschaft. Ik moet er toch eens aan gaan geloven. Na ruim negen maanden India ken ik nu drie woorden: namastee (goedendag), buz (genoeg) en chello (snel)

The rains are coming: get wet and wild this monsoon

Na drie maanden hitte zit iedereen nu te smachten naar de monsoen. Vorige week (zie blog van 31 mei) was een voorbode van wat ons te wachten staat tot eind september, namelijk HEEL VEEL regen. Gelukkig valt het met het onweer mee. Dat schijn je alleen aan het begin en het einde van de regentijd te hebben. In 1995 zijn er in de stad erge overstromingen geweest maar vorig jaar viel het gelukkig mee. Het gaat fout als het hoogwater is want dan kan het regenwater niet weg. De dagen met hoogwater staan aangekondigd in de krant zodat mensen voorzorgsmaatregelen kunnen nemen.

De krant kwam vandaag met een speciale monsoen-editie met onder andere 'monsoon gear' (regenkleding), 'rainy recipes' (recepten voor als het regent) en 'monsoon getaways' (monsoen uitstapjes). De winkels liggen vol met paraplus en bij de dokter krijg je een folder mee met monsoen-gezondheidstips. Bijvoorbeeld: kijk uit met wat je eet. Uhhhhhhh, doe je dat niet altijd al? Morgen ga ik met Julia en Sebastiaan hippe paraplus kopen. Nee, wij zijn voor de regen niet bang.

Oh ja, we wonen nu gelukkig op de eerste etage. Dus hopelijk dit jaar geen overstroming in huis. Alhoewel, eerder zaten we ook hoog en droog en ook dat bleek geen garantie te zijn.. Zie blog van 2 oktober 2006.

Groenten en fruit

Hier halen we ons dagelijkse portie groenten en fruit. De verkoop op straat is nog erg populair. Je hebt wel een paar winkels waar ze groenten en fruit verkopen maar de keuze en kwaliteit daar is hetzelfde als bij onze straatstal.

Op zoek naar nieuwe nanny

Net heb ik een email bericht rondgestuurd met de vraag of mensen een nanny kennen. Ik denk namelijk niet dat Benny nog komt. Vanavond belde haar man hier naar toe met de boodschap dat ze morgen niet komt. Dit kan verder alleen maar van kwaad naar erger gaan. We moeten ons er daarom maar bij neerleggen dat we op zoek moeten naar een andere nanny. Erg triest is het, en dan vooral voor haar. Je weet dat dit soort dingen in deze cultuur schering en inslag zijn. Als het dan ook daadwerkelijk gebeurd, is het toch weer even slikken.

Uitzicht vanaf het balkon

Wanneer gaan jullie weg?

Met stip op nummer 1 in het lijstje met de meestgestelde vragen: 'en wanneer gaan jullie weg?' Ofwel, de grote 'monsoen-uittocht' is bijna begonnen. Er zijn maar weinig mensen die de hele regenperiode in de stad blijven. Aankomende vrijdag is de laatste schooldag en het daaropvolgende weekend is het druk op het vliegveld met vertrekkende expats. Dat zijn dan met name vrouwen en kinderen die voor zes weken tot twee maanden naar huis gaan. De mannen blijven het grootste deel van de tijd hier omdat ze gewoon moeten werken. Heel erg lijken ze dat overigens niet te vinden. Als ik het zo hoor verheugen ze zich stilletjes op een paar rustige weken alleen, inclusief regelmatige uitstapjes naar de kroeg. Vanochtend kwam ik een van die mannen tegen en hij zag er opvallend opgewekt uit.

En wat gaan wij doen de komende weken? We zijn net terug uit Nederland en eind deze maand gaan we vier weken 'down under', ofwel naar West-Australie, om daar vakantie te vieren. Helemaal super.

Het is trouwens nog spannend of Benny morgen komt.. Duim svp voor mij mee.

Indiaase mannencultuur

Onze hulp Benny heeft problemen thuis. Haar man werkt niet, zit de hele dag thuis, drinkt en voert niets uit. Eigelijk wil hij helemaal niet dat zij werkt omdat daardoor zijn mannelijke 'trots' wordt aangetast. Hij is inmiddels ook een telefoonterreuractie begonnen tegen onze chauffeur. Hij vermoed namelijk dat Benny verliefd op hem is.
Je zou denken dat iemand zonder werk en met twee jonge kinderen het fijn zou vinden als in ieder geval een van de twee een inkomen heeft. Maar zo werkt dat helaas niet in India. Vrouwen blijven thuis om voor de kinderen te zorgen en de man werkt. Je ziet daarom maar weinig werkende vrouwen, behalve op de kantoren en als wc-jufrouw in de damestoiletten.
Overal waar je komt werken mannen. Ook bijvoorbeeld als je naar een kapsalon of een spa gaat voor een pedicure. Dan is het heel normaal dat er een man aan je voeten zit te friemelen.
Hoe het met Benny af gaat lopen weten we niet. Gisteren hebben we haar salaris uitbetaald en vandaag kwam ze niet. Gisteravond heeft manlief weer met onze chauffeur gebeld en allemaal nare dingen gezegd die daardoor ook weer van streek is.
Wat kunnen wij eraan doen? Helemaal niets. Dat hebben wij inmiddels wel uit ervaring geleerd. Hoe lief we Benny ook vinden, ze zal er toch zelf uit moeten komen. Wij moeten er langzaam aan rekening mee gaan houden dat we een andere nanny moeten gaan zoeken.

Naar de tandarts

Ik ben een fan van tandarts Sabadra. Een Indiase tandarts die ik al meerdere malen met een bezoekje heb vereerd. Een wereld van verschil met mijn tandarts in Amsterdam. Dr. Sabadra werkt met de allernieuwste apparatuur en neemt de tijd voor je. Dus niet snel, snel kijken en vervolgens twee weken wachten tot je weer een nieuwe afspraak hebt. Vandaag ben ik er ook weer geweest nadat ik in Polen gigantische kiespijn had gehad. Stuur maar een berichtje als ik een afspraak voor je moet maken.

Het regent!

Net de eerste bliksem gezien en het is begonnen met regenen. Is de regentijd nu dan echt begonnen? Sebastiaan zal zo wel wakker worden van het onweer. Die vindt dat helemaal niets. Arm kind.

Boeken om mijzelf op te fleuren

Een jetlag, een temperatuur van 35 graden en een constante herrie door het werk aan het pand zijn niet goed voor mijn humeur. Gelukkig is er de Crosswords boekwinkel om mij dan weer even op te fleuren. Ook deze keer heeft het weer goed gewerkt. Ik ben thuisgekomen met zes nieuwe boeken en eentje - over pinguins, een koel onderwerp - heb ik al weer bijna uit. Boeken zijn hier prima betaalbaar en zijn bijna allemaal in het Engels. De winkel zelf is erg groot, koel (!) en je kunt er lekkere koffie krijgen. Helemaal goed dus.

Goed om te lezen

Na een lange afwezigheid valt het gigantische verschil tussen arm en rijk weer op. Mensen leven hier in dezelfde stad in twee totaal verschillende werelden. De gigantische kloof tussen arm en rijk zal hier de komende generaties nog wel blijven bestaan. Ik kwam een interessant artikel tegen over uitvindingen om de leefsituatie van mensen in ontwikkelingslanden te verbeteren. Hele simpele ideeen die een boel verschil kunnen uitmaken.
Design That Solves Problems for the World’s Poor

Moeilijk momentje

Het nieuwe seizoen van het Vondelpark Openluchttheater opent op 3 juni met een concert van Acda & De Munnik.

Ik schrijf hier verder niets over. Voor degenen die in de gelegenheid zijn om hier heen te gaan: veel plezier!

terug in India

Afgelopen nacht zijn we teruggekomen uit Nederland. En jawel hoor, ons huis inclusief inboedel, is er nog. Uiteraard zijn ze nog niet klaar met de buitenboel. Het huis achter staat nog in de steigers. Gelukkig zijn ze klaar met het grove werk en hoeft er alleen nog maar geschilderd te worden. Ook de lift is -uiteraard- nog niet klaar. Wat denk je ook na 10 maanden...
De kinderen zijn weer helemaal blij hier en rossen vrolijk op hun fietsjes door het huis.

Venetie!

Marcel is jarig!

Vandaag is Marcel jarig. Als je hem wilt bereiken om hem te feliciteren is de beste optie om een postduif richting Jakarta te sturen. Als dat teveel moeite is kan je ook een berichtje op de blog achterlaten. Zelf zit ik in een druilerig Warschau. Ik maar denken dat het overal in de wereld constant +30 graden is..

Uitbesteden van werk in India

Je hoeft je in Mumbai nooit moe te maken als je daar geen zin in hebt. Ook hoef je geen nee te zeggen tegen je kinderen als ze een reusachtig opblaasbeest mee willen nemen naar het zwembad. Het opblazen ervan doe je hier namelijk niet zelf. Je besteed het gewoon uit.

Even voor alle duidelijkheid, het is niet ons opblaasbeest op de foto. Wij hebben wel een rubberen opblaasboot, maar daar zit een electrische pomp bij.

Indiaas parkeerbeleid

Wellicht is dit iets voor Parkeerbeheer Amsterdam..

DE MEGA-IRRITATIE TOP 5

Ik ga bijna naar Nederland en dan hoeft er bij mij niet veel te gebeuren om een irritatiegevoel op te wekken. Daarom is dit een goed moment om de Mumbai IRRITATIE TOP 5 samen te stellen:

1. Voordringen. Echt! Als je in de rij staat en je bent aan de beurt komt een Indier gewoon vlak voor je neus staan!
2. Auto's. Auto's zijn hier heilig. Ze rijden je zonder pardon omver.
3. Winkelpersoneel. Zodra je een winkel binnenkomt krijg je een bodyguard toegewezen die je geen seconde meer alleen laat. Als je vervolgens iets aan ze vraagt, weten ze 9 van de 10 keer geen antwoord te geven. Ik probeer ze vaak van mij af te schudden door hard rondjes om de schappen te gaan lopen..
4. Winkelen. Ze geloven hier dat iedereen een potentiele dief is en daarom moet je telkens je tassen inleveren als je een winkel binnenkomt of wordt er in je tassen gekeken. Wat ik dus weiger!
5. Botheid. De beleefdheidsvormen die wij kennen in Nederland zijn de mensen hier vreemd. Als je afgerekend hebt, vinden wij het normaal om gedag en dank u wel te zeggen. Nou, hier gebeurd dat niet.

Als ik naar deze lijst kijk zie ik dat mijn irritatie top 5 met name het winkelen betreft. Verklaart dat waarom ik altijd extreem kriegelig thuiskom van het shoppen?

NEDERLAND, HERE I COME!

Uw keukenvloer is een paleis

Als Nederlander zijn wij een extreem aanhanger van egalisme. Iedereen en alles moet aan elkaar gelijk zijn. Oh wee als je in Nederland de huisschilder geen kopje koffie aanbiedt met koekje. Dan heb je toch echt geen manieren.
Indiers hebben daar een broertje dood aan. Zij vinden het verschil tussen arm en rijk de normaalste zaak van de wereld. Daardoor is het leven hier voor hen een stuk gemakkelijker. Ik wring mij als typische Nederlandse nog altijd in allerlei bochten om maar te laten zien dat ik net zo gewoon ben als ieder ander hier. Na het winkelen probeer ik bijvoorbeeld altijd zo snel mogelijk de prijskaartjes van de kleding af te halen. S'ochtens als ik wegga zeg ik heel overdreven 'goodmorning' tegen de bewaking beneden. Heel vermoeiend en onzinnig!
Gisteren heb ik nieuwe koffers gekocht. Op de koffers zat een sticker met de prijs die gelijk is aan een maandsalaris. Benny en Elsie sloegen bijna achterover toen ze de prijssticker zagen. Ik ging natuurlijk gelijk in de verdediging en probeerde uit te leggen waarom de koffer zo duur was. Onzin natuurlijk. Zij vinden het de normaalste zaak van de wereld dat wij peperdure spullen kopen en ze keken heel wazig toen ik vertelde dat de koffers van een speciaal soort lichtgewicht aluminium waren gemaakt.
Vandaag hoorde ik het verhaal van Nederlanders die geen kamertje met bed had Voor de hulp. Soms bleef de hulp slapen omdat ze s'avonds op de kinderen paste. Dan sliep ze op de keukenvloer. De Nederlandse vrouw vond dit een hele vervelende situatie en ze verontschuldigde zicn ervoor. De hulp antwoorde: "Madame, for us your kitchen floor is a palace". De moraal van dit verhaal: waar maken we ons druk om..

Puzzeltijd!

Jigsaw Puzzle by Crazyprofile.com

Is het geen schatje!

De kogel is door de kerk

Het lijkt erop dat Barclays de nieuwe eigenaar wordt van de bank. Mocht Marcel het overnamegeweld en alle veranderingen overleven dan kan het voor hem goed uitpakken. Onderdeel van de overname is het offshoren van meer werkplekken naar het buitenland. Dus ook naar India. Vooralsnog zitten we hier dus nog wel even.

PS: De illustratie komt van de NRC website en is van Metin Seven.

Zomercollectie

Ik snap nu waarom ze het hier hebben over een winter- en zomercollectie. Daar moest ik een paar maanden geleden nog om lachen. Maar nu blijkt dat de kleren die je hier in de 'winter' koopt (december-januari) nu echt te warm zijn. De spijkerbroeken blijven nog even in de kast hangen tot het weer afgekoeld is. Of in ieder geval tot volgende week want dan ga ik naar Nederland!

Hij is nog maar DRIE

Sebastiaan brabbelt er vrolijk op los in het Engels. Hij gebruikt nu Engelse woorden met Nederlandse grammatica. In plaats van een zwarte pen zegt hij bijvoorbeeld a 'blacke' pen. Wat ik knap vind is dat hij al heel goed het onderscheid weet te maken tussen mensen die Engels en Nederlands spreken. Tegen ons spreekt hij altijd Nederlands maar hij gaat zonder moeite door in het Engels als bijvoorbeeld nanny Benney erbij komt. Tellen doet hij in het Engels omdat hij dat natuurlijk op school leert. Let wel, hij is nog maar DRIE (!). Deze driejarige weet trouwens ook al heel goed wie hier wat doet. Vanavond in het restaurant van de club ging hij eigenhandig een van de obers van het restaurant aan het handje erbij halen omdat er eten op de grond lag. Sebastiaan vond dat dat opgeruimd moest worden. Let wel, hij is nog maar DRIE (!).

Alles gaat nog met het handje

Het bovenste appartement van ons pand wordt gerenoveerd. Iedere dag gaan mannetjes de trap op en af om alle bouwmaterialen op het hoofd (!) naar boven te sjouwen. Dit varieert van zand tot marmeren platen en stenen. Moet je je even voorstellen dat je je halve marmeren aanrechtblad op je hoofd naar de vierde etage moet dragen.

Met die zware platen op het hoofd lopen ze niet zo hard dus ik had alle tijd om deze foto te nemen.

School voor Julia

Julia is al weer bijna twee dus het is hoog tijd om voor haar een goede school te zoeken waar ze naar de zomer naar toe kan. Een paar kreten uit de folder van peuterschool 'the first steps':
- an education that focuses on intellectual, physical and emotional development
- grooming young children into active long-life learners
- fun filled games/activities to help children learn Math (!) and English
- personalized attention to help each student move into leading high schools
Ahhhhhhh. Dit soort teksten zal je in de folder van kinderdagverblijf het 'Vrolijke Tijgertje' in Amsterdam niet tegenkomen..

Tennis leren in de hitte

Mijn droom is om ooit nog een keer Wimbeldon te winnen. Daarom ben ik weer fanatiek begonnen met tennislessen. Na mijn sportieve avonturen in Jakarta met een Indonesische tennisleraar die bijna geen Engels sprak (follow through, follow through!), sta ik ditmaal op de baan met een Indiaase tennisleraar. Hij spreekt gelukkig beter Engels dan mijn Indonesische vriend. Tennis-technisch komt hij echter niet verder dan: 'hit the bal!'. Hij is een aanhanger van het Indiaase onderwijssysteem. Dit betekent dat hij vooral de dingen benadrukt die niet goed gaan: 'you hit the bal wrong.. again' en 'why don't you hit the ball right?'. Kortom, erg motiverend.

Ik ga graag de uitdaging aan om straks in Nederland met goeie tennissers te spelen. Ik weet ook dat ik dan ga winnen. Er is 1 voorwaarde aan verbonden. Het kwik moet tot ver boven de 30 graden stijgen. Het stil leggen van de Marathon van Rotterdam was wederom een bevestiging dat Nederlanders watjes zijn die niet tegen de hitte kunnen. Ik ben niet anders gewend dan met 35 graden als een gek over de baan te rennen. De hitte zal dus zeker in mijn voordeel werken!

Wat gaat het worden?

De hoge bazen van de Abn Amro in Amsterdam houden de spanning er nog even in. Vanochtend werden de kwartaalcijfers vervroegd naar buiten gebracht. Nu is geloof ik de verwachting dat binnen enkele dagen bekend wordt gemaakt wie de bank mag kopen. Wat ik vreemd vind is dat er in Nederland zo weinig ophef is over de verkoop. Ik weet nog dat dat anders was met de verkoop van KLM. Toen stonden er in de krant artikelen met koppen als 'de blauwe zwaan is stervende' en 'het Nederland erfgoed wordt verkwanseld'. Nu wil ik niet zeggen dat de bank verkwanseld gaat worden maar het is toch een Nederlandse bank met een lange traditie. Dus waar blijven de krantenfoto's van Abn Amro klanten die huilend op de stoep van hun bankkantoor gaan liggen?

Hier in India houden we onze oren open. Het is toch wel een beetje spannend. Het enige is dat je na een aankondiging nog niet weet wat het voor ons persoonlijk gaat betekenen. Daar gaat ook wel weer even overheen. Kortom, we wachten het gewoon rustig af.

 

Ahhhh een M..

Door het werk aan het pand hebben we nu opeens last van allemaal ongedierte. De afgelopen dagen kregen we s'nachts bezoek van een hele grote muis. Marcel had hem in de keuken zien lopen. Gisteren is Raju, de chauffeur, erop uitgegaan om een muizenval te kopen. Voor 150 rs (3 euro) koop je dan een zelf in elkaar getimmerde mega muizenval. Daar passen 10 Nederlandse muizen in.

Gisteravond had ik er een blokje Hollandse AH kaas in gedaan. Zonder resultaat. Op aanraden van Raju is vandaag de kaas vervangen door een stukje kokosnoot. En jawel hoor, vanavond hadden we beet. De muis wordt nu buiten losgelaten.

Over klungelwerk gesproken

Dit is het resultaat van het bikwerk. Ze gaan als gekken tekeer om het pleisterwerk van de muren te krijgen. Uhhhhhhhhhh.

Mumbai in beeld

Rechts onder in de balk kun je vanaf nu een selectie vinden van filmpjes over Mumbai. Veel kijkplezier!

Indiase anti-rookcampagne

Steigerbouw in India

Het gaat goed met India. Nog even en dan streeft India Amerika en Europa voorbij als economische grootmacht. Althans, dat denken ze hier. Wij weten nu wel anders. De toplaag doet het goed en er zitten hele slimme mensen tussen. Het land zelf heeft echter nog een hele weg te gaan voordat het zichzelf een ontwikkeld land kan noemen. Een voorbeeld is het kluswerk aan huizen. Arbeid kost hier niets. Het klussen wordt gedaan door mensen die hooguit een paar jaar lagere school hebben gehad. Vaak zijn het dagloners die je voor ongeveer 200 Roeps (4 euro) per dag kunt inhuren.

De werkopzichters voelen zich te goed voor het simpele werk en kunnen hun mensen daardoor ook niet vertellen hoe ze iets moeten doen. Het gevolg is dat timmermannen, schilders, loodgieters, etc. maar wat aanklungelen met alle gevolgen van dien.

Het zal dus nog wel even duren voordat Indiase klusjesmannen in Nederland de plaats van de Polen in kunnen nemen.


Op de foto zie je de steiger bij het huis van de buren. Via deze steiger ging een gloeiend hete pan met teer naar boven aan een simpel touw.

Vrolijk pasen!

Nee, het is geen Indiaase hond.

De temperatuur stijgt

Na een zeer lange periode met prima weer, begint het nu warmer te worden. Gemiddeld ligt de temperatuur nu rond de 35 graden met uitschieters naar 38 graden. Dit wordt tot en met mei alleen maar erger. Na mei gaat het regenen en koelt het weer af.
Denk niet dat we hier nu peentjes zitten te zweten. In huis hebben we airconditioning dus daar is het prima uit te houden.

Slechts zes plaatsen verwijderd van Baku, Azerbaijan

Volgens het jaarlijkse onderzoek van van Mercer Consulting naar de kwaliteit van leven in de 215 grootste steden ter wereld staat Mumbai op de 151e plaats. Baghad staat op de laatste plaats.
In de ranking 'gezondheid en sanitaire voorzieningen' daalt Mumbai naar de 209ste plaats. Let wel, Baku staat op de laatste plaats en daar zijn wij maar zes plaatsen van verwijderd. Ons voornemen is om bij een eventuele nieuwe baan in het buitenland te gaan voor een land in de top 50. Al zal dat met onze staat van dienst in de 'moeilijke landen' niet gemakkelijk zijn. Ik heb getracht uit te vinden op welke plek Jakarta staat maar dat is niet gelukt helaas.

Terug uit Kerala

Gisterenmiddag zijn we teruggekomen van een korte vier-daagse vakantie in Kerala, zuid-India. Onze ervaring daar wil ik samenvatten met een zeer lokale dieet-tip van onze taxichauffeur, Maney: 'mevrouw, u zou s'ochtends en s'avonds het sap van een kokosnoot moeten drinken dan komt u snel drie kilo aan'. Is Maney de nieuwe Sonja Bakker van zuid-India?

Bij toeval kwamen we terecht bij de afsluiting van een tien dagen duren hindoefestival. Er waren in totaal 40 olifanten bij aanwezig. We hebben er een kort filmpje van gemaakt.

Klik op de foto voor meer vakantiekiekjes.

vakantie Kerala